Sunday, February 24, 2013

ကရင္ေဒသ ေစတနာ ခရီးတေခါက္

Posted on 5:54 PM by tun tun


KNU ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး ေစာေရာ္ဂ်ာခင္၊ ကရင္ျပည္နယ္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးေဇာ္မင္း၊ နီပြန္ေဖာင္ေဒးရွင္း ဥကၠဌ ယိုရွီဝါ ဆာဆာကာ၀ါ(ဓာတ္ပုံ – ဧရာ၀တီ)
 
 


နီပြန္ေဖာင္ေဒးရွင္းက တိုင္းရင္းသား ဒုကၡသည္ေတြကုိ စားနပ္ရိကၡာေတြကူညီမယ္ ဆိုလို႔ တာဝန္ရွိသူေတြ၊ ရဲတပ္ဖြဲ႔ နဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္း ေရး ကုိယ္စားလွယ္ေတြ အပါအဝင္ သတင္းသမားေတြ လည္း ကရင္ျပည္နယ္ လိႈင္းဘဲြ႔ၿမိဳ႕ေပၚကေန ကရင္ အမ်ိဳးသား အစည္းအ႐ုံး(KNU) တပ္မဟာ ၇ ရွိရာ နယ္ေျမကုိ ေတာလမ္းၾကမ္းၾကမ္း ျဖတ္သန္းရင္း ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။
တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႔အစည္းေတြျဖစ္တဲ့ KNU၊ တိုးတက္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ ကရင္အမ်ိဳးသား တပ္မေတာ္(DKBA)၊ ကရင္ အမ်ိဳးသား လြတ္ေျမာက္ေရး တပ္မေတာ္(KNLA) ေတြကတဆင့္ အကူအညီေပးမယ့္ အစီအစဥ္ပါ။
လိႈင္းဘဲြ႔ၿမိဳ႕ေပၚကေန သရီးဖိုးကီြးေက်းရြာ အနီးမွာရွိတဲ့ တပ္မဟာ ၇ နယ္ေျမကုိ KNU လမ္းျပ တခ်ိဳ႕က ေခၚသြားခဲ့တာပါ။ လမ္းခရီး က ေတာ္ေတာ္ေလးကို ၾကမ္းတမ္းပါတယ္။ ၁၄ မိုင္ေလာက္ ေခ်ာင္းေတြေျမာင္းေတြကိုျဖတ္၊ ေတာင္ကုန္းငယ္ေတြကို ျဖတ္သန္း ရင္း နဲ႔ ဖုန္ထူလြန္းတဲ့ လမ္းတေလွ်ာက္မွာ က်င္းေတြ ခ်ိဳင့္ခြက္ေတြကို ေက်ာ္ရင္း ၂ နာရီေက်ာ္ၾကာ ကားစီးၿပီးသြားခဲ့ရပါတယ္။
ေတာလမ္းကိုျဖတ္ရင္း ကားတစီးနဲ႔တစီး ေပ ၃၀ ေလာက္ခြာၿပီး ေမာင္းတာေတာင္ ဖုန္ထူလြန္းလို႔ ကားေတြကို မျမင္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ရြာငယ္တရြာေရာက္ရင္ တခါ နားရင္း ကားေတြကို ေစာင့္ဆိုင္း ၾကရတယ္၊ ေတာထဲမွာ လမ္းသြယ္ေတြ၊ လမ္းခြဲေတြ၊ ေခ်ာင္းငယ္ေတြလည္းရွိတာေၾကာင့္ လမ္းျပေတြက မ်က္ျခည္ မျပတ္ေအာင္ ကားတစီးနဲ႔ တစီး ဂ႐ုစိုက္ေမာင္းၾကရပါတယ္။ ကြမ္ဘီ၊ ပိႏၷဲေတာ၊ ထသိန္ ႀကိဳး၀ိုင္းရြာေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီး ေနာက္မွာေတာ့ KNU တပ္မဟာ ၇ ကုိ ေရာက္လာပါတယ္။
ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၁ ရက္ မနက္ ၁၁ နာရီေလာက္ လိႈင္းဘဲြ႔ၿမိဳ႕ေပၚက ထြက္ခဲ့တာ တပ္မဟာ ၇ ကို ေရာက္ေတာ့ ေန႔လယ္၂ နာရီ ေလာက္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ KNU က ယာယီတဲထိုးၿပီး ဧည့္သည္ေတြအတြက္ အဆင္သင့္လုပ္ထားပါတယ္၊ က်မတို႔ သတင္းသမားေတြလည္း လမ္းတေလွ်ာက္ ကားၾကပ္ၾကပ္ကိုစီးၿပီး ပူေလာင္ေနတဲ့ ေနေရာင္ေအာက္ကေန ယာယီတဲထဲ အဝင္ ေရအိုးေလးေတြနဲ႔ ေရခြက္ေတြခ်ထားတာေၾကာင့္ အားရပါးရ ငွဲ႔ေသာက္မိတာ ေရေႏြးပူပူေတြ ျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္ေလး ကသိကေအာက္ ျဖစ္သြားရပါေသးတယ္။ KNU က အေစာင့္စစ္သား တေယာက္ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ ေတာထဲမွာျဖစ္လို႔ ေရစိမ္း မေသာက္ၾကဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။
KNU စခန္းမွာ က်မတို႔ေတြ ေရာက္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္မွာဘဲ ျပည္ပကေန ေနရပ္ျပန္လာတဲ့ စစ္ေဘးေရွာင္ ဒုကၡသည္ ၆၀ ေက်ာ္ ေလာက္ ေရာက္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ နီပြန္ေဖာင္ေဒးရွင္းက ဆန္ေတြလွဴမယ္ဆိုတာေၾကာင့္ ေနရပ္ျပန္လာတဲ့ စစ္ေဘးေရွာင္ တိုင္းရင္း သား ေဒသခံေတြ ေရာက္ရွိ လာၾကတာပါ၊ တခ်ိဳ႕ ေတြကလည္း ပလိုင္းႀကီးေတြကို ေခါင္းထက္မွာ ခ်ိတ္ရင္း ေစာင့္ေနသလို အမ်ားစုကေတာ့ ပုဆိုးပိုင္းေတြကို ကိုင္ရင္း ဆန္လွဴေပးမယ့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္ေနၾကပါတယ္။ သူတို႔ေတြက သရီးဖိုးကီြး ေက်းရြာ၊ ထီးမဲေပါေက်းရြာ ေတြကေန ဆန္ရရွိဖို႔ ႏွစ္နာရီ နီးပါး လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့ၾကတယ္လို႔ ေျပာျပပါတယ္။
ေဒသခံေတြက ကရင္လူမ်ိဳးေတြျဖစ္ၿပီး ျမန္မာစကား ေျပာတတ္သူက ၃ ေယာက္ေလာက္ပဲ ရွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ ကရင္ အမ်ိဳး သမီး ငယ္ေတြက အင္တာဗ်ဳးလုပ္ဖို႔ ဓာတ္ပုံံ႐ိုက္တာေတြကို ေရွာင္သြားၾကပါတယ္။
လမ္းခရီးက ၾကမ္းတမ္းလြန္းတာေၾကာင့္ လိႈင္းဘဲြ႔ၿမိဳ႕ကိုဘယ္လို သြားလာၾကလဲလို႔ ေမးေတာ့ ျမန္မာ စကား အနည္းငယ္တတ္တဲ့ ကရင္အမ်ိဳးသမီးႀကီးက“ပိုက္ဆံရွိတဲ့သူေတြကေတာ့ ကားစီးတယ္၊ ငါတို႔ေတာ့ မနက္ ေစာေစာ လမ္းေလွ်ာက္၊ ညေနဆို ၿမိိဳ႕ေပၚ ေရာက္တယ္ေလ”လို႔ ေျပာျပပါတယ္။
အဲဒီ ေက်းရြာအမ်ားစုက ေဒသခံေတြက သူတို႔အတြက္ လမ္းေလွ်ာက္ သြားလာေနရတာဟာ အပန္းမႀကီးေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ ဖုန္ထူထူလမ္းေတြနဲ႔ ေခ်ာင္းေတြေျမာင္းေတြေပါတဲ့ ေတာလမ္းကေန လိႈင္းဘဲြ႔ၿမိဳ႕ေပၚအထိ လမ္းေလွ်ာက္ သြားလာရတယ္ ဆိုတာ မလြယ္လွတဲ့ ကိစၥတခုပါပဲ။ ေန႔စဥ္ ၿမိဳ႕ေပၚကို လမ္းေလွ်ာက္သြားလာဖို႔ဆိုတာ မလြယ္ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ရြာသူရြာသားေတြက ၿမိဳ႕ေပၚကို အေရာက္အေပါက္နည္းၿပီး သူတို႔ ေနထို္င္ရာက ကတသီးတျခား နယ္ေျမတခုလို ျဖစ္ေနပါတယ္။
ေဒသခံေတြက သြားလာရခက္ခဲတဲ့အျပင္ ေတာင္ၾကားေတြမွာ ရြာတည္ ေနရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေတာင္ၿပိဳတာမ်ိဳး မၾကာခဏ ႀကဳံရတာအျပင္ ဆန္စပါးစိုက္ပ်ိဳးရတာ၊ ဟင္းစားရွာရတာနဲ႔ ေရရရွိဖို႔က အရမ္းကိုခက္ခဲတယ္ လို႔လည္း ေျပာဆိုပါတယ္။
အခုလိုမ်ိဳး KNU ထိန္းခ်ဳပ္နယ္ေျမမွာ အဖဲြ႔႔အစည္းေတြက လာၿပီး စားနပ္ရိကၡာလွဴဒါန္းတာမ်ိဳး တခါမွ မရွိခဲ့ဘူးလို႔လည္း ေဒသခံ တဦးျဖစ္တဲ့ ေဒၚေနာ္ေမဖီြး က ေျပာျပပါတယ္။
“ဟင္းစားမရွိတာမ်ားေတာ့ ခံတက္ရြက္ကို ျပဳတ္စားျဖစ္တာမ်ားတယ္၊ ဒီေဒသမွာ အဓိက လိုတာ ေရနဲ႔ ဆန္ပဲ။ အခုမွ ၿငိမ္းခ်မ္းစ ျပဳတဲ့ နယ္ေျမဆိုေတာ့ တိုးတက္ဖို႔ဆိုတာ ျဖည္းျဖည္းသြားရမယ္ ထင္တာပဲ”လို႔လည္း သူက ဆိုပါတယ္။
ေဒသခံအမ်ားစုကေတာ့ ေတာင္ယာလုပ္ငန္းနဲ႔ပဲ အသက္ေမြးၾကၿပီး ကြမ္းပင္ စိုက္ရာက ရရွိလာတဲ့ ကြမ္းရြက္ေတြကို ေရေႏြးဆူဆူ ထဲ ထည့္ေပါင္း၊ ရလာတဲ့ ကြမ္းရြက္ေပါင္းေတြနဲ႔ သဘာဝ ေဆးလိပ္ဖက္ ျဖစ္တဲ့ ပန္႔ေပြးရြက္ကို က်ပ္တင္ၿပီး ကရင္႐ိုးရာ ေဆးမ်ိဳးစုံနဲ႔ ေဆးလိပ္ လိပ္ၾကၿပီး အဲဒီ ကြမ္းေပါင္းနဲ႔ ပန္႔ေပြးေဆးလိပ္ကုိ လိႈင္းဘဲြ႔ၿမိဳ႕ေပၚကို သြားၿပီးေရာင္းခ်၊ ရတဲ့ေငြနဲ႔ ဆန္ဝယ္ၾကတယ္ လို႔ သိရပါတယ္။
နီပြန္ေဖာင္ေဒးရွင္းက ပထမ တႀကိမ္ မြန္ျပည္နယ္မွာ ရွိတဲ့ တုိင္းရင္းသား ဒုကၡသည္ေတြကို လက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႔အစည္းေတြက တဆင့္ အေထာက္အပံ့ေတြေပးခဲ့ၿပီးေတာ့ ဒီတခါမွာေတာ့ ကရင္ျပည္နယ္က ဒုကၡသည္ေတြ အတြက္ ဆန္အိတ္ ၂၂၀၀ ကို လွဴဒါန္း တာပါ။
ဆန္လွဴရာကို ေရာက္ရွိလာတဲ့ ကရင္တိုင္းရင္းသူႀကီးေတြ (ဓာတ္ပုံ – ဧရာ၀တီ)
နီပြန္ေဖာင္ေဒးရွင္း၊ ညီညြတ္ေသာ တုိင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ား ဖက္ဒရယ္ေကာင္စီ (UNFC) နဲ႔ ျမန္မာ အစိုးရတို႔ အၾကား ရရွိခဲ့တဲ့ သေဘာတူညီခ်က္ကုိ အေျခခံံၿပီး နီပြန္ေဖာင္ေဒးရွင္းက အေထာက္အပံ့ ပစၥည္းေတြကုိ ျပည္တြင္း ဒုကၡသည္ေတြရွိရာ ေဒသေတြကို ျဖန္္႔ေ၀ေပးသြားဖို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ေဖာင္ေဒးရွင္းအေနနဲ႔ ကခ်င္ျပည္နယ္နဲ႔ ခ်င္းျပည္နယ္မွာရွိတဲ့ တိုင္းရင္းသား ဒုကၡသည္ေတြ အတြက္လည္း ေထာက္ပံ့ေပးႏိုင္ဖုိ႔ စီစဥ္ေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
နီပြန္ေဖာင္ေဒးရွင္းက ဥကၠဌ ယိုရွီဝါ ဆာဆာကာ၀ါက“ကြ်ႏု္ပ္တို႔ ငယ္ငယ္တုန္္းကလည္း အရမ္းဆင္းရဲခဲ့တဲ့ အေျခအေနပါ၊ စား စရာမရွိလို႔ လမ္းေဘးေနရမယ့္ အထိ ျဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ စိတ္ဓာတ္မက်ခဲ့ပါဘူး၊ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း စိတ္ဓာတ္ မက်ပါနဲ႔”လို႔ ဒုကၡသည္ေတြကို အားေပးစကား ေျပာသြားပါတယ္။
တိုင္းရင္းသားဒုကၡသည္ေတြကို မ်က္ျမင္ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ အစိုးရနဲ႔ လက္နက္ကိုင္ အဖဲြ႕အစည္းေတြအၾကား တခုခုေတာ့ ဆုံးျဖတ္ သင့္ၿပီလို႔လည္း သူက သုံးသပ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရဖို႔က အေရးႀကီးေနတယ္လို႔လည္း ဆိုပါေသးတယ္။
KNU ကလည္း ျပည္ပေရာက္ေနတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြနဲ႔ ျပည္တြင္းမွာ ေရႊ႕ေျပာင္းၿပီး စစ္ေဘးတိမ္းေရွာင္ ေနရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြကို ေနရပ္မွာျပန္ၿပီး ေနႏုိင္ဖို႔အတြက္ အစိုးရနဲ႔ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လုပ္ၿပီးတာနဲ႔ ေဆာင္ရြက္မယ္လို႔ KNU ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီး ေစာ ေရာ္ဂ်ာခင္က ေျပာပါတယ္။
KNU က စာရင္းျပဳစုထားတဲ့ ဒုကၡသည္ေပါင္းကေတာ့ ထိုင္းနယ္စပ္မွာ ေရာက္ရွိေနတာ ၁၅၀၀၀၀ ေက်ာ္ ရွိေနၿပီး ျပည္တြင္း တိမ္းေရွာင္ ေနရတဲ့ ဒုကၡသည္ေပါင္းကေတာ့ ၂၁၀၀၀၀ ေက်ာ္အထိ ရွိတယ္လို႔ သိရပါတယ္။
ကရင္ျပည္နယ္က တိုင္းရင္းသားအမ်ားစုက နယ္ေျမမၿငိမ္းခ်မ္းစဥ္တုန္းက ျပည္တြင္းနဲ႔ ျပည္ပႏုိင္ငံေတြမွာ တိမ္းေရွာင္ခိုလႈံ ေနခဲ့ၾက တာျဖစ္ပါတယ္။ လက္ရွိ ထုိင္းနယ္စပ္တေလွ်ာက္မွာ ဒုကၡသည္ စခန္း ၉ ခုရွိၿပီး မယ္လဒုကၡသည္ စခန္းကေတာ့ အႀကီးဆုံံးပဲလို႔ ေစာေရာ္ဂ်ာခင္ က ေျပာပါတယ္။
တခ်ိဳ႕တိုင္းရင္းသား ဒုကၡသည္ေတြကေတာ့ ျပည္နယ္က ၿငိမ္ခ်မ္းစျပဳေနၿပီလို႔ ထင္တာေၾကာင့္ ဒုကၡသည္ စခန္းေတြက ေနရပ္ကိုျပန္ လာၾကတာလို႔ သိရပါတယ္။
“မၿငိမ္းခ်မ္းတုန္းကေတာ့ မေနရဲဘူး၊ တုိက္ပဲြျဖစ္ၿပီဆုိရင္ လက္နက္ႀကီးမွန္မွာစိုးလို႔ ေျပးလႊားေနရတာ၊ ေနာက္ေတာ့ ဒုကၡသည္ စခန္းကိုပဲ သြားေနလိုက္တာ၊ အခုလည္း ျပန္လာတာ သိပ္မၾကာေသးဘူး”ဟု ဆန္လွဴရာကို ေရာက္ရွိေနတဲ့ ကရင္အမ်ိဳးသား တဦး က ေျပာျပပါတယ္။
ေဒသခံေတြကို တိုက္ပဲြအေတြ႕အႀကဳံေတြလည္း ေမးၾကည့္ ပါေသးတယ္။
“လက္နက္ႀကီးက ဝုန္းခနဲက်လာေတာ့ ရြာထဲကေန ထြက္ေျပးၾကတာ၊ အမိုးဆို အရွက္ေတာင္ မငဲ့ႏိုင္ပါဘူး၊ အဝတ္အစားေတြ ကြ်တ္ ကုန္တာေတာင္ ဂ႐ုမစိုက္ႏုိင္ဘဲ ထြက္ေျပးခဲ့ရတာ။ ေသေဘးကေတာ့ လြတ္ခဲ့တယ္”ဟု ေဒသခံ တိုင္းရင္းသူႀကီး တဦးက ေျပာျပပါတယ္။
အခုခိ်န္အထိ တုိင္းရင္းသားေတြက တုိက္ပဲြေတြျဖစ္မွာကို စိုးရိမ္ေနရတုန္းပဲလို႔လည္း ေျပာၾကပါတယ္။
ဆန္လွဴရာကို ေရာက္လာတဲ့ ကရင္တိုင္းရင္းသား အသက္၁၂ ႏွစ္ေလာက္ရွိတဲ့ ကေလး ကလည္း သူတို႔ ျမန္မာစကား မတတ္ဘူး၊ အဂၤလိပ္စကား ဆိုတာလည္း မသိဘူး၊ ေက်ာင္းလည္း မတတ္ဖူးဘူး၊ ရြာမွာ ရွိတဲ့ သူေတြလည္း အဲ့ဒီလိုပဲတဲ့၊ သူတို႔သိတာ ဖထီးတို႔ အမိုးတို႔ သစ္ခုတ္ရင္လိုက္ၿပီး ေတာေကာင္ေလးေတြပစ္ၿပီး ဟင္းစားရွာဖို႔ပါလို႔ ကရင္ဘာသာနဲ႔ ေျပာျပတာကို စကားျပန္ တေယာက္ က ျပန္ေျပာျပပါတယ္။
ညေန ၃နာရီခဲြေလာက္မွာေတာ့ နီပြန္ေဖာင္ေဒးရွင္းက အိမ္ေထာင္စုတစုကို ဆန္တတင္းစီ လွဴပါတယ္၊ ေက်းရြာလူႀကီးက နာမည္ စာရင္းေခၚၿပီး တေယာက္စီ တန္းစီ ဆန္ယူၾကပါတယ္၊ ေနာက္ေတာ့ ယူၿပီးတဲ့သူေတြက အုပ္စုဖဲြ႔ၿပီးေတာ့ ရြာကို ျပန္ၾကပါတယ္။
က်မတို႔ေတြလည္း ရြာသုံးရြာ သြားမယ္လို႔ သိခဲ့့ရေပမ့္ လမ္းခရီးၾကမ္းလြန္းတာက တေၾကာင္း၊ ရြာတရြာမွာတင္ ညေန ေစာင္းအထိ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့တာေၾကာင့္ သရီးဖိုးကီြးရြာတရြာကိုပဲ သြားျဖစ္ၿပီး လိႈင္းဘဲြ႔ၿမိဳ႕ေပၚကို ျပန္လာခဲ့ရပါတယ္။
အျပန္ခရီးမွာေတာ့ တုိင္းရင္းသား ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ စားဝတ္ေနေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ လူမႈေရး၊ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ ေရး စတဲ့ လူမူဘဝ တိုးတက္ဖို႔ အတြက္ အစိုးရ အပါအဝင္ အဖဲြ႕အစည္းေပါင္းစုံက ဝိုင္းဝန္း ကူညီဖို႔ လိုေနၿပီလို႔ ေတြးေတာလာခဲ့ မိ ပါတယ္။     .irrawaddy

No Response to "ကရင္ေဒသ ေစတနာ ခရီးတေခါက္"

Leave A Reply