၁၉၃၉ စက္တင္ဘာလ (၉) ရက္ေန႔ဟာျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး ဗိသုကာ

၁၉၃၉ စက္တင္ဘာလ (၉) ရက္ေန႔ဟာျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး ဗိသုကာ တနည္းအားျဖင့္ ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးကိုမ်ဳိးေစ့ခ်ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသည့္ေန႔ (၇၁) ႏွစ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ သူ႔ေခတ္က တင္ေပးလိုက္တဲ့ သမိုင္းေပးတာဝန္ေတြကိုတနင့္တပိုးႀကီး ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ လွပတဲ့ သမိုင္းေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ဘဲၾကာၾကာေဆြးေျမ့မသြား၊ ကြယ္ေပ်ာက္မသြားဘဲ ရွင္သန္ေနဆဲ ျဖစ္ပါ တယ္။
ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမရဲ႕သမိုင္းေတြကို အင္အားေတြနဲ႔ ေခ်ဖ်က္ျခင္းကုိ ခံေနရေပမယ့္ သူ႔သမိုင္းကေတာ့သမိုင္းအျဖစ္ ရွိေနအုံးမွာပါ။ ေျပာရရင္ အႏွိမ္ခံသမိုင္းအျဖစ္၊ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ စာေရးဆရာ ပါရဂူ ဆရာတစ္ဦးက ၁၉၉၆ စစ္ေတြစာေပေဟာေျပာပြဲတခုမွာ “လြတ္လပ္ေရးအတြက္ မ်ဳိးေစ့ခ်ေပးခဲ့တဲ့ ဆရာေတာ္ျဖစ္ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ထိုက္တန္တဲ့ အသိအမွတ္ျပဳမႈ မရရွိခဲ့ပါဘူး။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ လြတ္လပ္ေရး ႀကဳိးပမ္းမႈအတြက္ တိုက္ပြဲဝင္တဲ့ ဆရာေတာ္ ႏွစ္ပါးရွိပါတယ္။ တစ္ပါးက ဦးဝိစာရ၊အားလံုးသိတဲ့အတိုင္း ေရႊတိဂံုဘုရား ေရွ႔မွာ ေၾကးရုပ္တုလုပ္ၿပီးထားတယ္၊ေနာက္တစ္ပါးက ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ၊ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမဟာ ဦးဝိစာရထက္အဆေပါင္းမၽားစြာ ႀကဳိးပမ္းလႈပ္ရွားခဲ့တယ္၊ ဒါေပမယ့္ အသိအမွတ္မျပဳခဲ့ၾကဘူး။ (ဖဆပလ) အစိုးရလက္ထက္မွာ ေရႊတိဂံုဘုရားေဘးက ကန္ေတာ္မင္းပန္းျခံကို ဦးဥတၱမပန္းျခံ လုပ္ၿပီးေတာ့ ပန္းၿခံထဲမွာ ဦးဥတၱမေက်ာက္ရုပ္တုထားရွိဖို႔ အစီအစဥ္ရွိတယ္၊ ေက်ာက္ရုပ္ထုေတာင္ ထုလုိ႔ၿပီးေနၿပီ။ အဲဒါဘယ္လုိျဖစ္သြားလဲ မသိဘူး။ ျဖစ္မလာခဲ့ဘူး။ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ ေက်ာက္ရုပ္တုဟာႏွစ္ေတြ ၾကာလာတဲ့အခါမွာ ပန္းပုဆရာ ဦးဟန္တင္ျခံကုိ ေရာက္သြားတယ္။ကြ်န္ေတာ္ ဦးဟန္တင္အိမ္ကုိ ေရာက္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ကိစၥက အိႏၵိယ သာသနျပဳဆရာေတာ္ စျႏၵာမုနိရုပ္တု ေၾကာင့္ပါ။
အဲဒီညေနခင္းက ဘုရားႀကီးမွာ ဆရာေတာ္စျႏၵာမုနိရုပ္တုကုိ ေတြ႔ခဲ့တယ္။ ဆရာေတာ္ရုပ္တု ျဖစ္ေျမာက္ေရး ေကာ္မတီမွာကြ်န္ေတာ္လည္းပဲ ပါခဲ့တယ္။ အဲဒီ ရုပ္တုကုိ အိႏၵိယကုိ ပုိ႔မယ္၊ ဒါေပမယ့္ပုိ႔လို႔မရတာ ေၾကာင့္ ဒီမွာထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမ ရုပ္တုလည္းဒီအတိုင္းရွိမယ္ထင္တယ္။ “ႏိုင္ငံေတာ္ အေနနဲ႔ ထိုက္တန္စြာ ဘာေၾကာင့္အသိအမွတ္ မျပဳသလဲ၊ က်ေနာ္ ေလ့လာဖူးသေလာက္ ေျပာရရင္ ရခိုင္ေတြကေတာ့ ဆရာေတာ္ဦးဥတၱမဟာ ရခုိင္ျဖစ္လုိ႔ ခံယူၾကတယ္။
ရခုိင္လူမ်ဳိးျဖစ္တဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမဟာတကယ့္ေတာ့ ရခုိင္လူမ်ဳိးေတြကပါ သိပ္ၿပီးေတာ့ အသိအမွတ္ ျပဳခ်င္ၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။ ရခုိင္လူမ်ဳိးေတြအတြက္ မလုပ္ခဲ့လို႔တဲ့။ အဲဒီအခ်ိန္တုံးကရခိုင္လူမ်ဳိးေတြဟာ ႏွစ္ထပ္ကြမ္း ကုိလိုနီဘ၀ပါ။ (၁၇၈၄) မွာရခုိင့္ႏုိင္ငံေတာ္ဟာ ျမန္မာ (ဗမာ) ႏုိင္ငံက ၀င္ေရာက္သိမ္းပုိက္မႈခံခဲ့ရတယ္။ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမကုိ (၁၇၈၉) မွာ ေမြးတယ္။ဆရာေတာ္ကုိ ေမြးဖြားလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ရခိုင္ေတြ ကုိလုိနီဘ၀မွာ (၉၅) ႏွစ္ဘဲရွိပါေသးတယ္။ (၁၇၈၄) ကုိ အေျခခံၿပီး တြက္ရင္ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမကတတိယမ်ဳိးဆက္မွာ ေမြးဖြားလာတဲ့သူ၊ ေျပာရရင္ ဆရာေတာ့္အဖုိး ကုိယ္တုိင္ရခုိင္ေတြရဲ႕ ထီးက်ဴိးစည္ေပါက္ ကုိယ္ေတြ႔ အေတြ႔အႀကဳံေတြကုိ ေျမးျဖစ္သူကုိေျပာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္းပဲ ထင္ပါတယ္၊ ဆရာေတာ္ဟာ ရခိုင္ေတြရဲ႕ႏွစ္ထပ္ကြမ္း ကုိလုိနီ ဘ၀က လြတ္ေျမာက္ေရး တခုတည္းကုိ မၾကည့္ခဲ့ပါဘူး။ဒါေပမယ့္ ရခိုင္လူမ်ဳိးျဖစ္တဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမဟာ ရခုိင့္ႏုိင္ငံေတာ္ကုိလုိနီဘ၀က လြတ္ေျမာက္ေရးထက္ ဒီေန႔ ျမန္မာႏုိင္ငံလို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ဧရိယာထဲမွာ ရွိေနတဲ့ ဘ၀တူ တုိင္းရင္းသားေပါင္းစုံ လြတ္ေျမာက္ေရးကုိေရွ႕႐ႈခဲ့တယ္။ အဲဒီအတြက္ လႈပ္ရွားခဲ့တယ္။ ဆုိေတာ့ အေျခ အေနအရေပၚေပါက္လာတဲ့ ပင္လုံထက္ေစာစီးစြာ ဆရာေတာ္က ျပည္ေထာင္စု စိတ္ဓာတ္နဲ႔ျပည္ေထာင္စု မ်ဳိးေစ့ကုိ ခ်ေပးခဲ့တယ္။
ျပည္ေထာင္စုတည္ေဆာက္ေရး ေရွးရႈမႈေတြနဲ႔လြတ္လပ္ေရး မီး႐ႈးတန္ေဆာင္ကုိ ထြန္းၫွိခဲ့တယ္။ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမရဲ႕ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရး အေတြးအေခၚေတြေၾကာင့္ အဲဒီေခတ္ ရခုိင္ လြတ္လပ္ေရးအင္အားစုေတြဟာ ဆရာေတာ္ကုိ မႏွိက္ၿခဳိက္ၾကဘူး။ အဲဒီေခတ္ရဲ႕ ရုိက္ခတ္မႈေတြဟာဒီေန႔အခ်ိန္ထိ သက္ေရာက္မႈေတြ ပ်က္ျပယ္ေသးတာ မဟုတ္ေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ တခ်ဳိ႕ရခိုင္ အင္အားစုေတြ အဖြဲ႔အစည္းေတြက ျပည္ေထာင္စု တည္ေဆာက္ေရးလုပ္ခဲ့တဲ့ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမကုိ ရခုိင္ျဖစ္လို႔ ႏုိင္ငံအသိအမွတ္ျပဳမခံရတာကုိေတာ္လွန္တဲ့အေနနဲ႔ လႈပ္ရွားမႈေတြ လုပ္ၾကတာကုိ ေတြ႔ရပါတယ္။
ဒီေန႔ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ ခင္းခဲ့တဲ့လမ္းေၾကာင္းကုိ ခ်ီတက္ေနတဲ့ ဘုန္းႀကီးအခ်ဳိ႕ေတာင္ အသိအမွတ္ ျပဳခ်င္ပုံမေပၚပါဘူး။ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမရဲ႕ တနင့္တပုိးႀကီး ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့သမုိင္းေပးတာ၀န္ေတြကုိ ေတာင္ ေခ်ာင္ထုိးခ်င္ပုံပါဘဲ။
ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမရဲ႕ တုိင္းျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးလႈပ္ရွားမႈ သမုိင္းေတြအရ ေကာက္ခ်က္ခ်ရရင္ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမဟာျပည္ေထာင္စု ဗိသုကာအျဖစ္ ေမာ္ကြန္းထုိးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပည္ေထာင္စုစနစ္နဲ႔ျပည္ေထာင္စု မတည္ေဆာက္ခ်င္သူေတြ ျပည္ေထာင္စု အမည္ခံၿပီး တျပည္ေထာင္စနစ္(သုိ႔မဟုတ္) ပဥၥမ ျမန္မာ ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ တည္ေဆာက္ခ်င္သူေတြ အတြက္ေတာ့ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမကုိ ႏုိင္ငံေတာ္အေနနဲ႔ ထုိက္ထုိက္ တန္တန္ ဂုဏ္မျပဳဘဲဆက္လက္ခ်ဴိးႏွိမ္အုံးမွာကေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။
၁၉၉၆ စစ္ေတြ စာေပေဟာေျပာပြဲမွာ ဆရာပါရဂူက“ဆရာေတာ္ကုိ ေမ့မထားသင့္ပါ၊ စစ္ေတြမွာ ဆရာေတာ္ နာမည္နဲ႔ ခန္းမေဆာက္ၿပီးေၾကးရုပ္တုရွိတယ္၊ ကြ်န္ေတာ္ အမ်ားႀကီး ၀မ္းသာ ၾကည္ႏူးမိတယ္။ ဒီအတုိင္းအတာနဲ႔ အားမရပါ။ ႏုိင္ငံအတုိင္းအတာနဲ႔ လုပ္ေစခ်င္ပါတယ္” လို႔ စာေရးဆရာပါရဂူက ဆရာ ေျပာၾကားခဲ့တဲ့ မွတ္တမ္းကုိ က်ေနာ္ ေလ့လာ ဖတ္႐ႈခြင့္ ရခဲ့တယ္။
ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမကုိ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး၏တပ္ဦး၊ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး၏ မီး႐ႈးတန္ေဆာင္၊ ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရး အစဦးဥတၱမ၊ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး၏ လင္းေရာင္ျခည္၊ အာဇာနည္ ဦးဥတၱမ၊ အၾကမ္းမဖက္လႈပ္ရွားမႈ ေခါင္းေဆာင္၊ အာရွေန၀န္း၊ အဖိႏွိပ္ခံအားလုံး၏ သေကၤတ စသည့္ဂုဏ္ပုဒ္ေတြဟာ စာထဲမွာ ရွိၿပီး လက္ေတြ႔ ဘာမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ဆရာေတာ္လည္းဗုဒၶဘာသာ သေဘာအရ ၀ဋ္လည္ရွာတယ္နဲ႔ တူတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ၿမဳိ႕ေတာ္ရန္ကုန္မွာ ဦးဥတၱမလမ္း၊ ဦးဥတၱမပန္းျခံ၊ ဦးဥတၱမခန္းမ၊ဦးဥတၱမရုပ္တု ဘာမွ မရရွိခဲ့ဘဲ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမ ေျပာခဲ့ဖူးသလို “ဂရက္ေဒါက္ဂတ္ဒ္ေအာက္” ဆုိၿပီး အဂၤလိပ္ဘုရင္ခံခ်ဴပ္ ကုိ ျမန္မာျပည္ကေနေမာင္းထုတ္ခဲ့တဲ့အတုိင္း ခုလည္းပဲ “ဦးဥတၱမ ဂတ္ဒ္ေအာက္” ဆုိၿပီးႏွင္ထုတ္ခံခဲ့ရေတာ့ ရခုိင္ျပည္ကုိ ျပန္လာခဲ့ရတယ္နဲ႔ တူပါတယ္။
ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမအေၾကာင္းေဆာင္းပါးေရးရင္းနဲ႔ အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးသမုိင္း ျဖစ္စဥ္ကုိသြားၿပီးေတာ့ သတိရမိတယ္။ ေနရူးကုိ အိႏၵိယ သမုိင္းဆရာေတြက အိႏၵိယႏုိင္ငံရဲ႕လြတ္လပ္ေရး ဖခင္ အျဖစ္ ေမာ္ကြန္းမထုိးဘူး။ မဟတၱမ ဂႏၵီႀကီးကုိလြတ္လပ္ေရးဖခင္အျဖစ္ ေမာ္ကြန္းထုိးခဲ့ၾကတာကုိ သတိရ သြားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏုိင္ငံက ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမကုိ လြတ္လပ္ေရးေမာ္ကြန္းထုိးဖုိ႔ အဆုိတင္သြင္းရင္ ေတာ္ေတာ္လည္း အုတ္ေအာ္ေသာင္းနင္း ျဖစ္သြားမလား မသိဘူး။ရန္ကုန္မွာ ဦးဥတၱမ ပန္းျခံကုိ ျပန္ရုတ္သိမ္း၊ ဦးဥတၱမ ရုပ္တုက ပန္းပုဆရာဦးဟန္တင္ရဲ႕ အိမ္ကုိ ေရာက္သြား၊ ဒီတစ္ခါ လြတ္လပ္ေရး ဖခင္အျဖစ္ ေမာ္ကြန္းေရးထုိးေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိရင္ေတာ့ စစ္ေတြမွာရွိတဲ့ ဆရာေတာ္ ဦးဥတၱမရဲ႕အထိမ္းအမွတ္ေတြအားလုံး ျပန္ၿပီးေတာ့ေတာင္ ရုတ္သိမ္းပစ္သြားမလားဆုိတာမေျပာႏုိင္ဘူး။
ဘာပဲေျပာေျပာ အင္အားရွိသူေတြဟာသမုိင္းကုိ အသစ္ျပန္ေရးႏုိင္ၾကေတာ့ အဲဒီလို အင္အားနဲ႔ သမုိင္းကုိအသစ္ျပန္ေရးရင္း တဖက္မွာလည္း သမုိင္းမွန္ေတြကုိ ေခ်ဖ်က္ပစ္တတ္ၾကတယ္။ဒါေပမယ့္ အမွန္တရားက ေတာ့ တေနရာမွာ ေခါင္းေမာ္ၾကည့္ေနမွာပါ။

-ေက်ာက္ကပ္ေရာဂါခံစားေနရေသာမိတ္ေဆြမ်ားလက္ထဲေရာက္ေအာင္ မွ်ေဝေပးပါ

===================================
ေက်ာက္ကပ္ေ၀ဒနာ ခံစားေနရသူမ်ားမွာ လူလည္းပင္ပန္း၊ ေငြေႀကး ကုန္က် မႈ မ်ားျပားေသာ ေရာဂါ တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ သိန္းေထာင္ခ်ီ၍ ခ်မ္းသာေသာ သူပင္ ေဒ၀ါလီ ခံရေသာ ေရာဂါပါ ။ ေက်ာက္ကပ္ ေဆးေနရ သူမ်ားမွာ လူလည္းနာ ေငြလဲကုန္လွပါသည္။ အခ်ိန္အခိုက္ အတန္႔ တခုသာ ထိန္းထား ႏိုင္ျပီး မရဏမင္းထံ သြားရသည္သာမ်ားပါသည္။ လဲလွယ္ႏိုင္မွ သာ အသက္ ဆက္ႏိုင္ပါသည္။ လဲဖို႔ စားရိတ္ကလည္း သိန္းေထာင္ေက်ာ္ ကုန္က်ပါသည္။ ထို႔ေႀကာင့္ ေက်ာက္ကပ္ ေ၀ဒနာ သည္မ်ား ေအာက္ပါ အတိုင္း ေဆာင္ရြက္ ၾကည့္ပါ။ ျဖစ္ခါစတြင္ ေပ်ာက္ကင္း၍ နာတာရွည္ ခံစား ေနရသူမ်ား သက္သာျပီး ေက်ာက္ကပ္ ေဆးေနရသူမ်ား အႀကိမ္ေရ ေလ်ာ့ပါး လာေစရ ပါမည္ဟု လုံး၀အာမခံပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ လြန္ခဲ့ေသာ သုံးႏွစ္က ခံစားခဲ့ဖူးပါသည္။သိသိျခင္းေဆာင္ရြက္ခဲ့သျဖင့္ သုံးလအတြင္း ေပ်ာက္ကင္းခဲ့႕ပါသည္။ စရိတ္ သက္သာ အကုန္ အက်နည္း၍ လုံး၀ အထင္ မေသးပါႏွင္႕။ ကမၻာေပၚတြင္ နံမည္ႀကီး ေနျပီျဖစ္သည္႕ HERBAL MEDICINE ကုသနည္းပါ။ အေနာက္ ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ပင္ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳး မ်ားျပားလာသည့္ အေနာက္တိုင္း ေဆးမ်ားကို ေသာက္သုံးရန္ ခ်င့္ခ်ိန္လာႀကျပီး သစ္ဥသစ္ဖု သဘာ၀အပင္မ်ားမွ ထုတ္ယူ ေသာေဆးမ်ားကို ေျပာင္းလဲသုံးစြဲေနပါျပီ။
ျမန္မာျပည္တြင္ ေဒါက္တာခင္ေမာင္လြင္ ထုတ္လုပ္သည့္ fame ေဆးတိုက္မွ ေဆးမ်ား ကမၻာတြင္ နံမည္ရေနပါျပီ။ ယခုတင္ျပေသာ ေဆးနည္းမွာ
ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိသားစု ဘိုးစဥ္ ေဘာင္ဆက္ သုံးစြဲခဲ့ေသာ နည္းပါ။
၁။ ေက်ာက္ဖရုံသီး ဟင္းခ်ိဳကို ေန႔စဥ္ ေသာက္ေပးပါ။ ( အသား၊ ငါး မေရာ ပါႏွင့္၊ ေရာဂါမရွိေသး သူမ်ား ေသာက္ပါက ဆီးေကာင္းေစျပီး၊ ေယာက္်ား မ်ား အတြက္ ေယာက္်ား ပီသေစပါသည္)
၂။ တရုတ္ နံနံပင္ ငါးရြက္ကို ေရေႏြးျဖဴထဲတြင္ ထည့္စိမ္ပါ။ လဖက္ေျခာက္ ခပ္၍ ေရေႏြး ေသာက္သလို ေသာက္ပါ။ အဖတ္၀ါးစားပါ။ ညေနစာစားျပီး နာရီ၀က္ခန္႔ ျခားျပီးမွေသာက္ပါ။ အိပ္ခ်ိန္ႏွင့္ ေ၀းပါေစ။ ေသြးတိုးပါ က်ေစသျဖင့္ မ်က္လုံး ေႀကာင္တတ္ပါသည္။ ည ခုနစ္နာရီဆိုလ်င္ သင့္ပါ သည္။
၃။ ေက်ာက္ကပ္ေၾကာင့္ အသည္းအသန္ ေအာင့္ေနသူမ်ား ေက်ာက္ဖရုံ သီးကို ခြဲ အူတိုင္ထုတ္ျပီး ေက်ာက္ကပ္ေနရာသို႔ အတြင္းသားျဖင့္ ကပ္၍ စည္းထားပါ။ ေျဖးေျဖးသက္သာ လာပါမည္။
၄။ ေရပူစမ္းႏွင့္ နီးပါက တပါတ္တစ္ႀကိမ္ ခ်ိဳးပါ၊ မနီးပါက ေရေႏြးႏွင့္ခ်ိဳးျပီး ေခၽြးေအာင္းပါ။
သုံးလ အနည္းဆုံးထားျပီး ေဆာင္ရြက္ပါ။ ေက်ာက္ကပ္ ေဆးေနရသူမ်ားပင္ အႀကိမ္ေရ ေလ်ာ့လာသည္ကို ေတြ႕ရပါမည္။
ေပ်ာက္ကင္း သက္သာပါက လူတိုင္းအားျဖန္႔ေ၀ပါ ။ မသက္သာပါက ကၽြန္ေတာ့္အား စိတ္ဆိုးႀကပါ။ ယေန႔ အခ်ိန္အထိေတာ့ လာေရာက္ ေက်းဇူး တင္သူသာ ရွိပါေသးသည္။ သက္သာႀကသူသာ ေတြ႕ရသျဖင့္ အမ်ား အသုံးခ်ႏိုင္ေစရန္ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေပၚ တင္လိုက္ရပါသည္။
( ျပည္ျမန္မာ )

ရခိုင္လူမ်ဳိးႏွင့္ ျမန္မာစာ

Category: စာဖတ္ခန္း

Published on Saturday, 06 April 2013 01:46

Written by ဒြါရာဝတီ - အသွ်င္ ကုသလ(ေငြသဇင္)

"ရခိုင္လူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာစာ " ဟူေသာ ေဆာင္းပါးသည္ ရခိုင္လူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာစာ မည္သို႔မည္ပုံ ဆက္စပ္ေနသည္ကို သိရွိႏိုင္ၾကေစရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ ဤေဆာင္းပါးကို ေရးသားရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ရခုိင္လ ူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာစာ၊ ျမန္မာစာႏွင့္ ရခိုင္လူမ်ိဳး" ကို မည္သည့္အခါမွ် ခြဲျခား၍ ရလိမ့္မည္မဟုတ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ျမန္မာစာကုိ ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႔က မိမိတို႔၏ " ကိုယ္ပိုင္စာေပ " အေနျဖင့္ အသိအမွတ္ျပဳ ထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ " ျမန္မာစာ " ဟု သတ္မွတ္ခံထားရေသာ "အကၡရာစာေပ" ကို ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႔က မိမိတုိ႔၏ " ရခိုင္စာ" ဟူ၍သာ သိေနၾကပါသည္။ စာေပကို ေရးသားသည့္အခါ၌ ရခုိင္စကားေျပာ အသုံးအႏႈန္းျဖင့္ ေရးသားျခင္း၊ စာေပအသုံးအႏႈန္းျဖင့္ ေရးသားျခင္းဟူ၍သာ ခြဲျခားထားသည္။ အကၡရာ စာေပအေနျဖင့္မူ သည္အကၡရာသည္ စာေပျဖင့္သာ ေရးသားေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
အမွန္က " ျမေစတီ္ေက်ာက္စာ" ၌ ပါရွိေသာ " ျမန္မာစာ" သည္ " ေျပာင္းလဲလာေသာစာ" မဟုတ္ဘဲ " ေရာက္ရွိလာေသာစာ" ဟုဆုိမွ သဘာဝယုတၱိ က်မည္ကုိ ျမန္မာပညာရွိတို႔ သိရွိႏိုင္ၾကပါလ်က္ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနခဲ့ၾကၿပီး အျဖစ္မွန္ကို ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ လုပ္ေနခဲ့ၾက သည္ကို ေတြ႔ရ၏။

ယင္းစာအမ်ိဳးအစားကို ရခိုင္တို႔က "ရခိုင္စာ" (သို႔မဟုတ္) "ရကၡဝဏၰအကၡရာ" ဟု အမည္ေပးကာ ေခၚေဝၚသမႈ ျပဳေနၾကသည္ကုိလည္း ေတြ႔ရွိႏိုင္ပါသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ လူမ်ိဳးေပါင္း (၁၃၅) မ်ိဳး ရွိၾကသည့္အနက္ "ျမန္မာစာ အေရးအသား" ကို မည္သည့္လူမ်ိဳးတို႔က "ေရွးဦးစြာ စတင္ေရးသား" ခဲ့ၾကသည္ကို ေလ့လာစူးစမ္းဖုိ႔ အခ်ိန္တန္ၿပီဟု စာေရးသူ ယူဆပါသည္။ အကယ္၍ အေျဖမွန္ ထြက္ရွိခဲ့ပါလွ်င္လည္း အားလုံးက သေဘာထားႀကီးစြာျဖင့္ လက္ခံ အတည္ျပဳ ေပးၾကဖို႔ကုိလည္း အႏူးအညြတ္ ေမတၱရပ္ခံလုိပါသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္း၌ ေရွးကရခုိင္လူမ်ိဳးတို႔တြင္ "ရခိုင္စာ"၊ မြန္လူမ်ိဳးတို႔တြင္ "မြန္စာႏွင့္ ပ်ဴစာ"၊ ျပဴ(ပ်ဴ)လူမ်ိဳးတို႔တြင္ "ျပဴ(ပ်ဴ)စာ" ဟူ၍ ကိုယ္ပိုင္စာေပ အသီးသီး ရွိခဲ့ၾကသည့္ အနက္ သည္ေဆာင္ပါးစာတမ္း၌ "မြန္စာႏွင့္ ပ်ဴစာ" ေလ့လာဆန္းစစ္မႈ မျပဳေတာ့ဘဲ "ျမန္မာစာ"ဟု သတ္မွတ္ခံထားရေသာ "ရခုိင္စာ"ကိုသာ ႏွစ္ဖက္ႏိႈင္းယွဥ္၍ ေ၀ဖန္ သံုးသပ္ တင္ျပသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။

ႏွစ္ဖက္ႏိႈင္းယွဥ္ရာ၌ ႏွစ္ဖက္စလံုးမွ ထင္ရွားၿပီး ခိုင္မာေသာ သမိုင္းဆိုင္ရာ ေခတ္ၿပိဳင္ အေထာက္အထားတစ္ခုစီကိုသာ ထုတ္ႏုတ္၍ ေရးသားတင္ျပသြားပါမည္။ အေထာက္အထားရွိတိုင္း အက်ယ္တ၀င့္တင္ျပဖို႔ဆိုသည္မွာ အေျခအေနမေပးေသးသျဖင့္ မျဖစ္ႏိုင္ေသးေခ်။

ရခိုင္ႏွင့္ျမန္မာ ေခတ္ၿပိဳင္မႈကို ရွာၾကည့္ျခင္း " ျမန္မာစာေပ " ကို ေရးသားေနၾကသည့္ " ရခုိင္လူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔၏ ေခတ္ၿပိဳင္ အခ်ိန္ကာလကို ရွာၾကည့္ေသာ္ ဤသို႔ေတြ႔ရ၏။ " ပု၊ ပင္း၊ အင္း၊ ေတာင္၊ ေညာင္ရမ္းေနာင္၊ ကုန္ေဘာင္ ခုႏွစ္ဆက္" ဟူေသာ သေကၤတ သံေပါက္ ကဗ်ာအရ ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔တြင္ ပုဂံေခတ္၊ ပင္းယေခတ္၊ အင္းဝေခတ္၊ ေတာင္ငူေခတ္၊ ေညာင္ရမ္းေခတ္၊ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ ဟူ၍ ေခတ္ (၆)ေခတ္ ထြန္းကားခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရွိရပါသည္။
ရခိုင္လူမ်ိဳးတုိ႔တြင္လည္း ဒြါရာဝတီေခတ္၊ ေရွးေဝသာလီေခတ္၊ ဓညဝတီ (ပ၊ဒု၊တ)ေခတ္၊ ေဝသာလီေက်ာက္ေလွကားေခတ္၊ ေလးၿမိဳ႕ ေခတ္၊ ေျမာက္ဦး (ပ၊ဒု၊တ)ေခတ္ဟူ၍ ေခတ္ (၆)ေခတ္ ထြန္း ကားခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရွိႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ အခ်ိန္ကာလ ၾကာျမင့္ပုံျခင္းေတာ့ တူႏိုင္မည္မဟုတ္ပါ။ ယင္းတို႔အနက္ ျမန္မာတို႔၏ ပုဂံေခတ္ႏွင့္ ရခိုင္တို႔၏ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္မွာ ေခတ္ၿပိဳင္ျဖစ္ၾက၏။ ျမန္မာတို႔ဘက္က ပုဂံေခတ္၏ ထင္ရွားေသာ " ရာဇကုမာရ္ေက်ာက္စာ (ေခၚ) ျမေစတီေက်ာက္စာ" ကို ခိုင္မာေသာ အေထာက္အထားအျဖစ္ တင္ျပမွာ ျဖစ္ၿပီး၊ ရခိုင္တို႔ဘက္က စစ္ေတြၿမိဳ႕၊ ေခါင္းေလာင္းေက်ာင္းတုိက္ရွိ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ "ရခိုင္ဘုရင္ မင္းရင္ျဖဴ " သြန္းလုပ္ပူေဇာ္ခဲ့ေသာ ဘုရား၏ " စမၼခဏ္ကမၸည္းစာ " ကို ခုိင္မာေသာ အေထာက္အထား အေနျဖင့္ တင္ျပသြားမွာ ျဖစ္ပါသည္။

ျမန္မာတို႔၏ ပုဂံေခတ္ " ၾကာ၊ အိုး၊ အံ၊ ပုဂံတည္" ဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္အရ ပ်ဥ္ျပားမင္း (ေအဒီ ၈၄၆ မွ ၈၇၈ ထိ) သည္ ယခုလက္ရွိ ပုဂံၿမိဳ႕ကို တည္ခ်ိန္မွာ ေကာဇာ ၂၁၁ ခု၊ ခရစ္ေအဒီ ၈၄၉ ခု ျဖစ္၏။ ပုဂံပ်က္ခ်ိန္မွာကား " ေစာမြန္နစ္မင္း " (ေအဒီ ၁၃၂၅ မွ ၁၃၆၉ ) လက္ထက္တြင္ ျဖစ္ေလ၏။ ပ်ဥ္ျပားမင္းသည္ ပုဂံၿမိဳ႕ကိုတည္ေဆာက္ေနသည့္အခ်ိန္တြင္ ပုဂံ၌ " ေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာ" မေရာက္ရွိေသး။ အလားတူ " ျမန္မာစာ" ဟူေသာ စာေပးေရးသားမႈ အတတ္ပညာသည္လည္း လုံးဝမရွိေသး သည္ကို ေတြ႔ရ၏။
ပုဂံၿမိဳ႕၌ ပ်ဥ္ျပားမင္းလြန္ၿပီးေနာက္ တန္နက္မင္း (ေအဒီ ၈၇၈-၉၀၆)၊ ၎ေနာက္ စေလငေခြးမင္း (ေအဒီ ၉၀၆-၉၁၅)၊ ၎ေနာက္ စေလငေခြးမင္း (ေအဒီ ၉၁၅-၉၃၁)၊ ၎ေနာက္ ေညာင္ဦးေစာရဟန္းမင္း (ေတာင္သူႀကီးမင္း) (ေအဒီ ၉၃၁-၉၆၄)၊ ၎ေနာက္ ကြမ္းေဆာ္ေၾကာင္ျဖဴမင္း (ေအဒီ ၉၆၄-၉၆၈)၊ ၎ေနာက္ က်ည္စုိးမင္း (ေအဒီ ၉၈၆-၉၉၂)၊ ၎ေနာက္ စုကၠေတးမင္း (ေအဒီ ၉၉၂-၁၀၁၇)၊ ၎ေနာက္ အေနာ္ရထာမင္း (ေအဒီ ၁၀၄၄-၁၀၇၇) လက္ထက္တြင္မွ ေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာကို မြန္ရဟန္းေတာ္ ရွင္အရဟံ၏ အကူအညီ ျဖင့္ တည္ေဆာက္ခဲ့ရ၏။ ယင္းအခ်ိန္အထိ " ပုဂံ" ၌ " ျမန္မာစာ " ဟူေသာ အေရးအသား မရွိေသးေခ်။ မြန္လူမ်ိဳးတို႔၏ စာေပကိုသာ မြန္ပညာရွိမ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ ေရးသားေနၾကရေလသည္။

အေနာ္ရထာမင္း လြန္ၿပီးေနာက္ ေစာလူးမင္း (ေအဒီိိ ၁၀၇၇-၁၀၈၄)၊ ၎ေနာက္ က်န္စစ္သား မင္း (ေအဒီ ၁၀၈၄-၁၁၁၃) လက္ထက္တြင္ " ေဇယ်ေခတၱရာ" အမည္ရွိေသာ သားေတာ္ " ရာဇကုမာရ္" သည္ ပုဂံ၌ " ျမေစတီဘုရား" ကို တည္၏။ ျမေစတီဘုရား၌ သူ၏ ကုသိုလ္ေတာ္ မွတ္တမ္းကုိ " ပါဠိ၊ ျမန္မာ၊ မြန္၊ ပ်ဴ " ဟူ၍ ဘာသာေလးမ်ိဳးျဖင့္ ကမၸည္းစာ ေရးထိုးေစခဲ့ပါသည္။ ယင္းျမေစတီဘုရား ေက်ာက္စာကား ပုဂံေခတ္ ေက်ာက္စာမ်ားအနက္ " ေရွးအက်ဆုံးေက်ာက္စာ" ျဖစ္၏။ ျမေစတီေက်ာက္စာကို သာသနာေတာ္ သကၠရာဇ္ ၁၆၅၇ ခု၊ ေကာဇာ ၄၇၅ ခု (ခရစ္ေအဒီ ၁၁၁၃ ခု)တြင္ ေရးထုိးခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရသည္။ ယင္းအခ်ိန္ထိ ပုဂံ၌ " ပ်ဴလူမ်ိဳး" တို႔ ရွိေနေသးသည္ကို ေတြ႔ရ၏။
ရခုိင္တို႔၏ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ ရခုိင္တု႔ိ၏ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္သည္ ေအဒီ ၈၁၈ မွ ၁၄၃၀ ထိ ၾကာျမင့္ခဲ့သည္ကို ေတြ႔ရ၏။ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ ဆိုသည္မွာ အဥၥနနဒီျမစ္၏ ဝဲယာ၌ ပဥၥာၿမိဳ႕၊ ပုရိန္ၿမိဳ႕၊ ေနရဥၥရာေတာင္ငူၿမိဳ႕၊ ေလာင္းၾကက္ၿမိဳ႕ဟူ၍ ၿမိဳ႕ေလးၿမိဳ႕ တည္ရွိခဲ့သည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ " ေလးၿမိဳ႕ေခတ္" ဟု ေခၚတြင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ျမန္မာတုိ႔၏ " ပ်ဥ္ျပားမင္း" သည္ ယခုလက္ရွိ " ပုဂံၿမိဳ႕"ကို မတည္ေဆာက္ရေသးမီ (၃၁)ႏွစ္အလုိက ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ ရခိုင္ဘုရင္ " ေခတၱသင္မင္း" သည္ " ပဥၥာၿမိဳ႕" ကို သာသနာ ၁၃၆၂ ခု၊ ေကာဇာ ၁၈၀ ခု၊ (ေအဒီ ၈၁၈) တြင္ တည္ေဆာက္ထားၿပီး ျဖစ္ေနပါသည္။
ရခုိင္တို႔၏ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ " ေခတၱ သင္မင္း" လက္ထက္တြင္ ေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာ ထြန္းကားေနမႈကို မဆိုထားဘိ။ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္၏ အထက္က ေဝသာလီ ေက်ာက္ေလွကားေခတ္ (ေအဒီ ၃၂၇ မွ ၈၁၈ ထိ) တြင္ လည္းေကာင္း၊ တတိယ ဓညဝတီေခတ္ ( ဘီစီ ၅၆၉ မွ ေအဒီ ၃၂၆ ထိ ) တြင္လည္းေကာင္း၊ ေထရဝါဒ ဗုဒၶသာသနာႏွင့္ပအတူ စာေပယဥ္ေက်းမႈ အႏုပညာမ်ား ထြန္းကားလွ်က္ ရွိေနၿပီျဖစ္ ေၾကာင္း ယုံမွားသံသယ မရွိ ခိုင္မာေသာ အေထာက္အထားမ်ားက သက္ေသျပလွ်က္ ရွိေနၾကၿပီ ျဖစ္ပါသည္။
ယင္းတုိ႔အနက္ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ (ေအဒီ ၈၁၈ မွ ၁၄၃၀ ထိ ) ပဥၥာၿမိဳ႕တည္ " ေခတၱ သင္မင္း" မွ (၃) ဆက္ေျမာက္ " ဘုရင္မင္းရင္ျဖဴ" လက္ထက္ (ေအဒီ ၈၄၃-၈၇၃ ထိ) ေအဒီ ၈၄၇ တြင္ သြန္းလုပ္ပူေဇာ္ခဲ့ေသာ ဗုဒၶဆင္းတုေတာ္ ( ဥာဏ္ေတာ္အျမင့္ ၁ ေပ ၂.၃ လက္မ၊ ယခုအခါ စစ္ေတြၿမိဳ႕၊ ေခါင္းေလာင္း ေက်ာင္းတုိက္ တြင္ ကိန္းဝပ္လွ်က္ ရွိသည္။) ၏ " စမၼခဏ္ ကမၸည္းစာ" ကို တင္ျပလိုပါသည္။ က်န္စာေပ အေထာက္အထား မ်ားစြာ ရွိၾကေသာ္လည္း စာေရးသူအေနျဖင့္ ယင္းဘုရား၌ ပါရွိေသာ " စမၼခဏ္ ကမၸည္းစာ" ကိုသာ ရခုိင္စာေပ ဘက္က ခုိင္မာေသာ အေထာက္အထားတစ္ခု အေနျဖင့္ တင္ျပသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။
ဘုရားဆင္းတုေတာ္ စမၼခဏ္ကမၸည္းစာ အဆိုပါဘုရား၏ စမၼခဏ္ကမၸည္းစာမွာ ယခုေခတ္ "ျမန္မာစာ" ဟု သတ္မွတ္ခံထားရေသာ " ရခုိင္စာ" အေရးအသားျဖင့္ ေရးထုိးမွတ္တမ္းတင္ထားသည္ကို ေအာက္ပါအတုိင္း ေတြ႔ရွိရသည္။ "သကၠရာဇ္ ၉၊ ကဆုန္လဆန္း ၆ ရက္၊ တနလၤာ ၅ နာရီေက်ာ္..... ေရာက္.......... ႀကီးသြန္းအဲသည္။ ငမၤရၤျဖဴေကာင္းမႈ ဘုရားပဥၥေလာဟာၿပီးျပည့္စုံသည္၊ ဘုရားျပဳေသွာ အက်ိဳဝ္အားျဖင့္ ဘုရားမခြ်တ္ျဖစ္ေစေသွာ .........။ " ဟူ၍ ေရးထိုးထားပါသည္။
အထက္ေဖာ္ျပပါဘုရား၏ "စမၼခဏ္ကမၸည္းစာ" ကုိ ျပည့္စုံေအာင္ ျဖည့္စြက္ဖတ္ရႈေသာ္ ေအာက္ပါအ တိုင္း ျဖစ္ပါသည္။
"သကၠရာဇ္ ၂၀၉၊ ကဆုန္လဆန္း ၆ ရက္၊ တနလၤာေန႔ ၅ နာရီေက်ာ္ေသာ (အခ်ိန္) ေရာက္ (ေသာအခါ) ေၾကးသြန္းအပ္သည္။ ငါမင္းရင္ျဖဴ ေကာင္းမႈဘုရားကို ပဥၥေလာဟာျဖင့္ (သြန္းလုပ္) ၿပီးျပည့္စုံ သည္။ ဘုရားျပဳေသာ အက်ိဳးအားျဖင့္ ဘုရားမခြ်တ္ ျဖစ္ေစေသာ္။" ဟူ၍ ျဖစ္ပါသည္။
ေလးၿမိဳ႕ေခတ္ ရခုိင္ဘုရင္ မင္းရင္ျဖဴသည္ အထက္ေဖာ္ျပပါ ဘုရား၏ " စမၼခဏ္ ကမၸည္းစာ" ကို " ရကၡဝဏၰ အကၡရာ- ရခုိင္စာ" ျဖင့္ ေရးထုိးခဲ့ေသာႏွစ္မွာ ေကာဇာ ၂၀၉ ခု၊ ခရစ္ေအဒီ ၈၄၇ ခုျဖစ္ရာ ျမန္မာတို႔ ယခုလက္ရွိ ပုဂံၿမိဳ႕ကို မတည္ေဆာက္ရေသးမီ (၂)ႏွစ္အလုိက ျဖစ္ပါသည္။
သို႔ျဖစ္ပါ၍ " ရာဇကုမာရ္ေက်ာက္စာ (ေခၚ) ျမေစတီ ေက်ာက္စာ" သည္ ယင္းအခ်ိန္၌ ရွိဖို႔မဆုိထားႏွင့္ "ပုဂံၿမိဳ႕" ပင္မရွိေသးေသာေၾကာင့္ "ျမန္မာစာေပ" အေရးအသားမွာလည္း ျမန္မာတို႔အေနျဖင့္ " အိမ္မက္ ေတာင္မက္ဖို႔" မလြယ္ကူေသးေခ်။
ျမန္မာလူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာစာ ျမန္မာသမိုင္းဆရာမ်ားက ျမန္မာသည္ "ပ်ဴလူမ်ိဳး" က ဆင္းသက္လာသူမ်ားဟု ခံယူထားၾက၏။ ယင္းသို႔ဆုိလွ်င္ အဘယ္ေၾကာင့္ ျမန္မာတို႔သည္ " ပ်ဴစာ"ကို မိခင္စာေပအျဖစ္ ရပ္တည္ေအာင္ မေဆာင္ ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါသနည္း ? ဟု ေမးစရာ ရွိေနပါ သည္။ ယခုအခါ ပ်ဴလူမ်ိဳးႏွင့္ ပ်ဴစာေပမွာ ျမန္မာ့ေျမမ်က္ႏွာေပၚက လုံးဝ ဆိတ္သုဥ္း ေပ်ာက္ကြယ္သြားၾကၿပီ ျဖစ္၏။
အခ်ိဳ႕သမိုင္းဆရာမ်ားက ျမန္မာစာသည္ " မြန္စာ"က ဆင္းသက္လာေသာစာဟု ႀကံဆျပန္၏။ ထုိသုိ႔ဆုိလွ်င္လည္း အဘယ္ေၾကာင့္ ျမန္မာတုိ႔သည္ "မြန္စာ" ကို ႏိုင္ငံသုံးစာေပအျဖစ္ ရပ္တည္ေအာင္ မေဆာင္ ရြက္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါသနည္း? ဟု ေမးစရာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိေနပါသည္။
အမွန္က "ပ်ဴစာ" သည္ ပ်ဴလူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္သာ တိုက္ရိုက္သက္ဆိုင္ေနၿပီး၊ "မြန္စာ" သည္လည္း မြန္လူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္သာ တိုက္ရိုက္ သက္ဆိုင္ေနေသာ စာေပ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ေလ့လာေတြ႔ရွိရေပသည္။

ယေန႔ မ်က္ေမွာက္ေခတ္ " ျမန္မာစာ" ဟု သတ္မွတ္ခံထားရေသာ " ရခို္င္စာ"သည္လည္း ရခုိင္လူမ်ိဳးတို႔ႏွင့္သာ တုိက္ရိုက္ သက္ဆိုင္ခဲ့ၾကသျဖင့္ ရခိုင္လူမ်ိဳးတုိ႔သည္ ကိုယ့္စာေပကို ေခတ္အဆက္ဆက္ တည္တံ့ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္လာခဲ့ၾကသည္မွာ ေခတ္တိုင္းေခတ္တုိင္းတြင္ ေပၚထြန္းခဲ့ေသာ "ရခုိင္ စာေပ အေထာက္အထားမ်ား" က သက္ေသျပဳလ်က္ ရွိေနေပေတာ့သည္။

ျမေစတီေက်ာက္စာ၌ ပါရွိေသာ " ျမန္မာစာ" ကို ျမန္မာသမိုင္းဆရာမ်ားက " ပ်ဴစာက ဆင္းသက္လာ ေသာစာ" ဟု ထင္ျမင္ခ်က္ ေပးၾက၏။ အလားတူ အခ်ိဳ႕သမုိုင္းဆရာမ်ားက " မြန္စာက ဆင္းသက္လာေသာစာ" ဟူ၍လည္း ထင္ျမင္ခ်က္ေပးၾကျပန္၏။ အမွန္က ယင္း " ပ်ဴစာႏွင့္ မြန္စာ" ႏွစ္မ်ိဳးစလုံးသည္ပင္လွ်င္ ျမေစတီ ေက်ာက္စာ၌ ပါရွိေနၿပီး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ယင္းစာႏွစ္မ်ိဳးက ဆင္းသက္ လာေသာစာဟု သတ္မွတ္ေနၾကျခင္း သည္ လုံးဝယုတၱိမရွိေခ်။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ စာေပတို႔မည္သည္ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုတည္း၌ ေန႔ခ်င္းည ခ်င္း ေျပာင္းလဲရုိး ထုံးစံ မရွိေသာေၾကာင့္တည္း။ ေျပာင္းလဲဖို႔ဆုိသည္မွာလည္း ေခတ္ကာလ အေတာ္ၾကာျမင့္ေအာင္ ေစာင့္ဆုိင္း ရေပလိမ့္မည္။ ျမေစတီေက်ာက္စာ (ျမန္မာ)သည္ ပ်ဴစာႏွင့္ မြန္စာက ဆင္းသက္လာေသာ စာမဟုတ္ေၾကာင္းကို " ျမေစတီေက်ာက္စာ" ကပင္လွ်င္ အခိုင္လုံဆုံး သက္ေသျပဳလွ်က္ ရွိေနေပေတာ့သည္။

အမွန္က " ျမေစတီ္ေက်ာက္စာ" ၌ ပါရွိေသာ " ျမန္မာစာ" သည္ " ေျပာင္းလဲလာေသာစာ" မဟုတ္ဘဲ " ေရာက္ရွိလာေသာစာ" ဟုဆုိမွ သဘာဝယုတၱိ က်မည္ကုိ ျမန္မာပညာရွိတို႔ သိရွိႏိုင္ၾကပါလ်က္ မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနခဲ့ၾကၿပီး အျဖစ္မွန္ကို ေရငုံႏႈတ္ပိတ္ လုပ္ေနခဲ့ၾကသည္ကို ေတြ႔ရ၏။
အျဖစ္မွန္ကုိ သိရွိလိုပါက ေလးၿမိဳ႕ေခတ္၊ ပဥၥာၿမိဳ႕(၁၂)ဆက္ေျမာက္ မင္းဘီလူးကို ေအဒီ ၁၀၆၈ တြင္ " ဝေရာင္းငွက္ အသခၤယာ" အမတ္က လုပ္ႀကံသျဖင့္ ကြယ္လြန္သည္။ မင္းဘီလူး၏ သားျဖစ္သူ အိမ္ေရွ႕မင္း သား " မင္းရဲဘယ" သည္ မိဖုရား " ေစာေပါက္ညိဳ" (ေပါက္ညိဳျမ) ႏွင့္အတူ ရခိုင္ပညာရွိအမတ္ အခ်ိဳ႕လိုက္ပါလ်က္ " ဘူးရြက္ မညိဳးလမ္း" က အေရွ႕ပုဂံျပည္သို႔ ထြက္ေျပးကာ " အေနာ္ရထာမင္း" ထံ ခိုလႈံခဲ့ရသည္။ အဆို ပါ မင္းရဲဘယမိသားစုတို႔သည္ ပုဂံျပည္၌ ႏွစ္ေပါင္း (၃၅)ႏွစ္ခန္႔ ၾကာျမင့္ေအာင္ အမႈေတာ္ ထမ္းရြက္ကာ ေန ထိုင္ခဲ့ၾကရေသာ သမုိင္းေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း။
ပုဂံမင္းအေနာ္ရထာအား " ရခိုင္ေဝသာလီ" က " ပဥၥကလ်ာဏီ မင္းသမီး" ကို ဆက္သရာတြင္ " က်န္ စစ္သား" ကို ရသည္ဟူေသာ သမုိင္းေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း။ က်န္စစ္သားသည္ ေျမးေတာ္အေလာင္းစည္သူကို ပုဂံထီးနန္းကို ေပးအပ္ၿပီး " ေဇယ်ေခတၱရာ" အမည္ ျဖင့္ သားေတာ္ ရာဇကုမာရ္မင္းသားကို " ဓညဝတီႏွင့္ ေတာင္စဥ္ခုႏွစ္ခရိုင္" ( ျမန္မာ ရာဇဝင္အလို)ကို စဥ္းစား ေစခဲ့ေသာ သမုိင္းေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း။ ပုံဂံမင္းတို႔အထံ၌ ရခိုင္သားမ်ား အမႈေတာ္ထမ္းရြက္ခဲ့ၾကၿပီး အခ်ိဳ႕က ဘုရားအလွဴ႕ဒကာမ်ားအျဖစ္ ခံယူကာ ျမန္မာတုိ႔၏ နယ္ေျမ၌ ရွိေနခဲ့ၾကသည္ဟူေသာ သမုိင္းေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း။ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔ကို ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႔က " ေအာက္သား" ဟု နာမည္ေပးကာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေခၚေဝၚလာခဲ့ ၾကသည့္ သမုိင္းေၾကာင္းကို လည္းေကာင္း။ " ရဟႏၱာေထြး (ေခၚ ) အသွ်င္ဒိဗၺစကၡဳ" အမည္ရွိေသာ ရခုိင္တို႔ ေဝသာလီက ရဟႏၱာအသွ်င္သူျမတ္ သည္ ဥပဇၥ်ာယ္ဆရာ " မဟိႏၵပါလ မေထရ္ျမတ္" ၏ ေစလႊတ္ခ်က္အရ ပင္းယၿမိဳ႕သို႔ ၾကြေရာက္၍ သာသနာ ျပဳခဲ့ရေသာ သမုိင္းေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း ခ်န္လွပ္၍ ထားၾကမည္ဆိုပါက မည္သည့္အခါမွ် အေျဖမွန္ေပၚ ေပါက္ႏိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေခ်။
ပုဂံေခတ္ ေက်ာက္စာမ်ား၌ ပါရွိေနေသာ အခ်ိဳ႕စကားလုံးမ်ာသည္ ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႔၏ ေန႔စဥ္သုံး ေဝါဟာ ရမ်ား ျဖစ္ေနေၾကာင္း ေအာက္ပါစကားလုံးမ်ားကုိ ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သိရွိႏိုင္ပါသည္။
(၁) ၾကာသပတိယ္နိယ္၊ (၂) သုႀက္ာနိယ္၊ (၃) လွိယ္၊ (၄) ရိယ္မႈတ္၊ (၅) အတုမဟိေသာ၊ (၆) ျခဳယ္မ၊ (၇) ျခဳပ္မ၊ (၈) အစ္ကို၊ (၉) အစ္မ၊ (၁၀) ပန္စင္၊ (၁၁) ကၿခီယ္သည္၊ (၁၂) ပညာမဟိယ္ေသာ၊ (၁၃) သစၥာ မဟိယ္ေသာ၊ (၁၄) အလွဴပိယ္လိုဝ္ေသာ၊ (၁၅) သဃၤာတိုဝ္၊ (၁၆) ဤယ္သူ၊ (၁၇) ပတၱျမားစာတီတိုဝ္၊ (၁၈) လွဴခ၏၊ (၁၉) ၿခီယ္လက္၊ (၂၀) ၿခိယ္ဆိယ္ရိယ္၊ (၂၁) လက္ဆိယ္ရိယ္၊ (၂၂) မပႅဳရေၾကာင္ဆိုဖိလတ္၊ (၂၃) နိယ္ရလိယ္၏၊ (၂၄) အသရိယ္ဟိေသာ၊ (၂၅) ခရုိန္ စေသာ ေဝါဟာရမ်ားကို ယေန႔ေခတ္ ျမန္မာတို႔ ေျပာဆို ေနၾကပါေသးသလား ? ဟု ေမးလွ်င္ ေျပာဖုိ႔မဆုိထားႏွင့္ အဓိပၸါယ္ကို သိရွိေအာင္ မနည္းႀကိဳးစားၾကရမည္ဟု ထင္ပါသည္။
အဓိပၸါယ္ကို သိသည့္တုိင္ေအာင္ အသံထြက္ကို ပီပီသသ ထြက္ရွိႏိုင္ဖို႔က ပို၍ခက္ေပလိမ့္မည္။ အလားတူ ရခိုင္ေဝါဟာရ အသုံးအႏႈန္း မ်ားသည္ ပုဂံေခတ္ေက်ာက္စာမ်ား၌ မ်ားစြာ က်န္ရွိေနေသးသည္ကို ေတြ႔ရ၏။
ခရစ္ေအဒီ ၁၁၁၃ ခုတြင္ ေရးထုိးခဲ့ေသာ ျမန္မာတို႔၏ ေရွးအက်ဆုံးျဖစ္သည့္ ျမေစတီေက်ာက္စာထက္ ေလးၿမိဳ႕ေခတ္၊ ေအဒီ ၈၄၇ ခုတြင္ ရခိုင္ဘုရင္ မင္းရင္ျဖဴ သြန္းလုပ္ပူေဇာ္ခဲ့ေသာ ေကာင္းမႈေတာ္ဘုရား၏ စမၼခဏ္း ကမၸည္းစာက ႏွစ္ေပါင္း (၂၆၆) ႏွစ္ေစာ၍ ေရွးက်ေန ေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ " ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ျမန္မာစာ အေရးအသားကို မည္သည့္လူမ်ိဳးတို႔က ေရွးဦးစြာ စတင္ေရးသား ခဲ့ၾကပါသနည္း။ " ဟူေသာ အေမးျဖစ္ေပၚခဲ့လွ်င္ ဤေဆာင္းပါးစာတမ္းက အထုိက္အေလ်ာက္ အေျဖေပး ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု ယူဆပါသည္။
နိဂုံးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ဆိုရေသာ္ " ရခုိင္လူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာစာ" မွာ မည္သည့္အခါမွ် ခြဲျခား၍ ရလိမ့္မည္ မဟုတ္။ စကားေျပာဟန္ ေရးနည္းႏွင့္ စာအသုံးေရးနည္းသာ ျခားနားခ်က္ရွိေနသည္။ စာေပအကၡရာမွာ အတူတူပင္တည္း။ သို႔ျဖစ္၍ ယေန႔မ်က္ေမွာက္ေခတ္ "ျမန္မာစာ" ဟု သတ္မွတ္ခံထားရေသာ " ရခိုင္စာ" ကို အၾကြင္းမဲ့ ခံယူထားၾကသည္ကို သုေတသနျပဳကာ ေရးသားတင္ျပလိုက္ရေပသည္။
" ရခိုင္စာေပ" အျဖစ္မွန္ ေပၚေပါက္ပါေစ။

ဒြါရာဝတီ - အသွ်င္ ကုသလ(ေငြသဇင္)

(ကိုးကားေသာ က်မ္းမ်ား)
၁။ ျမေစတီေက်ာက္စာ၊ လွသမိန္။
၂။ ပုဂံေခတ္ ႏိုင္ငံေရးသမုိင္း၊ ေဒါက္တာ သန္းထြန္း။
၃။ တစ္ေန႔တစ္လံ ပုဂံဘယ္ေျပးမလဲ၊ ေဒါက္တာ သန္းထြန္း။
၄။ ေက်ာင္းသုံး ျမန္မာရာဇဝင္၊ ဦးဘသန္း။
၅။ မင္းရင္ျဖဴ ေကာင္းမႈေတာ္ဘုရား စမၼခဏ္ ကမၸည္းစာ။
၆။ သာသနာလကၤာရ စာတမ္း ( မူေဟာင္း )၊ မဟာဓမၼ သၾကၤ ံ အမတ္။
၇။ ေရႊဘုံနိဒါန္း၊ ေဇယသခၤယာ။
၈။ ဒြါရာဝတီ - အသွ်င္ကုသလ မွတ္စု။

ဒြါရာဝတီ - အသွ်င္ ကုသလ(ေငြသဇင္) ေရးသားထားေသာ ရခုိင္လူမ်ိဳးႏွင့္ ျမန္မာစာ စာအုပ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပထားပါသည္။

ဘဏ္သူေဌး ဦးရဲေက်ာ္သူ (၁၈၃၃-၁၉၁ဝ) ဘဏ္သူေဌး ဦးရဲေက်ာ္သူ

ဘဏ္သူေဌး ဦးရဲေက်ာ္သူ (၁၈၃၃-၁၉၁ဝ) ဘဏ္သူေဌး ဦးရဲေက်ာ္သူသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဘဏ္လုပ္ငန္းကို ပထမဦးဆံုး စတင္ လုပ္ကိုင္သူ ၁၉ဝဝ ျပည့္ႏွစ္ ဝန္းက်င္ကပင္ အိႏၵိယ ႐ူပီးေငြ သိန္းတရာခန္႔ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားသည့္ 'ဦးရဲေက်ာ္သူ အင္ ကုမၸဏီလီမီတက္' လုပ္ငန္းကို တည္ေထာင္ခဲ့သူ၊ သူ႔ေခတ္ သူ႔အခါက ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ အခ်မ္းသာဆံုး လုပ္ငန္းရွင္၊ သူ႔လက္ႏွင့္ထိသမွ် ေငြျဖစ္မည္ဟု တင္စားေျပာခံရသူ၊ အိႏၵိယ အစုိးရကပင္ ဖိတ္ၾကား၍ သူေဌးဘြဲ႕ႏွင့္ က်က္သေရေဆာင္ ေ႐ႊစလြယ္ ခ်ီးျမႇင့္ခံခဲ့ရသူ ျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသင္ပညာ မရွိေသာ္လည္း ထူးျခားေသာ ဇြဲလု႔ံလ ဝီရိယ တီထြင္ဉာဏ္ႏွင့္ ျပည့္စံု၍ ေလွထိုးသား ဘဝမွ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ ျဖစ္လာသူ၊ သူေဌး ျဖစ္လာေသာ္လည္း ဘဝမေမ့ဘဲ ေလွထိုးသား ဘဝက အသံုးျပဳခဲ့သည့္ ေလွာ္တက္ကို ေ႐ႊခ်လ်က္ အိမ္တြင္ ခ်ိတ္ဆြဲထားသူ၊ ထူးျခားမႈတရပ္မွာ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ေန႔စဥ္ နံနက္ ၄ နာရီ အိပ္ရာမွထကာ လက္ဆြဲမီးအိမ္ကိုင္ ကုလားတပည့္ကေလးႏွင့္ အတူ ၿမိဳ႕ကိုလွည့္၍ 'အရပ္သားတို႔၊ ႐ြာသားတို႔၊ ထၾကေလာ့၊ ေရထဲတြင္ ေငြေတြ ေမ်ာေနသည္၊ ဆယ္ယူၾကေလာ့' ဟု အလုပ္လုပ္ရန္ ေဆာ္ၾသေလ့ရွိသူ စသည့္ ေကာင္းသတင္း အဖံုဖံုႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ စြန္႔စားတီထြင္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ တဦး ျဖစ္သည္။ ဘဏ္သူေဌး ဦးရဲေက်ာ္သူ (၁၈၃၃-၁၉၁ဝ) ၁၈၃၃ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ ၅ ရက္ေန႔၌ ယခု ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ ပင္းဝါၿမိဳ႕အနီး ပဲတလီေက်း႐ြာ၌ ဖြားသည္။ အဖမွာ ရခိုင္ တိုင္းရင္းသား ဦးဒုိးေအာက္႔ကယ္ ျဖစ္၍ ညီအစ္ကို ၄ ဦးတြင္ တတိယေျမာက္ ျဖစ္သည္။ အစ္ကို ရဲေဘာ္သြယ္၊ ရဲျမသြယ္ႏွင့္ ညီမွာ ရဲေအာင္ရွီ ျဖစ္သည္။ အ႐ြယ္ေရာက္လွ်င္ ညီအစ္ကို ႏွစ္ဦး မိမိတို႔၏ ဇာတိ ရခိုင္ျပည္နယ္၊ စစ္ေတြၿမိဳ႕သို႔ အလုပ္ရွာရန္ ျပန္လာၾကသည္။ မၾကာမီ အစ္ကိုျဖစ္သူမွာ မိဘမ်ားထံ ျပန္သြား၍ တဦးတည္း စစ္ေတြ၌ ၾကံဳရာအလုပ္ကို လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ ပထမဦးဆံုး စစ္ေတြၿမိဳ႕ ကန္ဒကာ သူေဌးႀကီး ဦးသံ႕ခီ၏ ကုန္ေရာင္းေလွတြင္ ေလွထိုးသား အျဖစ္ စတင္ လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ အလုပ္ကို ေန႔ညမေ႐ြး အခ်ိန္ျပည့္ လုပ္ကိုင္သည္။ အလုပ္ကို ႐ိုး႐ိုးသားသားႏွင့္ ႀကိဳးစား႐ံုမွ်မက ဝီရိယရွိမႈ၊ အေျမာ္အျမင္ရွိမႈတို႔ေၾကာင့္ ေလွထိုးသား ေမာင္ရဲေက်ာ္သူကို သူေဌးႀကီး ဦးသံ႕ခီက သမီးျဖစ္သူ မသံဒါျဖဴႏွင့္ လက္ထပ္ေပးခဲ့သည္။ လက္ထပ္ပြဲၿပီးေနာက္ ရရွိေသာ မဂၤလာလက္ဖြဲ႕ ရတနာ ေ႐ႊေငြမ်ားကို ေယာကၡမ၏ အလုပ္တြင္ ရွယ္ယာ အျဖစ္ ျပန္လည္အပ္ႏွံ၍ စီးပြားေရးကို ေဇာက္ခ် လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။ သစ္လုပ္ငန္း၊ အေရွ႕ပါကစၥတန္ (ယခုဘဂၤလားေဒ့ရွ္) မွ ေဆး႐ြက္ ေရာင္းဝယ္ေရး လုပ္ငန္း၊ ပင္လယ္ကူး ေလွသမၺန္မ်ားမွ ျမစ္သဲရွင္ ဝယ္ယူမႈ လုပ္ငန္း၊ စစ္ေတြၿမိဳ႕အနီး ေျမ႐ိုင္းမ်ား ဝယ္ယူ ျမႇဳပ္ႏွံမႈ လုပ္ငန္း၊ ေျမငွား လုပ္ငန္း၊ ဆန္စပါး ေရာင္းဝယ္ေရး၊ ဗ်ိဳင္းေတာင္၊ ဗ်ိဳင္းေမြး ေရာင္းဝယ္ေရး လုပ္ငန္း စသည့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ိဳးစံု လုပ္ကိုင္ခဲ့ရာ ထိုေခတ္ ထိုအခါက ရခိုင္ျပည္နယ္ စစ္ေတြၿမိဳ႕၌ အခ်မ္းသာဆံုး လုပ္ငန္းရွင္ တဦး ျဖစ္ခဲ့သည္။ ဦးရဲေက်ာ္သူသည္ ေအာက္ေျခမွ တက္လာသူ ဘဝနာခဲ့သူပီပီ ဆင္းရဲသား၊ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား အေပၚ စာနာမႈ ရွိသည္။ ဆန္စပါး ေရာင္းဝယ္ေရး လုပ္ငန္းတြင္ မိုးဘရားသား၊ စတီးဘရားသား၊ ဘလုတ္ဘရားသား စသည့္ ႏိုင္ငံျခားသား ကုမၸဏီမ်ား၏ ေစ်းႏွိမ္မႈကို နည္းမ်ိဳးစံုႏွင့္ ကာကြယ္၍ ရခိုင္ ေတာင္သူလယ္သမားမ်ား မနစ္နာေစရန္ စပါးေဈးကို ပိုမိုေပးခဲ့သည္။ ဦးရဲေက်ာ္သူ၏ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းမ်ား အနက္ စစ္ေတြၿမိဳ႕၌ ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည့္ 'ဦးရဲေက်ာ္သူ အင္ ကုမၸဏီ လီမီတက္' လုပ္ငန္းသည္ အထင္ရွားဆံုး ျဖစ္သည္။ ဤလုပ္ငန္းတြင္ ကုမၸဏီ ရွယ္ယာ ပိုင္ဆိုင္သူမ်ားထံမွ အပ္ေငြႏွင့္ ထုတ္ေငြမ်ားကို ခ်က္လက္မွတ္စနစ္ သံုး၍ ေငြေခ်းျခင္း၊ ေ႐ႊေပါင္၊ ေျမေပါင္ လက္ခံျခင္းတို႔ကို ေဆာင္႐ြက္ေသာေၾကာင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပထမဦးဆံုး ဘဏ္လုပ္ငန္း ပိုင္ရွင္ဟု သတ္မွတ္ၾကသည္။ ထိုဘဏ္လုပ္ငန္းသည္ ၁၉၁ဝ ျပည့္ႏွစ္ ဝန္းက်င္တြင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ ရူပီးေငြ သိန္းတရာေက်ာ္ ရွိသည္။ ဦးရဲေက်ာ္သူ ကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ သတၲမေျမာက္ သားျဖစ္သူ ဦးေ႐ႊသာသည္ ၁၉၂၄ ခုႏွစ္ ဝန္းက်င္တြင္ တရားဝင္ ဘဏ္အျဖစ္ စနစ္တက် တည္ေထာင္၍ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့သည္။ ယင္းဘဏ္မွ 'မသံဒါျဖဴ အင္ ကုမၸဏီ လီမီတက္' ကို ခြဲျခားတည္ေထာင္၍ အိမ္ငွားခ၊ ေျမငွားခ ေကာက္ခံသည့္ လုပ္ငန္းမ်ားကို လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ ဦးရဲေက်ာ္သူ၏ ၾကြယ္ဝခ်မ္းသာမႈ ဂုဏ္သတင္းေၾကာင့္ အိႏိၵယ အစိုးရက ဖိတ္ၾကား၍ အိႏိၵယ သူေဌးမ်ားကို ခ်ီးျမႇင့္သည့္ သူေဌးဘြဲ႕ႏွင့္ က်က္သေရေဆာင္ ေ႐ႊစလြယ္ရတံဆိပ္ ခ်ီးျမႇင့္ခဲ့သည္။ ၿဗိတိသွ် ျမန္မာျပည္ ေကာ္မရွင္နာ၏ အၾကံေပး ဘုတ္အဖြဲ႕ဝင္ အျဖစ္လည္း ပါဝင္ ေဆာင္႐ြက္ခဲ့ရသည္။ စီးပြားေရး ေအာင္ျမင္လာသည္ႏွင့္အမွ် ဘုရားတည္၊ ေက်ာင္းေဆာက္ အလွဴဒါန အေျမႇာက္အျမား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ အထင္ရွားဆံုးမွာ ေက်ာက္ေတာ္ရွိ မဟာမုနိဘုရား သိမ္တန္ေဆာင္းေတာ္ႀကီး၊ ေၾကးဆင္းတုေတာ္ႀကီးတို႔ ျဖစ္သည္။ ထိုစဥ္က ထင္ရွားခဲ့ေသာ လယ္တီ ဆရာေတာ္ႀကီးကိုလည္း စစ္ေတြၿမိဳ႕သို႔ ပင့္၍ တရားပြဲမ်ား က်င္းပေပးခဲ့သည္။ လူမႈေရး အေနျဖင့္ စစ္ေတြ ေဆး႐ံုႀကီး၌ အမ်ိဳးသမီး သားဖြားေဆာင္ကို ေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းခဲ့သည္။ ယခုအခါ သံေက်ာင္း (သို႔) ဦးရဲေက်ာ္သူ ေက်ာင္းဟု အမည္တြင္ေသာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို သက္ရွိထင္ရွား ရွိစဥ္ကပင္ ေဆာက္လုပ္ရန္ သစ္မ်ားဝယ္၍ စီစဥ္ခဲ့သည္။ ေနာင္အခါ ဖခင္ကို ရည္စူး၍ သားသမီးမ်ားက သံထည္မ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ သံေက်ာင္းဟု အမည္တြင္ခဲ့သည္။ ဦးရဲေက်ာ္သူႏွင့္ ေဒၚသံဒါျဖဴတို႔တြင္ သားသမီး ၁ဝ ဦး ထြန္းကား၍ သား ၄ ေယာက္မွာ ထင္ရွားသည္။ သားအႀကီးဆံုး ဦးခ်န္ထြန္းမွာ အဂၤလန္တြင္ ဥပေဒပညာ သင္ၾကားခဲ့ၿပီး ဥပေဒ ေနာက္ဆံုးႏွစ္၌ ပထမတန္းမွ ေအာင္ျမင္ခဲ့ကာ ေနာင္အခါ ထင္ရွားေသာ ဥပေဒပညာရွင္ တဦး ျဖစ္လာသည္။ ဦးခ်န္ထြန္း ကဲ့သို႔ပင္ သားမ်ားျဖစ္ေသာ ဦးေ႐ႊသာ၊ ဦးေ႐ႊဘဲ၊ ဦးသာဇံ တို႔ကိုလည္း အဂၤလန္သို႔ ေစလႊတ္၍ ဥပေဒပညာမ်ား သင္ၾကားေစခဲ့သည္။ ဘဝနိဂံုး ဦးရဲေက်ာ္သူသည္ အသက္ (၇၇) ႏွစ္ အ႐ြယ္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၇၂ ခုႏွစ္၊ နယုန္လျပည့္ေက်ာ္ ၁၃ ရက္ အဂၤါေန႔ နံနက္ ရွစ္နာရီတြင္ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။ ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္ သားသမီးမ်ား အတြက္ အေမြအျဖစ္ ႐ူပီးေငြ သိန္း ၇ဝ မွ် က်န္ရစ္ခဲ့သည္။

ျမည္းကေပးေသာ သင္ခန္းစာ

 ================ တစ္ေန႔မွာ လယ္သမားတစ္ဦးရဲ႕ ျမည္းတစ္ေကာင္ဟာ ေရတြင္းတစ္ခုထဲ ျပဳတ္က် သြားခဲ့တယ္ ။ ျမည္းဟာ သနားစဖြယ္ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ နာရီ ေပါင္းမ်ားစြာ ေအာ္ဟစ္ငိုေၾကြး ေနခဲ့တယ္ ။ လယ္သမားဟာ ျမည္းရဲ႕ ေအာ္သံကို ၾကားရၿပီးေတာ့ သူဘာလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲလို႔ စဥ္းစားတယ္ ။ ဒါနဲ႔ပဲ လယ္သမားက ျမည္းဟာလည္း အသက္ႀကီးပါၿပီ ၊ ဒီေရတြင္းကိုလည္း ဖို႔ပစ္ဖို႔ သင့္ပါ ၿပီေလ ဒီၿမည္းအိုကိုလည္း ေရတြင္းထဲက ဘယ္လိုမွ ဆယ္ယူ လို႔ မၿဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ဆိုၿပီး စဥ္းစားတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႔ လယ္သမားဟာ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြကို ေခၚၿပီး သူ႔ကို ကူဖို႔ေျပာတယ္ ။ သူတို႔ အားလံုးဟာ တူရြင္းငန္းၿပားေတြယူၿပီး ေၿမၾကီးေတြတူးလို႔ ေရတြင္းကို စတင္ၿပီး ဖို႔ၾကပါတယ္ ။ ပထမမွာေတာ့ ျမည္းဟာ သူဘာ ျဖစ္ေတာ့မယ္ ဆိုတာသိၿပီး ေၾကာက္လန္႔ ထိတ္ရြံ႕စြာ ငိုေၾကြးပါတယ္ ။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ လူေတြရဲ႕ အံ့ၾသဖြယ္ရာ (သူ႔ကို ေၿမၿမွဳပ္တဲ့ လုပ္ရပ္) ရဲ႕ေအာက္မွာ သူ႔အသံဟာ ဖံုးလႊမ္း သြားခဲ့ရတယ္ ။ ေျမႀကီး အနည္းငယ္ဖို႔ၿပီးတဲ့ အခါမွာ လယ္သမားဟာ ေရတြင္းထဲကို ငံု႔ၾကည့္ လိုက္တယ္ ။ သူ ျမင္လိုက္ရတာကို ၾကည့္ၿပီး လယ္သမားဟာ အလြန္အမင္း အံ့ၾသ တုန္လႈပ္ သြားခဲ့ရတယ္ ။ ေျမႀကီးေတြ ေရတြင္းထဲ ဖို႔ဖို႔ ပစ္ခ်လိုက္တဲ့ အခါတိုင္း ျမည္းဟာ သူ႔ေက်ာေပၚ တင္လာတဲ့ ေၿမႀကီးေတြကို ခါထုတ္ၿပီး အဲဒီ ေၿမၾကီးေတြေပၚကို နင္းလို႔ အေပၚကို တက္တက္လာတာကို ေတြ႔လိုက္ရလို႔ ျဖစ္ပါတယ္ ။ လယ္သမားဟာ တုန္လႈပ္သြားၿပီး ေၿမၾကီးေတြကို ဆက္ဖို႔ေစခဲ့ တယ္ ။ လူတိုင္း လူတိုင္းဟာ ေက်ာေပၚ တင္လာတဲ့ ေျမႀကီးေတြကို ခါထုတ္ၿပီး အေပၚကို တျဖည္းျဖည္း ျမင့္တက္လာႏိုင္တဲ့ ၿမည္းရဲ႕လုပ္ရပ္ကို အံ့ၾသ တုန္လႈပ္ ေနခဲ့ရ ပါတယ္ ။ ဒီလိုနဲ ႔ေနာက္ဆံုးမွာ ျမည္းဟာ သူ႔ေက်ာေပၚ ေရာက္လာတဲ့ ေၿမၾကီးေတြကို ခါထုတ္ အဲဒီေျမၾကီးေတြအေပၚ နင္းလို႔ တြင္းႏႈတ္ခမ္း ၀ကေန အၿပင္ကို ေအာင္ေအာင္ ျမင္ျမင္နဲ႔ ေရာက္ရွိသြား ပါတယ္ ။ +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းတဲ့အခါ ေျမႀကီးလိုမ်ိဳး ဒုကၡ ေတြ အခက္အခဲေတြ နဲ႔ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မႈေတြ ေလာကဓံေတြ ကိုယ့္ေက်ာေပၚမွာ ခါးဆီးခံရတာ အမွန္တရားပါပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လုပ္ဖို႔က ကိုယ့္ေက်ာေပၚ တင္လာတဲ့ ေလာကဓံနဲ႔ ဒုကၡေတြကို ခါခ် ပစ္လိုက္ဖို႔ပဲ ။ ဒုကၡတစ္ခုခ်င္းဆီကို ၿဖတ္နင္းၿပီး ေအာင္ၿမင္မႈ တြင္းႏႈတ္ ခမ္း၀ဆီကို လွမ္းတက္ႏိုင္ဖို႔ပဲ လိုတယ္ ။ ဘယ္ေလာက္ၾကီးပဲ ဆိုးရြားတဲ့ ဒုကၡေတြ ၿဖစ္ပါေစ လက္ေလ်ာ့လိုက္ဖို႔ ဘ၀ကို ရပ္တန္႔လိုက္ဖို႔ မဆံုးၿဖတ္ပါနဲ႔ ။ အရာရာတိုင္းမွာ ထြက္ေပါက္ဆိုတာ ရွိပါတယ္ ။ ဘယ္ေတာ့မွ အရွံုးမေပး ပါနဲ႔ ။ အရာအားလံုးကို ကိုယ့္ေက်ာေပၚကေန ခါထုတ္လိုက္ၿပီး တဆင့္ခ်င္းစီ လွမ္းတက္သြား လိုက္ပါ ။ သက္တန္႔ခ်ိဳ — with Khin Aye Nge and Kaungkhant Koko.

အုိ...ရခုိင္သားတိ ရခုိင္သားတိ အထူးသတိထားကတ္ပါအထူးသတိ

အုိ...ရခုိင္သားတိ ရခုိင္သားတိ အထူးသတိထားကတ္ပါအထူးသတိ နဲ ့စာကုိဖတ္ေလ့လာကတ္ပါနန္ ့။သတင္းဟုတ္မဟုတ္ကုိေလ့ဆန္းစစ္ ျပီးမွ ဝမ္းသာသာ ဝမ္းနာနာ ျဖစ္ခ်င္စာျဖစ္ကတ္ပါ။ေဒသတင္းဟုတ္မွန္ ခေက၊ရခုိင္သတင္းဌာနတိအပါအဝင္ ျမန္မာျပည္နဲ ့ျပည္ပကသတင္းဌာန တိအားလုံးအိပ္နိန္ကတ္စာလား။တုိင္းရင္းသားသတင္းဌာနတိသတိမထား လုိက္စာလား။ထည့္စုိင္းစားကတ္ပါ။ေဒပုိင္အခ်ိန္မွာ သတင္းဌာနတိက တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္စစ္တပ္တိကုိ မ်က္စပစ္အာရုံစုိက္နိန္ေရ အခ်ိန္မွာေတာင္ သတင္းဌာနႀကီးတိကမသိလုိက္ဘဲ။ေဒ Kyaw Zaw ဆုိေရ အေကာင့္( https://www.facebook.com/kyaw.zaw.7549 ) နဲ ့ေဒ ဂလုိဘယ္ပုိစ့္ ျမန္မာကဘဲ သတင္းရလုိက္ေတဆုိေစာ္ဟုတ္ပါဖုိ ့လား။ ရခုိင့္တပ္မေတာ္ (AA) ကစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္မွဳးခ်ဳပ္ ဦးထြန္းျမတ္နုိင္နဲ ့ သတင္းအင္တာဗ်ဴးကုိ ျမန္မာျပည္နာမည္ဟိန္ ့သတင္းဌာနတိကအင္တာဗ်ဴး စာျဖစ္ေတအတြက္လက္ခံလုိ ့ရေရ။ေဒဂု ဓာတ္ပုံပါသတင္းနဲ ့ပတ္သတ္လုိ ့ အဓိကေဒသတင္းကုိတင္ထားစာက ေဒ Kyaw Zaw ဆုိစာတစ္ေယာက္တည္းနဲ ့ ပုံႏွစ္မ်ဳိးကုိတျပဳိင္းတည္းတင္ထားေရ။တျခားသတင္းဌာနကေဒသတင္းမထြက္။ ယျပီးေက ေဒ ဂလုိဘယ္ပုိစ့္ျမန္မာဆုိေရ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုကုိတပ္ထားျပီးေက ေနာက္တစ္ခုမွာ သတင္းဌာန နာမည္ကုိျဖတ္ညွပ္ကပ္လုပ္ထားေရ။ယင္းသူ ကုိကုလားလား ဗမာလားမေဝဖန္လုိယာ။ေဖန္ခ်င္စာကေတာ့ခါ ေဒသူက ရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုဟိန္ ့နိန္စာေတာ့မွန္ပါေရ။ရခုိင္မဟုတ္စာေသခ်ာပါေရ။ ေယနက္လုိ ့က်ေနာ္ရုိ ့ရခုိင္သားတိစာေဒဂုအခ်ိန္မွာ ေဒပုိင္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တိ ႀကီးနိန္စာကုိသိလုိ ့သတင္းကုိအသုံးခ်ျပီးေက မြီထည့္လုိက္ေတဆုိစာနဲ ့ရန္တုိက္ တယ္။ရခုိင္သားကုိသြီးေျမာက္ပီးနိန္ေရဆုိစာကုိမမိန္ ့ပါေက့။အြန္လုိင္းထက္မွာ ရခုိင္သားတိဇာေလာက္သြီးေျမာက္နိန္ေရ၊အခဲတည္နိန္ကတ္ေတစစ္တပ္ကုိ အျမင္ေစာင္းနိန္ကတ္ေတဆုိစာအားလုံးအသိပါ။ဗမာစစ္တပ္ကုိရခုိင္လူမ်ဳိး တစ္ခုတည္းက မေက်နပ္စာမဟုတ္ဆုိစာကုိအားလုံးနားလည္ပါဖုိ ့။ကရင္တိေလ့ သီမကန္ေအာင္မုန္ းပါေရ။ေယေလ့ေသာ့ဘာသာစကားအေရးအသားကုိ တျခားလူနားမလည္စာေႀကာင့္တစ္ေႀကာင့္၊ျပင္မေပၚဘဲအြန္လုိင္းသုံးေရကရင္တိေလ့ ပရိယယ္ႀကြယ္ဝစာေႀကာင့္တစ္ေႀကာင့္အသံမထြက္ပါ။ေယနက္လုိ ့ရခုိင္သားတိ ပါးနပ္ကတ္ပါ၊လိမၼာကတ္ပါ။သတင္းကုိေသခ်ာေလ့လာျပီးမွလက္ခံပါ။ဟုတ္လား မဟုတ္လားမသိသိန္ ့ငယ္ထိပ္ကုိ ျမြီေပါက္ခံရေရလူပုိင္ တဟူးဟူးနဲ ့ခ်က္မပ်င္ ကတ္ပါေက့။ရုန္းရင္းဆန္ခတ္မလုပ္ပါေက့။အမ်ဳိးသားေရးကိစၥတုိင္းကုိရခုိင္လုိသုံး ႏႈန္းရီးစားကတ္ပါ။ေျပာကတ္ပါ။သိသာသိစီမျမင္စီေက့ ဆုိပုိင္ကုိယ့္လုပ္ရပ္ကုိ ပန္းတုိင္မေရာက္ဘဲတစ္ဖက္လူမသိိပါစီေက့။အခ်ီးမေဖာက္ပါေက့။ကုိယ့္လုပ္ရပ္ တစ္ခုေႀကာင့္နဲ ့အထက္မွာ မီးထေတာက္လားနုိင္ပါေရ။ကုိယ့္ရခုိင္သားတိအကာ အကြယ္မဲ့လားနုိင္ေရဆုိစာမမိန္ ့စီဖုိ ့နဲ ေဒပုိင္သတင္းနဲ ့စပ္ဆုိင္ေရ(ေဒါက္တာ ေအးေမာင္က အစုိးရကရခုိင္တုိင္းရင္းသားမ်ားကုိမကာကြယ္ပါက မိမိတုိ ့လူမ်ဳိး မွတာဝန္ယူကာကြယ္သြားမည္)ဆုိျပီးေက သတင္းတစ္ပုဒ္မွားတင္ဖူးပါယာ။က်ိေနာ္ေလ့ ရခုိင္လူမ်ဳိးတစ္ေယာက္အနိန္နဲ ့ဝမ္းသာဧလဲျဖစ္ျပီးတင္ခေစာ္ပါ။ယင္းခ်င့္တိ ေနာက္ကြယ္ကဇာတိဟိန္ ့နိန္လဲဆုိစာကုိသေဘာေပါက္ကတ္ဖုိ ့က်ေနာ္အသိပီး လုိက္ပါေရနန္ ့။အားလုံးနားလည္နုိင္ကတ္ပါစီ။ယင္းသတင္းတိနက္စပ္ဆုိင္ေရ လင့္(Links) ပါကားနန္ ့။ဝင္ႀကည့္နုိင္ပါေရ။https://www.facebook.com/photo.php?fbid=172417106286710&set=a.122065551321866.1073741827.100005552650330&type=1&theater ရခိုင္တပ္မေတာ္ရခိုင္ျပည္ကိုကာကြယ္ရန္ကမ္းရုိးတမ္းတစ္ ေနရာတြင္အဆင္သင့္ျဖစ္ေနၿပီဟုအမည္မေဖၚလိုသူစစ္ဦးစီတေယာက္၏အေမးအေျဖတခု၌ထုပ္ေဖၚေျပာခဲ႔သည္။ @[100004548515330:2048:Chit Thu Sky] — with Zaw Zaw Win and 13 others

မင္းျပားသား ဒံုးညိဳမင္းအေၾကာင္းနန္႔ ရွိေခတ္ ဘုရင္တိ၏ အိပ္သူသက္ထား အျဖစ္ရီြးခ်ယ္ခေရ က်ိန္္းရိပ္သူမ်ားအေၾကာင္း ============================== ===============

သမိုင္းတိကို ျပန္ၾကည့္ေက ထူးထူးဆန္းဆန္းေခ် တစ္ခုတြိရပါေရ ဇာလဲဆိုေက .............. က်ိန္းရိပ္သူအေၾကာင္းမပါမျပီးျဖစ္နိန္လို႔ပါ ေျမာက္ဦးေခတ္ ကာလ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၀၃၆ ခုႏွစ္ AD -1674 ခုႏွစ္မာ စုိးစံခေရ သီရိသူရိယ ဥဂၢါဗလ သုဓမၼရာဇာ မင္းျမတ္ နတ္ရြာစံျပီေနာက္ တုိင္းျပည္ မျငိမ္မသက္ ျဖစ္လို႔ တိမ္းေရွာင္လာေရ သုဝဏၰကလ်ာေဒဝီ ဘုရင္မ စြာ ဆင္းရဲသူမ ပုိင္ဟန္ေဆာင္ပနာ အျခံအရံအနည္းေခ် နန္႔ က်ိန္းေတာင္တန္း၏ အေနာက္ဖက္ ငေဝရြာမာ နိန္ထိုင္ခပါေရ ။ ဘုရင္မၾကီးမာ ကိုယ္ဝန္အရင့္အမာ ပါလာစြာျဖစ္လို႔ ကေကာင္းမၾကာခင္မာ သားေခ် တစ္ေယာက္ မြီးလာပါေရ ။ ယင္းသားေခ်ကို က်ိန္းဒံုးညိဳ လုိ႔ နာမည္ပီးပါေရ ။ မင္းျပားက်ိန္းရိ္ပ္အရပ္မာ နိန္ထုိင္းယင္း ဒံုးညိဳ စြာၾကီးျပင္းလာေရအခါ သူ႔ မိခင္ သုဝဏၰကလ်ာ အား ကိုယ္ရို႔၏ အျဖစ္အပ်က္ကို မီးၾကည့္ေလေသာ္ ငါ့သား၏ ခမည္းေတာ္ ဥဂၢါဗလ မင္းကုိ ျခိတ္ေခ်ာင္းဘုရားၾကီးသုိ႔ ဘုရားဖူးေဇာင္ လားခါ မုန္းနိန္ေရ နန္းတြင္းစစ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေတ သီဟ စစ္သူၾကီးက သတ္ပစ္လုိ႔ သီလခေရ ထီးနန္းကို လဲ လုယူလခေရ ယင္းအတြက္ေၾကာင္း အမိရို႕လဲ ထြက္ျပီးတိမ္းေရွာင္လာရေရ လုို႕သားျဖစ္သူအား ေျပာျပေရခါ ဒံုးညိဳ စြာ လူငယ္ လူၾကီး အားလံုးကို စုရံုးပနာ ခမည္းေတာ္၏ ထီးနန္းကို ျပန္ ရေအာင္ယူဖို႔လို႕ ၾကိမ္းဝါးပနာ ဒံုးညိဳ သူပုန္ထေလသည္ ။ ဓါး လွံ ေလး ျမွား အစံုနန္႔ ေျမာက္ဦးနန္းကို ခ်ီတက္ ဝိုင္းရံေရအခါ နန္းတြင္းသား မူးမတ္ ျပည္သူအေပါင္းရုိ႕က မိမိရို႕၏ အသွ်င္ ဥဂၢါဗလ မင္း၏ သားေတာ္ ျဖစ္နိန္စြာကို သိလုိက္ရခါ လက္ရွိ မင္းကို သတ္ပနာ ဒံုးညိဳ ကို မင္းတင္ေျမွာက္ၾကေလ၏ ။ ယင္း ဒုံုးညိဳ မင္းစြာ ရာဇဘိေသက ခံယူလ်က္ စႏၵဝိဇယ ရာဇာ လို႔ ဘဲြ႔နာမည္နန္႔ ရကၡပူရ ရခုိင္ျပည္ၾကီးကို ထီးနန္း အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ေတာ္မူ၏ ။ ထုိ ( စႏၵဝိဇယ ရာဇာ ) မင္းစြာ က်ိန္းရိပ္သူ ျဖစ္ေတ မိမိ အိမ္သူသက္ထား ကို မိဖုရား ေျမွာက္ေလ၏ ။ ယင္းမိဖုရားကို ရႊီဂူေဒဝီ လုိ႔နာမည္ပီးလုိက္ပါသည္ ။ ယင္းမိဖုရားနန္႔ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၀၇၁ ခုႏွစ္ AD 1079 ခုႏွစ္ကစျပီးေက ရခုိင္ျပည္ၾကီးကုိ ႏွစ္ေပါင္း ၂၁ ႏွစ္ၾကာေအာင္ စိုးစံခေရ မင္းတစ္ပါး ျဖစ္ပါေလေတာ့သည္။ ေဒနိန္ရာမာ ဆိုလုိခ်င္စြာက .........(ရခုိင္ျပည္မာ ) ရခုိင္နိုင္ငံမာ ဘုရင္လုပ္ခေရ ပုဂၢိဳလ္တိ က်ိန္းရိပ္သူတိနန္႔ မကင္းနုိင္ခဆုိစြာကို ေျပာခ်င္ပါေရ ....... ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၁၄၆ ခုႏွစ္မာ ရခိုင္ထီးနန္းပ်က္လို႔ ျဗိတိသွ် တိကို အဂၤလိပ္တိကို ျပန္လို႔ေတာ္လွန္ပုန္ကန္္ ခေရ မင္းသားၾကီး ရႊီဘန္း ၏ အိမ္သူသက္ထားမာ လဲ က်ိန္းရိပ္သူပင္ ျဖစ္ပါေရ ။ ေျမာက္ဦးျမိဳ႕ကို စတင္တည္ေထာင္ခေရ ဘုရင္ မင္းေစာမြန္၏ မိဖုရားၾကီး ေစာစစ္ေဒဝီ မာလဲ က်ိန္းရိပ္သူပင္ျဖစ္ပါေရ ။ တတိယ ဓညဝတီေခတ္မာ နာမည္ေက်ာ္ၾကားခေရ င/စြယ္ ဆရာ ဘာရဲဖ မာလဲ က်ိန္းေတာင္ေတာင္ရင္း ဗူးပင္ရြာသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ပါေရ သူ၏ အိမ္သူသက္ထားမာလဲ က်ိန္းရိပ္သူတစ္ေယာက္ပင္ျဖစ္ပါေရ ။ ----------------------------------------------------------------------------------------------- အင္း........ကို လူပ်ိဳတိ ေဒစာကို ဖတ္ျပီးေက .......... က်ိန္းရိပ္သူတိ ေတာ့ခါ မ်က္စိလွဳပ္လို႔ဟိနိန္လီကတ္ဖို႔ယာ ။ အယင္ေခတ္က ဘုရင္တိ က်ိန္းရိပ္သူတိကို ကေကာင္းအိမ္သူသက္ထားအျဖစ္ရီြးခ်ယ္ခေရ ဇာျဖစ္လို႔ယင္းေလာက္ေတာင္ရြီးခ်ယ္ခလဲဆိုစြာကို သိခ်င္ပါေရေထာ.... အရီပါး (အရုပ္)လွလို႔လား ?၊ အသံေကာင္္းလို႔လား ? အသားျဖဴလို႔လား ? ခႏၶာကိုယ္ အနံ႔ေကာင္းလို႔လား ? သြားအစဟိေရ အရိုးေကာင္းလုိ႔လား ? ဆံပင္ေကာင္းလို႔လား ? (or) ARE they All perfect in Every things ?. — with ဦး ခိုင္ and 19 others.

<<< ကုိယ္ပုိင္ဥစၥာ မရွိပါ (အေသာကမင္းႀကီးရဲ႕ ဘ၀နိဂံုး) >>>

Khine Myomin shared Thant Gyi's photo.

 ဓမၼအျမင္နဲ႔ ၾကည့္လုိက္မယ္ဆုိရင္ တိရိစၦာန္ လူ နတ္ ျဗဟၼာ သတၱဝါေတြမွာ ကုိယ္ပုိင္ဥစၥာရယ္လုိ႔မရွိပါဘူး

။ ေလာကအလုိအားျဖင့္ေတာ့ကုိယ္ပုိင္ဥစၥာပစၥည္းဆုိတာ အနည္းႏွင့္အမ်ားသာကြာျခားပါတယ္။ ရွိတန္သေလာက္ေတာ့ ရွိေနၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ပစၥည္းဥစၥာဆုိတာက (ေရ မီး မင္း ခုိးသူ သားဆုိးသမီး)ဆုိတဲ့ ရန္သူမ်ုိးငါးပါးနဲ႔ ဆက္ဆံေနတဲ့အတြက္ အခ်ိန္မေရြး ပ်က္စီး ဆုံးရွုံးမႈျဖစ္နုိင္ပါတယ္။ အဲဒီရန္သူမ်ိဳးငါးပါးနဲ႔ မၾကဳံေသးခင္မွာေတာ့ ကုိယ္ပုိင္ဥစၥာလုိ႔ ထင္ေနတတ္ၾကပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ တရားေတာ္နဲ႔အညီေျပာမယ္ဆုိရင္ ျပည့္စုံျခင္းဆုိတဲ့အရာဟာ ပ်က္ဆီးျခင္းလ်ွင္အဆုံးရွိတယ္တဲ့။ ေလာကမွာ ျပည့္စုံေန၊ ၾကီးပြားခ်မ္းသာေနျခင္းဟာ ေနာက္ဆုံးတစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ပ်က္ဆီးသြားၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ ေမြးဖြားျခင္းသည္ ေသျခင္းမွာအဆုံးရွိတယ္ဆုိသလုိေပါ့။ ျပည့္စုံခ်မ္းသာျခင္းသည္လည္း ပ်က္ဆစီးျခင္းလွ်င္အဆုံးရွိတယ္လုိ႔ေျပာရမွာပါ။ တကယ္ေတာ့ ဒီစကားလုံးေလးက ဦးဇင္းတုိ႔ဥာဏ္ကေန ထြက္ေပၚလာတာမဟုတ္ပဲ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ စကားလုံးေတာ္ေလးပါ။ မွန္ပါတယ္။ ေစာေစာက ပစၥည္းဥစၥာမ်ား ဘယ္လုိပဲျပည့္စုံေနပါေစ၊ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ (ေသဆုံးခ်ိန္)မွာေတာ့ဘာတစ္ခုမွယူသြားလုိ႔မရပါဘူး။ထုိ႔အတူ အျခံအရံမ်ားျခင္းဟာလည္း အျခံရံမဲ့ျခင္းမွာအဆုံးသတ္ပါတယ္။ ေလာကဘက္က ေကာင္းတာမွန္သမ်ွ ေနာက္ဆုံးက်ေတာ့ အကုန္လုံး ကင္းမဲ့ သြားေတာ့တာပဲေလ။ အဲဒီအေၾကာင္းေလးကုိသက္ေသျပတဲ့အေနနဲ႔ အာေသာကမင္းၾကီး၏အတၳဳပၸတၱိကုိဖတ္ျခင္းျဖင့္သိနုိင္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺာန္စံျပီးေနာက္ (၂၁၈)ႏွစ္ေလာက္မွာ အိႏၵိယနုိင္ငံမွာ အေသာကမင္းၾကီးဆုိတာေပၚထြန္းခဲ့ပါတယ္။ ဇဗၺဴဒီပါတစ္ကၽြန္းလုံးကုိ အစုိးရတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ အ႒ကထာဆရာေတြရဲ႕အဆုိရ ေျပာမယ္ဆုိရင္ အထက္ေကာင္းကင္ တစ္ယူဇနာအထိအစုိးရတယ္၊ ဘုန္းတန္ခုိးၾကီးတယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆုံးနတ္ရြာစံခါနီး အခ်ိန္မွာေတာ့ ဆီးျဖဴသီးတစ္ျခမ္းမ်ွသာပုိင္ဆုိင္အစုိးရေတာ့တယ္လုိ႔ ဝိသုဒၶိမဂ္မွာျပဆုိထားပါတယ္။ အေသာကမင္းၾကီးက ေစာေစာပိုင္းကေတာ့ အလြန္တန္ခုိးၾကီးတယ္။ ဇဗၺဴဒိပ္တစ္ကၽြန္းလုံးကုိ အစုိးရတယ္လုိ႔လည္းခ်ီးက်ဴးရတယ္။ ပစၥည္းဥစၥာေတြလည္း အလြန္ေပါမ်ားျပည့္စုံပါတယ္။ တစ္ေန႔တည္းနဲ႔ကုိ (၉၆)ကုေဋေတာင္လွဴခဲ့တယ္လုိ႔ဆုိပါတယ္။ အဲဒီလုိ ဘုန္းတန္ခုိး ၾသဇာ အာဏာ အျခံအရံ စည္းစိမ္ဥစၥာျပည့္စုံခဲ့တဲ့မင္းၾကီး ေနာက္ဆုံး နတ္ရြာစံခါနီးက်ေတာ့ က်န္းမာေရးက ေဖာက္ျပန္လာတယ္။ အာေသာကမင္းၾကီးထံမွာ ခစားေနတဲ့ မွဴးၾကီး အမတ္ၾကီး စတဲ့သူေတြကလည္း ရုိေသမွဳေတြေပါ့သြားဟန္တူပါတယ္။ အာေသာကမင္းၾကီးက်န္းမာေရးမေကာင္းတဲ့အခ်ိန္မွာ စားဖြယ္မ်ားကုိ မူလက ဆက္သေနက်အတုိင္း ေရႊခြက္နဲ႔ဆက္သပါတယ္။ စားသုံးျပီးတဲ့အခါက်ေတာ့ အာေသာကမင္းၾကီးက အဲဒီေရႊခြက္ကုိ ကုကၠဳဋာရာမေက်ာင္းကုိ ပုိ႔လွဴေစတယ္။ အဲဒီေနာက္ ေငြခြက္နဲ႔ ဆက္သတယ္။ ရုိေသမွဳေတြ တစ္စတစ္စ ေလ်ာ့နည္းသြားပုံပါ။ အဲဒီေငြခြက္ကုိလည္း ကုကၠဳဋာရာမေက်ာင္းကုိလွဴေစျပန္တယ္။ အဲဒီလုိ ေရႊခြက္ ေငြခြက္ေတြကုိလွဴတယ္ဆုိတာကလည္း ကုေဋ တစ္ရာျပည့္ရန္ ေလးကုေဋလုိေနတဲ့အတြက္ ျပည့္ေအာင္လွွဴတယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ မွဴးမတ္မ်ားက စားစရာ ေသာက္စရာမ်ားကုိ ေျမခြက္နဲ႔ဆက္သၾကတယ္တဲ့။ ရုိေသမွဳေတြ ေလးစားမွဳေတြ ေၾကာက္ရြံ႕မွဳေတြ အေတာ္နည္းသြားတဲ့သေဘာပါ။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ မင္းၾကီးရဲ႕လက္ထဲကုိ ဇီးျဖဴသီးတစ္ျခမ္းမ်ွသာေရာက္လာပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အာေသာကမင္းၾကီးလည္း အင္မတန္ ထိတ္လန္႔ တုန္လွဳပ္ေျခာက္ျခားသြားေတာ့ မွဴးမတ္ေတြ နန္းတြင္သူ နန္းတြင္သားေတြ ကုိစည္းေဝးေစပါတယ္။ စည္းေဝးျပီးတဲ့အခါမွာေတာ့ အာေသာကမင္းၾကီးက ဒီနုိင္ငံေျမကုိ ဘယ္သူအစုိးရသလဲလုိ႔ေမးေတာ့ မွဴးမတ္ေတြက အရွင္မင္းၾကီးအစုိးရပါတယ္၊ ပုိင္ပါတယ္လုိ႔ေလ်ွာက္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ မင္းၾကီးက မင္းတုိ႔ေျပာတဲ့အတုိင္း ငါပုိင္တာ ငါအစုိးရတာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အခုအခါမွာ ငါပုိင္တာ ငါအစုိးရတာဆုိလို႔ ဆီးျဖဴသီးတစ္ျခမ္းပဲရွိေတာ့တယ္လုိ႔ေျပာျပလုိက္တယ္တဲ့။ ၿပီးေတာ့ “ျပည့္စုံျခင္းဟူသမ်ွ ပ်က္ဆီးျခင္း အဆုံးရွိတယ္”လုိ႔ေဟာေတာ္မူတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားစကားေတာ္ တရားေတာ္ မွန္ကန္ေၾကာင္းကုိလည္း ျမြတ္ဆုိသြားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သတၱဝါေတြမွာ ကုိယ္ပုိင္ဥစၥာမရွိဘူး။ ေသတဲ့အခါ အားလုံးကုိ စြန္႔လႊတ္သြားၾကရမယ္ ဆုိတာ တကယ္မွန္တဲ့ တရားေတာ္ပါ။ ငါ့ဟာ ငါဥစၥာနဲ႔ အစြဲအလမ္းၾကီးေနၾကေပမယ့္ ေသတဲ့အခါက်ေတာ့ (ေသတဲ့အခါကုိထားဦး။ အခုအာေသာမင္းၾကီးဆုိ ေသေတာင္မေသေသးခင္ နာရုံပဲရွိပါေသးတယ္) ပုိင္ဆုိင္သမွ်ကုိစြန္႔လႊတ္သြားခဲ့ရတာပါ။ ေသခ်ိန္ေရာက္ရင္ေတာ့ ေျပာဖြယ္ရမရွိပါ။ အားလုံး အကုန္လုံးကုိစြန္႔လႊတ္သြားၾကရပါတယ္။ ကုိယ္မွာဝတ္ထားတဲ့ အဖုိးတန္တဲ့အရာဆုိ ဘယ္အရာမွေတာင္ ပါေအာင္မယူနုိင္ၾကပါဘူး။ ဘယ္သူ႔မွာ ငါ့မိဘ ငါ့ဆရာသမားဆုိျပီး အဘုိးတန္းေရႊ ေငြေတြထည့္ေပးလုိက္တာမရွိပါဘူး။ မိမိတုိ႔ပုိင္ဆုိင္တယ္လုိ႔ ထင္ထားတဲ့ ရုပ္ခႏၶာကုိယ္ပင္ စြန္႔ခြာၾကရတာဆုိေတာ့ က်န္တာေျပာဖြယ္ရာမရွိေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီလုိ ဘဝတုိင္း ကုိယ္ပုိင္တယ္လုိ႔ထင္ထားတဲ့ ပစၥည္းဥစၥာမ်ားကုိ စြန္႔လႊတ္သြားၾကရတာေတြကုိ ျမင္ေတာ္မူလုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ေမြးဖြားျခင္းသည္ ေသဆုံးျခင္းလွွ်င္အဆုံးရွိတယ္၊ ျပည့္စုံျခင္းသည္ ပ်က္ဆီးျခင္းလွ်င္အဆုံးရွိတယ္၊ လွပပ်ဳိျမစ္ျခင္းသည္ အုိျခင္းလွ်င္အဆုံးရွိတယ္ စသည္ျဖင့္ေဟာေတာ္မူခဲ့တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အားလုံးေသာ ဒကာ ဒကာမမ်ားလည္း အာေသာကမင္းၾကီး၏အျဖစ္ကုိသံေဝဂယူျပီး မအုိခင္ မနာခင္ မေသခင္မွာ ကုိယ္ပုိင္ဥစၥာရွိေအာင္ ဒါန သီလ သမထ ဝိပႆနာမ်ားကုိႀကိဳးးစားပြားမ်ားအားထုတ္ျပီး ကုိယ္ပုိင္မယ့္ ဥစၥာမ်ားကုိထုတ္ယူနုိင္ပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳ လုိက္ပါတယ္။ အရွင္ဝိမလဝံသ (နာလႏၵာတကၠသုိလ္) — with Ei July Eve and 95 others.

ဦးခင္ညြႊန္ ့

ဦးခင္ညြႊန္ ့- စစ္တပ္အေၾကာင္း နားလည္လြန္းလြန္းလို ့ ခက္ေနတာ ျပည္သူေတြပါ ျမန္မာနိဳင္ငံစစ္တပ္က ၁၉၆၂-ခုနွစ္မွာ ပါလီမန္ ဒီမိုကေရစီအစိုးရကို အာဏာသိမ္းတဲ ့ေန ့ ကဘဲ စလို ့ အျပစ္မဲ ့ လူသတ္လာခဲ ့တာ က်ြန္ေတာ္တို ့သိတယ္ ။ အဲဒီတံုးက အာဏာသိမ္းတဲ ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္းဟာ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ဦးနဳကို ဖမ္းဆီးျပီး ေထာင္ခ်လုိက္တာေတြ အျခား တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ားနဲ ့ နိဳင္ငံေရးသမား -သတင္းစာဆရာေတြကို ေထာင္ခ်-ကိုကိုးက်ြန္းပို ့နဲ ့ သမိုင္းမွာ အမည္းစက္နဲ ့ရွိေနခဲ ့တာ ျပည္သူေတြ နားလည္ၾကတယ္ ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေန၀င္းကို ထီးေတာ္မိုးနဲ ့ ေနခဲ ့တဲ ့ ဗိုလ္ခင္ညြန္ ့ဟာ -၁၉၈၈-ခုနွစ္မွာ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းေတာ့ ဦးေန၀င္းက စစ္တပ္ဆိုတာ မိုးေပၚေထာင္မပစ္ဘူး-ပစ္ရင္ မွန္ေအာင္ ပစ္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳးကို ၀ါဒျဖန္ ့လက္နက္ တစ္ခုအျဖစ္ ေကာင္းေကာင္းၾကီး အသံုးခ်ခဲ ့တယ္ ။ တကယ္အျပစ္မဲ ့ ျပည္သူေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ ပစ္သတ္ ဖမ္းဆီး ေထာင္ခ်ခဲ ့သူဟ ဗိုလ္ခင္ညြန္ ့ဘဲ ျဖစ္တယ္ ။ ေနာက္ဆံုးမွာ ဦးေန၀င္းကိုေတာင္ ေနအိမ္အက်ဥ္းခ်ထားသူဟာ ဗိုလ္ခင္ညြန္ ့ဘဲ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာ လူတိုင္းနားလည္တယ္ ။ ရခိုင္ဖက္မွာ ဂိုးသမား ဦးစံေက်ာ္နဲ ့ ဦးဇင္း ဦးေဇယ်သာမိတို ့ႏွစ္ဦးကို ရက္ရက္စက္စက္သတ္ပစ္တယ္ ။ အေလာင္းကို ေဖ်ာက္လိုက္တယ္ ။ ဒါေတြဟာ ဗိုလ္ခင္ညြန္ ့ရဲ ့ ေထာက္လွမ္းေရးလက္ခ်က္ဘဲျဖစ္တယ္ ။ စစ္တပ္အားကိုးနဲ ့ လုပ္လာခဲ ့တဲ ့ ဗိုလ္ခင္ညြန္ ့ဟာ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးၾကီးသန္းေရႊကို ေျခရာ တိုင္းလာေတာ့ ခံလိုက္ရတယ္ ။ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္လဲျဖစ္-ေထာက္လွန္းေရးမွဴးခ်ဳပ္လဲျဖစ္ခဲ ့တဲ ့ ဗ္ိုလ္ခင္ညြန္ ့ဟာ ခုေတာ့ က်ားနာတစ္ေကာင္လို ျဖစ္ေနတယ္ ။ ဒါေပမဲ ့ ဒီက်ားနာက စစ္တပ္အေၾကာင္းကို ျပည္သူေတြ နားမလည္ၾကဘူးလို ့ ေျပာခ်င္ရာ ေလွ်ာက္ေျပာလာေနတယ္ ။ မီဒီယာေတြကို ေဖါက္ခြဲလာတယ္ ။ ဦးခင္ညြန္ ့ေၾကာင့္ က်ြန္ေတာ္တို ့ဟာ စစ္တပ္အေၾကာင္းကို ျပန္လည္စဥ္းစားလာၾကရတယ္ ။ ေမ့ေပ်ာက္ထားတဲ ့ အနာတရေတြ အမာရြတ္ေတြကို ျပန္ေျပာင္းသတိရလာတယ္ ။ ရဟန္းသၤဃာေတြေတြကို ရက္ရက္စက္စက္ သတ္ျဖတ္- အမ်ိဳးသမီးေတြကို မုဒိမ္းက်င့္ခဲ ့တဲ ့ ဒီတပ္မေတာ္ကို ဗိုလ္ခင္ညြန္ ့ဟာ ဦးေဆာင္ခဲ ့သူျဖစ္တယ္ ဆိုတာ ျပန္လည္ျမင္ေယာင္လာတယ္ ။ စစ္တပ္ဟာ ေရႊခ်ျပီး ပူေဇၚကိုးကြယ္ဖို ့ေကာင္းတဲ ့ အဖြဲ ့အစည္းမဟုတ္ဘူးဆိုတာကို က်ြန္ေတာ္တို ့သိတယ္ ။ ဒါေပမဲ ့ အဲဒါကို အတိိတ္မွာ ထားခဲ ့ခ်င္တယ္ ။ ထားဖို ့လဲ ၾကိဳးစာေးနၾကတယ္ ။ ေမ့နိဳင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနၾကရတယ္ ။ အဲဒါကိုမွ ဦးခင္ညြန္ ့က စစ္တပ္ကို ျပည္သူေတြ နားလည္ေပးဖို ့လိုတယ္လို ့ အင္တာဗ်ဴးေတြမွာ လာဗ်ဴးေနလို ့ကေတာ့ စစ္တပ္ကို နားလည္လြန္းလြန္းတဲ ့ က်ြန္ေတာ္တို ့ဟာ စစ္တပ္ကို တဖန္နာက်ည္းစိတ္ေတြ ေပၚေပါက္လာျဖစ္တယ္ ။ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးဆိုတာ အလကား ေပၚေပါက္လာတာမဟုတ္ဘူး ။ စစ္တပ္အေၾကာင္းကို နားလည္လြန္းလို ့ ေပၚေပါက္လာတာျဖစ္တယ္ ။ စစ္တပ္ကို ေရွ့ေနလိုက္သလို စစ္တပ္ေကာင္းက်ိဳး ဘာမွ လာေျပာစရာ မလုိဘူး ။ စစ္တပ္ရဲ ့ ေကာင္းက်ိဳး ဆိုးက်ိဳးကိုလဲ အားလံုးသိတယ္ ။ တစ္ခုေတာ့ ရွိတယ္ ။ ဦးခင္ညြန္ ့ကို က်ြန္ေတာ္တို ့ ေျပာထားမယ္ ။ တစ္ခ်္န္က အာဏာေကာင္းတံုးက မိုးေကာင္းခဲ ့ေပမဲ ့ ခုခ်ိန္မွာ မိုးညွင္းေလးေတာာင္ ခင္ဗ်ား မစိုေပးနိဳင္ေတာ့ဘူး ဦးခင္ညြန္ ့- ခင္ဗ်ားေၾကာင့္ က်ြန္ေတာ္တို ့ ရင္မွာ နဳတ္မရတဲ ့ စူးက ခုခ်ိန္ထိ ရွိေနတံုးဘဲလို ့ ေျပာခ်င္တယ္ ။ ဦးခင္ညြန္ ့ပါးစပ္က စစ္တပ္ေကာင္းက်ိဳးေျပာလာလို ့-စစ္တပ္ကို နားလည္ေပးပါလို ့ လာေျပာရင္ေတာ့ စစ္တပ္မေကာင္းေၾကာင္း က်ြန္ေတာ္တို ့ ေျပာျဖစ္လိမ့္မယ္ -ဒါဟာ အမွန္တရားဘဲျဖစ္တယ္ ။ ဒီေတာ့ ဦးခင္ညြန္ ့ပါးစပ္ေပါက္ ဘယ္သူနဳတ္ပိတ္မလဲ ။ နဳတ္မပိတ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ က်ြန္ေတာ္တို ့က ေျပာေနေရးေန ရွိေနအံုးမွာဘဲလို ့ ေျပာခ်င္တယ္ ။။။။။။။။ ခိုင္ေအာင္ေက်ာ္ ( နယူးေယာက္ )

(ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လူသိနည္းေနေသးေသာ ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ား)

 Htin Lin Oo (ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လူသိနည္းေနေသးေသာ ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ား) ရခုိင္ျပည္အတြင္း၊ ကုလားတန္ျမစ္ အေနာက္ဘက္ကမ္းႏွင့္၊ နတ္ျမစ္အေရွ႕ဘက္ကမ္း ”ၾကားေဒသ” ကုိ “မြတ္ဆလင္တို႕၏ National Home အျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးရန္” ေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးသည္။ 1951 ဇြန္လတြင္၊ “အလယ္သံေက်ာ္”ရြာ မူလတန္းေက်ာင္းတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ “မြတ္ဆလင္ညီလာခံ” ၏ ေတာင္းဆိုခ်က္(၁၄) ခ်က္တြင္၊ “ရခိုင္ျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းကို ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ၊ မြတ္ဆလင္ ျပည္နယ္အျဖစ္ အျမန္ဆုံးဖြဲ႕စည္းေပးရန္” ေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးသည္။ 1966 တြင္ “ကာဆင္”၏ မြတ္ဆလင္လက္က်န္မ်ား ျပန္လည္လႈပ္ရွားလာသည့္အခါ၊ ထိုမူဂ်ာဟစ္တို႕၏ နည္းဗ်ဴဟာသစ္ကို ဦးေဆာင္အေကာင္ထည္ေဖၚခဲ့သူ ဖဆပလအမတ္ေဟာင္း (က်န္းမာေရး၀တ္ၾကီးေဟာင္း) စူလတန္မာမြတ္ႏွင့္ ၎ေနာက္ကြယ္ရွိ ေမာ္လ၀ီဆရာမ်ား ၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ၊ . . “ေမယုကမ္းသြယ္ ( ေမာင္ေတာ၊ ဘူးသီးေတာင္၊ ရေသ့ေတာင္ၿမဳိ႕နယ္၏ အေနာက္ဘက္ျခမ္း) တစ္ခုလုံးကို အာကစၥတန္(Arkistan) အမည္ျဖင့္ ႏိုင္ငံသစ္တစ္ခု ထူေထာင္ရန္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ (ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ လူသိနည္းေနေသးေသာ ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ား) ရခုိင္ျပည္အတြင္း၊ ကုလားတန္ျမစ္ အေနာက္ဘက္ကမ္းႏွင့္၊ နတ္ျမစ္အေရွ႕ဘက္ကမ္း ”ၾကားေဒသ” ကုိ “မြတ္ဆလင္တို႕၏ National Home အျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးရန္” ေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးသည္။ 1951 ဇြန္လတြင္၊ “အလယ္သံေက်ာ္”ရြာ မူလတန္းေက်ာင္းတြင္ က်င္းပခဲ့သည့္ “မြတ္ဆလင္ညီလာခံ” ၏ ေတာင္းဆိုခ်က္(၁၄) ခ်က္တြင္၊ “ရခိုင္ျပည္နယ္ေျမာက္ပိုင္းကို ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ၊ မြတ္ဆလင္ ျပည္နယ္အျဖစ္ အျမန္ဆုံးဖြဲ႕စည္းေပးရန္” ေတာင္းဆိုခဲ့ဖူးသည္။ 1966 တြင္ “ကာဆင္”၏ မြတ္ဆလင္လက္က်န္မ်ား ျပန္လည္လႈပ္ရွားလာသည့္အခါ၊ ထိုမူဂ်ာဟစ္တို႕၏ နည္းဗ်ဴဟာသစ္ကို ဦးေဆာင္အေကာင္ထည္ေဖၚခဲ့သူ ဖဆပလအမတ္ေဟာင္း (က်န္းမာေရး၀တ္ၾကီးေဟာင္း) စူလတန္မာမြတ္ႏွင့္ ၎ေနာက္ကြယ္ရွိ ေမာ္လ၀ီဆရာမ်ား ၏ အဓိက ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ၊ . . “ေမယုကမ္းသြယ္ ( ေမာင္ေတာ၊ ဘူးသီးေတာင္၊ ရေသ့ေတာင္ၿမဳိ႕နယ္၏ အေနာက္ဘက္ျခမ္း) တစ္ခုလုံးကို အာကစၥတန္(Arkistan) အမည္ျဖင့္ ႏိုင္ငံသစ္တစ္ခု ထူေထာင္ရန္ ျဖစ္ခဲ့သည္။

ပဋိပကၡႏွိဳးဆြမွဳ ရင္းျမစ္တစ္ခု

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ျဖစ္ပြားေသာ မူဆလင္မ်ား က်ဴးလြန္ခဲ့သည့္ မုဒိမ္းမႈမ်ားသည္ မူဆလင္-ျမန္မာ ပဋိပကၡမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေစရန္ တမင္ရည္ရြယ္၍ လုပ္ဆာင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ေအာက္ပါအခ်က္မ်ားအရ ကြ်န္ေတာ္ ယူဆပါသည္။

၁။ လတ္တေလာ ထုတ္ျပန္ထားေသာ စာရင္းအရ မူဆလင္မ်ားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံ လူဦးေရ၏ ၁၀% ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္း ျဖစ္ပြားေသာ မုဒိမ္းမႈမ်ားတြင္ မူဆလင္မ်ား က်ဴးလြန္ေသာ မုဒိမ္းမႈ အေရအတြက္သည္ မိမိခန္႔မွန္းေခ်အားျဖင့္ စုစုေပါင္းအေရအတြက္၏ ၃၅% ေအာက္မေလ်ာ့ေခ်။ ဤအခ်က္အရ မူဆလင္မ်ားသည္ လူဦးေရႏွင့္ ႏိႈင္းစာလွ်င္ မုဒိမ္းမႈမ်ားကို ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ထက္ မ်ားစြာသာလြန္ေသာ အေရအတြက္ျဖင့္ က်ဴးလြန္ေနၾကၿပီး တမင္တကာက်ဴးလြန္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္ဟု ယူဆရပါသည္။

၂။ ကြ်န္ေတာ္ အစၥလာမ္ဘာသာအား ေလ့လာဖူးပါသည္။ ကုရ္အာန္က်မ္း (4:24) ၌ စစ္ပြဲအတြင္း အဖမ္းခံရေသာ သံု႔ပန္းမ်ားအား မုဒိမ္းက်င့္ခြင့္ ရွိသည္မွလြဲလွ်င္ အစၥလာမ္ဘာသာ၌ မုဒိမ္းမႈအား ဆန္႔က်င္ပါသည္။ မုဒိမ္းမႈသည္ အစၥလာမ္၌ အျပစ္ႀကီးပါသည္။ ယင္းသို႔ျဖစ္ေသာျငား မူဆလင္မ်ားသည္ ဘာသာေရးခြင့္ျပဳခ်က္ရွိသည့္ပမာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားအား မုဒိမ္းမႈမ်ား ဆက္ကာဆက္ကာ က်ဴးလြန္လာၾကသည္။ ထိုသို႔ ဘာသာေရးခြင့္ျပဴခ်က္ရွိသည္ ထင္ရေလာက္ေအာင္လည္း မုဒိမ္းမႈက်ဴးလြန္သူမ်ားကို အစၥလာမ္ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားက အေရးယူ သို႔မဟုတ္ ျပစ္တင္ရႈတ္ခ်ျခင္းမ်ိဳး မျပဳလုပ္ၾကသည့္အျပင္ မုဒိမ္းေကာင္အား အကာအကြယ္ေပးျခင္း၊ အားေပးအားေျမွာက္ျပဳျခင္းမ်ားကို ျပဳလုပ္ေနၾကသည္။ ယင္းသို႔ကာကြယ္ ေျမွာက္ပင့္ေျပာဆို ေရးသားေနျခင္းမ်ားသည္ ေနာက္ကြယ္၌ မရိုးသားေသာ အႀကံအစည္ရွိ၍ဟူ၍ ယူဆရပါသည္။

၃။ ျမန္မာမ်ားသည္ အမ်ိဳးကို အလြန္တရာခ်စ္တတ္သူမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး အလြန္တရာ မဟုတ္မခံစိတ္ဓာတ္ရွိၿပီး ထိခိုက္ေပါက္ကြဲလြယ္တတ္သူမ်ားလည္း ျဖစ္ၾကသည္။ ထို႔ျပင္ ျမန္မာ့လူမႈအသိုင္းအဝန္း၌ မုဒိမ္းမႈကို အနိမ့္က်ဆံုးႏွင့္ အျမင့္မားဆံုး ေစာ္ကားမႈအျဖစ္ ရႈျမင္ၾကသည္။ ယင္းအခ်ိန္၌ မူဆလင္မ်ားမွ ျမန္မာမိန္းကေလးမ်ားအား မုဒိမ္းက်င့္ေစာ္ကားမႈမ်ားကို ျမန္မာမ်ား သည္းခံႏိုင္သည့္ အတိုင္းအတာေက်ာ္လြန္သည္အထိ ဆက္တိုက္က်ဴးလြန္လာသည္။ ျမန္မာမ်ားအေနႏွင့္လည္း ယင္းသို႔ေစာ္ကားမႈမ်ားသည္ ဘာသာျခားမွ မိမိတို႕အမ်ိဳးဘာသာအား အျမင့္မားဆံုး ေစာ္ကားမႈဟု မွတ္ယူထားသည့္အျပင္ နဂိုရ္ေပါက္ကြဲလြယ္တတ္သည့္ အခံပါေပါင္းစပ္လိုက္ေသာအခါ မလိုလားအပ္သည့္ ဆူပူမႈမ်ား ျဖစ္လာသည္။ ထို ဆူပူမႈမ်ားသည္ပင္ မူဆလင္မ်ား ျဖစ္ေစခ်င္ေသာ မရိုးသားေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ဟု ယူဆရပါသည္။

အထက္ပါ သံုးခ်က္လံုးအား စုေပါင္း၍ သတၲဳခ်ၾကည့္လွ်င္ -

မူဆလင္မ်ားသည္ ေနာက္ကြယ္မွ အကာအကြယ္ေပးမႈ၊ ေထာက္ပံ့မႈမ်ားကို ရယူၿပီး ျမန္မာတို႔၏ ထိခိုက္ေပါက္ကြဲလြယ္မႈမ်ားကို အသံုးခ်ကာ လူမ်ိဳးေရး၊ ဘာသာေရး ပဋိပကၡမ်ား ျဖစ္ေပၚေစရန္ မုဒိမ္းမႈမ်ားကို ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ က်ဴးလြန္ေနၾကသည္ဟု သံုးသပ္မိပါသည္။

( Credit to -Min Thant )

ရခိုင္သားနဲ႔ အရက္ခြက္

ရခိုင္သားနဲ႔ အရက္ခြက္ းးးးးးးးးးးးး§းးးးးးးးးးးးးးး ကြၽန္ေတာ္အခုလက္ရိွေပါင္းနီေရကြ

ၽန္ေတာ့္အေပါင္းသင္းတိထဲမွာ ဗမာ ထား၀ယ္သား ေကာ့ေသာင္းသား ကရင္ မြန္ ရခိုင္ အစ အမ်ားႀကီးရိွကတ္ပါေရ.... ကြၽန္ေတာ္သည္ ယင္းသူ႐ို႔အေပၚ ယင္းသူ႐ို႔၏ အက်င့္စ႐ိုက္တိကို ကြၽန္ေတာ္၏ အျမင္နဲ႔ ေလ့လာသံုးသပ္ၾကည့္လိုက္ေတခါ ဗမာသည္ ေလာင္းကစားကို ကေကာင္းလိုက္စားေစာ္ကို တိြရပါေရ...ဖဲ၀ိုင္း.ေဘာလံုး. ပိုက္ေက်ာ္ျခင္း.ေဘာ္လီေဘာ ၾကက္ပြဲကမက်န္ အေလာင္းအစားလုပ္ကတ္ပါေရ... ထား၀ယ္သားတိေကာ့ေသာင္းသားတိေတာက ေဆးေျခာက္.အာဆီယံ.စိတ္ၿငိမ္ဆီး.စိတ္ႂကြဆီးတိ္ကို လိုက္စားကတ္ပါေရ... မြန္တိကေတာ စာမတတ္လူမ်ားၿပီးေက ေဖးသာ.ကေကာင္းစုကတ္ေတ.. ကရင္တိကေတာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္နီတတ္ေစာ္တိြရပါေရ.. ကိုင္ ...ေနာက္ဆံုးဗိတ္က်န္ေရ ရခိုင္တိကို ၾကည့္လိုက္ေတအခါ.. အရက္ ... အဘာေလး... အရက္ဆိုင္မွာ လူျပည့္နီေရ.. ၾကည့္လိုက္ေက လူဆယ္ေယာက္မွာ ဆယ္ေယာက္စလံုး ရခိုင္သား.. ေ၀း..သူငယ္ခ်င္း ..ဇာလားဖို႔လဲ မီးလိုက္ေက..အေျဖက..အရက္ဆိုင္ ... သူငယ္ခ်င္း ဇာမွာေလ ေ၀း လို႔ ဖုန္းဆက္လိုက္ေက. အရက္ဆိုင္မွာ ... ကိုင္ ..ေအနိန္႔ခါ အလုပ္ပိတ္ေတ. ဇာလားကတ္ဖို႔ေလး ေ၀း. အသံက ၿပိဳင္တူထြက္လာေရ.. အရက္ဆိုင္က္ို... အရက္ေသာက္ဖို႔ လားဖို႔ဆိုေက ထြက္လာကတ္ေတ ေဖးသာတိ.. အလွဴအတန္း တစ္ခုလုပ္ကတ္ေမ.. ပရဟိတ တစ္ခုလုပ္ကတ္ေမ ရခိုင္ျပည္အတြက္ ဒုကၡေရာက္နီေရ လူတိကို ကူညီကတ္ေမဆိုေက ေဖးသာမရိွလတ္.. ယာ..ယားေကဇာပိုင္လုပ္ကတ္ဖို႔သိလ.ဲ ယားေလာက္ထိ ရခိုင္ျပည္ မီးေလာင္နီေစာ္ေတာင္မွ အရက္ခြက္ကို လက္က မခ်.. အရက္ဆိုင္ မွာ ပုန္းနီကတ္ေတ.. မီးရာမီးလိုက္ခ်င္ေရ.. ရခိုင္ျပည္မွာ မီြးေရမင္း ရခိုင္ထမင္းစားၿပီးေက ရခုိင္ျပည္ကို အရက္တစ္ခြက္ေလာက္ပင္ တန္ဖိုးမထားလားမင္း.....လို႔. ေအေလာက္ထိ အရက္ကိုၿကိဳက္လို႔.. အရက္ေသာက္လို႔ ဂုဏ္ယူနီကတ္သိယင့္္.. လူ ရယ္ဖို႔ေယ... @[100004077796855:2048:ယိုး သား] အယူအဆ ကဲြျပားႏိုင္ပါေရ.. — feeling sad with ဦး ခိုင္ and 43 others.