(ပီေပ်ာက္)
ျမင္းစီးမွာေမာင္းဂြတ္က၊ မီးက်ည္တန္းေခၚ၊ လက္နက္ေတာ္ကို၊ လွ်င္စြာယူေဆာင္ခေလာ့၊ ေသနပ္ႏွင့္လွဲကမံ၊ လက္နက္မ်ားကို၊ ပီးအပ္ႏွံ၍၊ ႀကီးစည္သံေဗာမႈတ္ကာ၊ ခရာထြက္သည္၊ တိမ္ထြတ္ထက္အာကာမွ၊ တီးမႈတ္လွာဟန္မျပား၊ ေသာင္းဇမၺဴ၀ယ္၊ ထိန္႕ဆူေက်ာ္ႏွံ႕ၾကားမ်၊ တေသာေသာခ်ီၾကခါ၊ ရာပသိန္သတ္၊ မင္းျမတ္၏ေနာက္ေတာ္၀ယ္၊ ပြင့္ေလာင္းလ်ာမယ့္ၾကင္စ၊ ကပ္၍ပါသည္၊ ဆံႃမႊာမယြင္းခြတည္း။ မႈးမတ္ကားအထဲမွာ၊ ဖဲြ႕ဒါႀကီးသည္၊ အေသာင္းအဒူလာႏွင့္၊ အေဟာဒါမာတဒိန္၊ အစီရင္ေထြ၊ တိုးေအာင္ႄကြယ္သည္၊ အကယ္ပါလွ်င္းလီ၏၊ တိုင္းရပ္ၿမီရခိုင္မွာ၊ ဒါးပိုင္ႀကီးသည္၊ ရွိကအမတ္ေတာ္၏၊ ရင္တြင္းေမ်ာ္က်ဴး၍ဖြား၊ ထိန္႕ထိန္႕ဆူသည္၊ ဇမၺဴကၽြန္းလံုးၾကား၏၊ သားႀကီးကားအမ္းစားသာ၊ မယ့္သက္သွ်င္လည္း၊ ယင္းခါေနာက္တြင္ပါလွ်က္၊ ေခၚတြင္ကာတိမ္ၾကားဗိုလ္၊ မာလံုသတ္သည္၊ ရီေၾကာင္းခ်ီလီဆိုက၊ ေနာက္ေတာ္ကိုပါလီျငား၊ သိန္းသန္းဗိုလ္ၿခီ၊ အသၤခ်ီသည္၊ ၿမီ၀ယ္မြန္းမွ်လား၏၊
ခ်ီတက္ျငားလီၾကခါ၊ စစ္တေကာင္းသည္၊ ျမစ္မကိုကူးပါလွ်က္၊
တက္လီေသာ္လက္၀ဲနား၊ ေဘာင္းဒြတ္ေတာင္ကို၊ ပါယ္ေယွာင္လြန္ကာလားက၊ လက္ယာနားျပင္ႀကီးသာ၊ ေဖာက္က်ီစ်ီးကို၊ လြန္၍လားလီပါလွ်က္၊ ကန္ရွည္မွာဆိုက္မနား၊ ဟာလဘင္းေခၚ၊ စုကၠရာကို၊ လွ်င္စြာခ်ီတက္လားလည္း၊ ရီကင္းနားဆည္ႀကီးသာ၊ ပတၲလီကို၊ ထိုခါဆိုက္ေရာက္ပါ၍၊ ပင္း၀ါရြာမေရာက္ခင္၊ ရခိုင္၀န္သာ၊ ေမာင္စံေပ်ာ္သည္၊ ယင္းမွာၾကားလီက်င္၏၊ သားေမာင္ပင္င၀ိုက္ေက၊ ငါရို႕သက္သည္၊ အခုသီရမည္ဟု၊ ဖက္ယပင္းငိုၾကခါ၊ အတြင္း၀န္သည္၊ မွန္မွန္ၾကားလီပါ၍၊ ေၾကာက္၀ွန္ကာတုန္လႈပ္ျငား၊ မိုးဦးခါသည္၊ ဖားေသာ္ျမည္ေသာလားသို႕၊ တေသာေသာငိုလွ်က္သာ၊ တပ္လံုးသားသည္၊ ထြက္လားၿပီးလီပါက၊ ဖမ္းဆီးကာရွာမရ၊ တစစ္ေအာင္သည္၊ ကိုယ့္သွ်င္ဘုန္းေၾကာင့္ႏွင့္တည္း။ ခ်ီတက္ႄကြလိုက္လီခါ၊ ဖေလာင္းခ်ိတ္မွာ၊ လွ်င္စြာေရာက္တံုပါလည္း၊ ေတာင္ကိုသာေမွ်ာင္ကာလား၊ ရဲစုေခ်ာင္းလြန္၊ ခ်ီတက္ျပန္ေသာ္၊ အမွန္မတန္႔မနားတည္း။ ပန္းေမာ္ကားလက္၀ဲသာ၊ သင္းေပါင္းေခ်ာင္းကို၊ ပါယ္၍လြန္ခဲ့ပါလွ်က္၊ ျမင္းမ်က္ႏွာေတာင္အနား၊ လားလီပါေသာ္၊ ငတ္ေမာ္ဆိုက္ေရာက္ျငားက၊ ရဲမက္မ်ားသိန္းဗိုလ္ပါ၊ ေညာင္းညာၿဖီလွ်က္၊ ဆိုင္းငံ့နီရပါသည္၊ ေမာင္ေတာတပ္မွာတည္းေလ။ ။
ေမာင္ေတာတပ္မွာ၊ ဆိုက္ေရာက္ပါသည္ယင္းခါတြင္၊ ဥာဏလွ်င္ၿမိဳ႕စာရြီး၊ လက္၀ဲဖက္မွာ၊ တပ္မေတာ္ကို၊ ၿဖိဳကာထြက္၍ၿပီးလွ်က္၊ ေၾကာက္၀ွမ္ႀကီးတုန္လႈပ္ကာ၊ ေအာက္သားပ်က္သည္၊ လ်ိဳ႕၀ွက္နီလီပါက၊ ယင္းေသာခါကိုယ့္သခင္၊ အေနာက္ငယ္ကို၊ လက္၀ယ္သိမ္းယူက်င္၍၊ အစလွ်င္ပဌမ၊ ေႏွာင္းေဖာ္ရႊီကို၊ ကၽြန္းအုပ္ခန္႔ပီးခလွ်က္၊ ခ်ီတက္ႄကြလားၾကခါ၊ အလယ္သညာ၊ ကုလားရြာမွာ၊ လွ်င္စြာေရာက္လီပါက၊ ယင္းတြင္သာဆိုက္မနား၊ ေက်ာက္ပန္းစြယ္ကို၊ လက္ယာပါယ္ေယွာင္ထားလွ်က္၊ တေသာေသာခ်ီၾကခါ၊ ျပည္ထိပ္မွတ္သည္၊ မယူနတ္ႀကီးေမာ္သို႔၊ ဆိုက္ေရာက္ခါတံုၿပီးမွ၊ မ်ားဗိုလ္ပါသည္၊ ယင္းတြင္တပ္ႀကီးခ်၍၊ တန္႕ရပ္ၾကနီေသာခါ၊ (------)၊ သင့္ရာသားႏွင့္၊ မိမၼသားသူငယ္မ်ား၊ ဥပမာသည္၊ သားလင္ေရာက္လာျငားသို႕၊ ရႊင္ေပ်ာ္ပါး၀မ္းႀကီးသာ၊ အဖူးလက္ေဆာင္၊ မ်ားေျမာင္ပို႔ဆက္လွာ၏၊ ခ်ီတက္ကာတေသာေသာ၊ ဦးရာဇ္ေတာင္သည္၊ သွ်င္ပင္ဓါတ္ေရာက္ျငားက၊ အထြတ္ဖ်ားေစတီမွာ၊ တင္းခြန္ကုကၠား၊ မုေလးပြားကို၊ လွ်င္ျငားပူေဇာ္ပါလွ်က္၊ လားလီကတံုခါေပ၊ ကုလားပံုးကို၊ လက္၀ဲထားကာသည္တည့္။ ဆင္ခံ၀ယ္ဆိုက္ေရာက္က၊ ကိုယ့္သခင္သည္၊ ယင္းတြင္တပ္ဦးခ်လွ်က္၊ ကုလားကအေဟာဒါ၊ မာတဒိန္ကို၊ စာႏွင္စီလႊတ္ပါ၏၊ ေခ်ာင္းဖလာတပ္ထဲ၀ယ္၊ တလိုင္းေအာက္သား၊ သွ်မ္းအမ်ားကို၊ လွ်င္လ်ားထြက္လားလီဟု၊ ၾကံကာေပနီေသာခါ၊ နင္ရို႕မ်ားသည္၊ က်င္းက်င္းအကုန္စြာကို၊ ရဲမက္ေတာ္ဂူရာက၊ သတ္ျဖတ္မည္ဟု၊ အကယ္တည့္တည့္ေျပာ၍၊ ခုလွ်င္လ်ားတုတ္ေႏွာင္မည္၊ တမန္လႊတ္လွ်က္၊ ေခၚဗတ္ေျပာတံုေပလည္း၊ နားမလည္းေအာက္သားမွာ၊ ေကာင္းမည္ထင္ဗ်ာ၊ ယင္းတြင္တြင္းတူးပါလွ်က္၊ ႄကြက္ဟန္သာနီတံုျငား၊ စာေရးႀကီးသည္၊ င၀ိုက္ေကႏွင့္၊ နားခံေမာင္လံုးမ်ားရို႕၊ အမွားမွားနီၾကခါ၊ ကိုယ့္သခင္သည္၊ ယင္းတြင္မာန္ႀကီးပါ၍၊ ေဂၚမီေတာ္ေမာ္သတ္ႏွင့္၊ ေမာေဇာ္ကတ္တင္၊ ေသာက္သတ္လွ်င္လည္း၊ ခုပင္ခ်ီလားၾကဟု၊ ႏႈတ္သံျမခ်ခါ၀ယ္၊ ရီဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္၊ လွ်င္ေစာခ်ီတက္လီ၍၊ တိုက္ၾကၿပီးတံုေသာခါ၊ သွ်မ္းေအာက္သားသည္၊ ၿပီးျငားမလြတ္ပါတည္း။ နားခံေတာ္ေမာင္လံုးမွာ၊ လက္၀ါးေပါက္လွ်က္၊ ပုန္းေရွာက္ထြက္ၿပီးပါ၏၊ င၀ိုက္ေကစာရြီးမူ၊ ေအာက္သားမ်ားသည္၊ သဲဖ်ားႄကြီလႈပ္တုန္မွ်၊ အငတ္မႈမစစ္သာ၊ လင္းကဲအသြင္၊ ေတာထဲ၀င္၍၊ ယင္းတြင္ၿပီးလီက်င္က၊ ေခ်ာင္းဖလာတပ္ႀကီးကို၊ ဘုန္းေတာ္အားႏွင့္၊ လွ်င္လ်ားတိုက္ခိုက္ၿဖိဳသည္၊ ၿငိဳးသိုစကားေၾကာင့္ေလ။ ။
ၿငိဳးသိုမွန္စြာ၊ တိုက္ၾကပါသည္ယင္းခါတြင္၊ အုန္းတပင္တပ္မမွာ၊ မိုးေကာင္းဗိုလ္ႏွင့္၊ ငေခ်းၾကားလီပါက၊ ေၾကာက္၀ွမ္ကာတံုလႈပ္ျငား၊ တပ္လံုးသူသည္၊ ေဆာင္းတြင္ခ်ဳပ္ထားငါးသို႕၊ သီမိေမာအသြယ္သြယ္၊ ေၾကာက္၀ွမ္ႀကီး၍၊ ထြက္ၿပီးၾကလီ၏။ ခ်ီတက္ေပကိုယ့္သခင္၊ ကၽြဲျခံေတာင္မွာ၊ လွ်င္စြာဆိုက္ေရာက္က်င္က၊ မ်ားလူသွ်င္ရဲမက္ေတာ္၊ ကၽြဲႏြားေတာင္းလတ္ပါသည္၊ ပြင့္ေလာင္းလ်ာမယ့္သခင့္၊ ရခိုင္ျပည္၀ယ္၊ ဟိသည္လူမြန္းဖ်င္ကို၊ စုလံုးက်င္ေခၚေသာခါ၊ သလြန္ေတာင္ကို၊ စီရင္အုပ္ထိန္းပါလွ်က္၊ ကၽြန္းအုပ္သာငေရွာက္ေဖြ၊ ေတာင္ဖက္ကၽြန္းကို၊ ထိမ္းသိမ္းစီရင္ေပ၍၊ ေဖာ္ရွီသည္ကၽြန္းအုပ္ကား၊ ၀မ္းႀကီးသာ၍၊ လွ်င္စြာေရာက္လာျငားတည့္။ မူဇဲကကၽြန္းအုပ္သာ၊ ငေၾကာင္ၿပိန္းေတာ၊ လွ်င္ေစာေရာက္ၾကလာလွ်က္၊ စစ္ေတြမွာေကာင္းစံရႊီ၊ ေတာင္ရင္းကၽြန္းနီ၊ ေပၚထြန္း၀ီႏွင့္၊ ျပေသွ်၀င္းကၽြန္းနီ၏၊ ျပားကၽြန္းဆီအသက္ႏွံ၊ က်ိန္းရွိေနာက္မွာ၊ ကၽြန္းအုပ္ေမာင္သာၾကံလွ်င္၊ လာၾကျပန္တံုေသာခါ၊ ျပည္လံုးသားသည္၊ ေသာေသာရုရုဆာ၍၊ ဆိုက္ေရာက္လာတံုေပက၊ မယ့္ခ်စ္ေမာင္သည္၊ ယင္းတြင္အားႀကီးရ၏၊ လိုသမွ်ကၽြဲႏြားေပ၊ ဆန္ရီစပါး၊ ဆီပ်ားေထာပတ္မ်ားကို၊ ယူေဆာင္လာဆက္ပီးခါ၊ ---
ေသာေသာရုရုဆာလ်က္၊ ၿပီးလီခါတံုကေပ၊ ေမာင္စံေပ်ာ္ႏွင့္၊ နားခံငက်က္ေကတည္း။ င၀ိုက္ေကေမာင္ရဲသာ၊ ေလးေယာက္စံုသည္၊ ပူးတံုဖက္ၾကပါလွ်က္၊ ငိုၾကရာတသွ်ဳတ္သွ်ဳတ္၊ ၾကက္သိမ္း၀ွန္သည္၊ လိပ္ျပာထြက္လုတ္လုတ္တည္း။ ဆစၦီစုတ္ေမ်ာက္ရီငန္၊ သူငယ္သားကို၊ ဖမ္းစားသည့္ဟန္သို႔၊ မ်က္ဆန္သာချပဴးျပဴး၊ ဆံပင္ဖားရား၊ ၀မ္းဖားဖားသည္၊ ၿခီကိုကားရားျပဳလွ်က္၊ ဖားျပဳတ္အသြင္၊ သွ်မ္းေအာက္သားရို႕၊ ၿပီးျငားက်င္သည္၊ ေငြေတာင္ေပါက္၀ကေလ။ ။
ေငြေတာင္ေပါက္က၊ ၿပီးလားၾကသည္ယင္းမွသာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေခၚတြင္၊ ၀န္ငမင္သည္၊ သဲဖ်ားၾကသိမ္း၀ွန္၍၊ အၾကံကိုရွာမရ၊ ၿပီးလားၾကသည္၊ ဘီလူးမတန္းခါးမွတည့္။ ပန္းစ်ီးေျမာင္းကိုလြန္၊ မိုးႀကိဳးဂ်ိဳင္ကို၊ စိုင္ကာလားလီပါလွ်က္၊ ၀က္ေခ်ာင္းသာပယ္လြန္ျငား၊ တက္လီပါေသာ္၊ ခ်င္းရြာေတာင္ၿခီနားက၊ ပုန္းလ်ိဳးျငားကုတ္ရႈတ္ကာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဧကန္၊ အတြင္း၀န္သည္၊ အမွန္ၿပီးလီပါက၊ ရွာၾကရာတေသာေသာ၊ ဂ်ီဒရယ္သည္၊ ဆတ္ငယ္ကိုယ္အလားသို႔၊ လမ္းစပ္ၾကားျခံဳထဲမွာ၊ ၿမိဳ႕သူႀကီးကို၊ အလွ်င္ဖမ္းမိပါ၏၊ သကၠရာဇ္မွာတေထာင္ျဖစ္၊ တရာ့သွ်စ္ဆယ္၊ စြန္း၀ယ္သွ်စ္ခုႏွစ္က၊ တန္းခူး၏လဆန္းမွာ၊ ဆယ့္ေလးရက္သည္၊ ေသာက္ၾကာနိတြင္မွာတည္း။ တပို၀္ေက်ာ္နီထြက္၀ယ္၊ ရန္ခပ္သိမ္းကို၊ ေပ်ာက္ၿငိမ္းေအာင္ျမင္ေပက၊ ၀မ္းသာေထြအားရက်င္၊ ဓည၀တီ၊ ရခိုင္ျပည္ႀကီးတြင္၌၊ ပုရိန္ျပင္အထဲမွာ၊ ျမသြင္နတ္ကို၊ ပသပူေဇာ္ပါလွ်က္၊ ေကာင္းသည့္ခါနိရက္၀ယ္၊ ရဲမက္ဗိုလ္ပါ၊ လူတကာကို၊ ယင္းမွာစုရံုးပါ၍၊ ရခိုင္ျပည္ၿမိဳ႕ထဲမွာ၊ ဘာသာေလွ်ာက္၊ ေျပာင္းမီးေပါက္သို႕၊ ပစ္ေျမွာက္ပူေဇာ္ပါလွ်က္၊ ေအာက္သားသာပိုင္ကာလ၊ သွ်င္ဘုရင္မွာ၊ နန္းသက္ေဖာ္၍၊ ေရႊဂူေစတီမဟု၊ ေခၚတြင္ထလူတကာ၊ တိုက္၀န္မင္းသည္၊ တည္ရင္းေစတီေတာ္ကို၊ ၿဖိဳဖ်က္ကာပစ္လွ်က္ေပ၊ ယင္းေတာင္ထိပ္မွာ၊ အိမ္ႀကီးေဆာက္လုပ္တည္၏၊ ကိုယ့္ျပည္၀ယ္သွ်င္မင္းႀကီး၊ ေကာလိယရာဇာ၊ တည္လုပ္ပါသည္၊ သွ်င္ေတာ္မဟာထီးကို၊ ခ်ိဳးဖဲ့ၿပီးလႊင့္ပစ္ကာ၊ ေစာမြန္တည္ျပဳ၊ မင္းဗာလုပ္သည္၊ တံတိုင္းၿမိဳ႕၀င္းေတာ္ကို၊ ၿဖိဳဖ်က္ကာပစ္၍ေပ၊ သိုက္စာထြက္ကို၊ သွ်မ္းေအာက္သားသည္၊ လိုက္လွ်င္းျပဳၾကသည္တည္း။ ေနာင္ခါ၀ယ္တံုၿပီးမွ၊ မယ့္သက္သွ်င္ကို၊ ယင္းတြင္အာဏာခ်လွ်က္၊ ဂူရာႏွင့္ျမင္းစီးသာ၊ စဖာအိတ္သည္၊ နီဖို႔လိုင္းအိမ္ေတာ္ကို၊ ေဆာက္လုပ္ကာပီးရမည္၊ ေတာင္းလတ္ပါေသာ္၊ လြတ္လပ္ခန္႔ခဲြေပလ်က္၊ ၀ါးသက္ေကႀကိမ္သစ္ပင္၊ ဗဲကပ္သားႏွင့္၊ လွ်င္ေစာေဆာက္လုပ္က်င္၏။ ရာေထာင္ပင္အိမ္မက၊ လုပ္ရပါသည္၊ ယင္းခါတဌာနတည္း။ ေခၚတြင္ၾကလူတကာ၊ ရာပသိန္သတ္၊ မင္းျမတ္ႏႈတ္ေရႊ၀ါႏွင့္၊ ဟႃမြက္ကာခ်လတ္သည္၊ ရမ္းျပည့္ၿမိဳ႕ႏွင့္၊ သံတဲြမာန္ေအာင္၀ယ္၌၊ ဟိနီသည့္ေအာက္သားကို၊ ေဇာ္ေနဟုမွတ္၊ မယ္ကာရီသတ္သည္၊ လြတ္လပ္တိုက္ခီဆိုက၊ ကတ္တင္ဗိုလ္ေမေဇာ္သတ္၊ သေဘၤာစီးကာ၊ ခ်ီၾကပါသည္၊ ျမစ္မွာစင္းခ်င္းစပ္မွ်၊ လြတ္လပ္သာခ်ီလား၍၊ မာန္ေအာင္ၿမိဳ႕မွာ၊ လွ်င္ေစာေရာက္လီ၏ေလ။ ။
ေရာက္ၾကဧကန္၊ တိုက္ၾကျပန္သည္အမွန္သာ၊ ယင္းေသာခါၿမိဳ႕၀န္ကား၊ ရဲစက္ေကသည္၊ ထို၀ယ္သွ်မ္းေအာက္သားလည္း၊ ေၾကာက္၀ွန္ျငားမၾကံသာ၊ ကိုယ့္မယားကို၊ လက္ဖ်ားဆဲြကိုင္က်င္လွ်က္၊ မ်ားတကာေဖာ္မရ၊ ႏွစ္ေယာက္တည္းပင္၊ ေတာထဲ၀င္၍၊ ျခံဳတြင္ပုန္းလ်ိဳးၾကလွ်က္၊ တခဏနီေသာခါ၊ ေဇာ္ေနာ္ေခၚမွတ္၊ မယ္ကာရီသတ္သည္၊ ၀န္းပတ္ထားလွ်င္းပါ၏၊ ဖမ္းဆီးကာယူ၍ေပ၊ ႏွစ္ေယာက္စံုကို၊ လြယ္ကူရလီသည္တည့္။ သေဘၤာတြင္ေဆာင္ၿပီးခါ၊ ကုလီကတၲာ၊ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္မွာ၊ လွ်င္စြာပို႕လီပါ၏၊ ရမ္းျပည့္မွာ၀န္ျပဳသူ၊ ေမာင္ယံကလည္း၊ အကယ္ၾကားလီတံုက၊ ေမာင္ဗ်ဲမူအခြန္၀န္၊ ႏွစ္ေယာက္လူသည္၊ တိုင္ပင္ျပဳၾကျပန္၏၊ အသတ္ခံနီးေသာခါ၊ ငါရို႔သက္သည္၊ ဆံုးပ်က္မည္ခႏၶာတည္း။ သူရို႕သာမေရာက္ခင္၊ ၿမိဳ႕ႀကီးကိုလႊတ္က်င္လွ်က္၊ ထြက္၍ၿပီးၾကက်င္အံ့။ ေျပာတိုင္ပင္ျပဳၿပီးခါ၊ ေအာက္သားမိုက္သည္၊ ထြက္လားၿပီလီပါ၏၊ သံတဲြမွာတဌာန၊ ၿမိဳ႕သူႀကီးဟန္၊ ငပန္းစံကို၊ လွ်င္ျမန္ခြတ္ထစ္ၾက၏။ ၿမိဳ႕၀န္ကားေရႊမန္းသာ၊ ေအာက္သားမ်ားသည္၊ ေသာေသာရုရုဆာလွ်က္၊ ေတာင္ရိုးသာစီး၍ေပ၊ ၿပီးလားျငားသည္၊ အရွိႏိုင္ငံျပည္သို႔၊ ဖမ္းဆီးေဖြရွာမရ၊ သံုးၿမိဳ႕စံုကို၊ လက္၀ယ္သိမ္းရံုးရ၏။ ပိုးေလာက္မွ်တေကာင္ပင္၊ သွ်မ္းေအာက္သားကို၊ ေငါက္ေငါက္ေထာင္၍မျမင္တည္း။ ရခိုင္တြင္ၿမိဳ႕ႀကီးမွာ၊ ရာပသိမ္သတ္၊ မင္းျမတ္ႏႈတ္ေရႊ၀ါႏွင့္၊ ကိုယ့္ျပည္ရြာကၽြန္းမ်ား၀ယ္၊ တန္သည့္သူကို၊ အရာခန္႔အပ္မည္ဟု၊ ဟႃမြက္ေထြဆိုၿပီးခါ၊ အသီးသီးသည္၊ ကိုင္းေခ်ာင္းကၽြန္းမ်ားစြာကို၊ ကၽြန္းအုပ္သာေခ်ာင္းစားခန္႔၊ ပရန၀ါ၊ ထိုခါပီးဆင့္အပ္၏။ ေနာက္တထပ္အမိန္႔ေတာ္၊ ရခိုင္သားသည္၊ အမ်ားၿမိဳ႕ကၽြန္းရြာ၌၊ ဟိနီက်င္လူရို႕မွာ၊ ေအာင္ေက်ာ္ပန္းရႊီ၊ ေသာ္တလီကို၊ ႏိႈင္းယွဥ္ဖက္မဲ့သာတည္း။ ငါ့ထံမွာျမဲခစား၊ အက်ိဳးေတာ္ကို၊ ၿပီးေအာင္ေဆာင္ရြက္ျငား၏၊ ပီကၽြန္းႏွင့္ယိုးကၽြန္းေပ၊ ဦးရစ္ေတာင္လည္း၊ ယင္းတြင္ပါလီစီေလာ့။ ပီေခ်ာင္း၀ယ္ေလးၿမိဳ႕သာ၊ ယိုးေခ်ာင္းနယ္လည္း၊ ထိုခါထည့္လိုက္ပါ၍၊ ကၽြန္းအုပ္သာခန္႔၍ေပ၊ သားစိုင္ၿမီးဆက္၊ မပ်က္စားရလီအံ့၊ ဟႃမြက္ထြီဆိုေသာခါ၊ ဖဲြဒါးႀကီးသည္၊ လွ်င္ေစာရြီးတံုပါလွ်က္၊ ပရန၀ါဆပ္ႀကီးခတ္၊ ငါးရြက္စာကို၊ ထိုခါခ်က္ခ်င္းအပ္က၊ မယ့္သက္မွတ္ပြင့္ေလာင္းလ်ာ၊ ကၽြန္းေခ်ာင္းဖ်ားကို၊ သိမ္းျငားျပဳစုပါ၍၊ သင့္ရာရာအလံုးကို၊ ခ်မ္းၿငိမ္းသာယာ၊ မစပါသည္၊ ကိုယ့္မွာသားရင္းပမာသို႔၊ ရွိျပဳက်ိဳးကုသိုလ္ကံ၊ မိဘရပ္ၿမီရခိုင္ျပည္မွာ၊ လြယ္လြယ္ေရာက္လာျပန္၍၊ ေပ်ာ္စံပါးတေသာေသာ၊ မြီးမိခင္သည္၊ ႏို႔သွ်င္ေခၽြးမမ်ားကို၊ မျခားဆံတမွ်င္၊ ႏွံသည္သက္ကို၊ တရက္မကြာခ်င္ဘဲ၊ ႏႊဲေပ်ာ္ရႊင္နီၾက၏။
(ဆက္ရန္)
ျမင္းစီးမွာေမာင္းဂြတ္က၊ မီးက်ည္တန္းေခၚ၊ လက္နက္ေတာ္ကို၊ လွ်င္စြာယူေဆာင္ခေလာ့၊ ေသနပ္ႏွင့္လွဲကမံ၊ လက္နက္မ်ားကို၊ ပီးအပ္ႏွံ၍၊ ႀကီးစည္သံေဗာမႈတ္ကာ၊ ခရာထြက္သည္၊ တိမ္ထြတ္ထက္အာကာမွ၊ တီးမႈတ္လွာဟန္မျပား၊ ေသာင္းဇမၺဴ၀ယ္၊ ထိန္႕ဆူေက်ာ္ႏွံ႕ၾကားမ်၊ တေသာေသာခ်ီၾကခါ၊ ရာပသိန္သတ္၊ မင္းျမတ္၏ေနာက္ေတာ္၀ယ္၊ ပြင့္ေလာင္းလ်ာမယ့္ၾကင္စ၊ ကပ္၍ပါသည္၊ ဆံႃမႊာမယြင္းခြတည္း။ မႈးမတ္ကားအထဲမွာ၊ ဖဲြ႕ဒါႀကီးသည္၊ အေသာင္းအဒူလာႏွင့္၊ အေဟာဒါမာတဒိန္၊ အစီရင္ေထြ၊ တိုးေအာင္ႄကြယ္သည္၊ အကယ္ပါလွ်င္းလီ၏၊ တိုင္းရပ္ၿမီရခိုင္မွာ၊ ဒါးပိုင္ႀကီးသည္၊ ရွိကအမတ္ေတာ္၏၊ ရင္တြင္းေမ်ာ္က်ဴး၍ဖြား၊ ထိန္႕ထိန္႕ဆူသည္၊ ဇမၺဴကၽြန္းလံုးၾကား၏၊ သားႀကီးကားအမ္းစားသာ၊ မယ့္သက္သွ်င္လည္း၊ ယင္းခါေနာက္တြင္ပါလွ်က္၊ ေခၚတြင္ကာတိမ္ၾကားဗိုလ္၊ မာလံုသတ္သည္၊ ရီေၾကာင္းခ်ီလီဆိုက၊ ေနာက္ေတာ္ကိုပါလီျငား၊ သိန္းသန္းဗိုလ္ၿခီ၊ အသၤခ်ီသည္၊ ၿမီ၀ယ္မြန္းမွ်လား၏၊
ခ်ီတက္ျငားလီၾကခါ၊ စစ္တေကာင္းသည္၊ ျမစ္မကိုကူးပါလွ်က္၊
တက္လီေသာ္လက္၀ဲနား၊ ေဘာင္းဒြတ္ေတာင္ကို၊ ပါယ္ေယွာင္လြန္ကာလားက၊ လက္ယာနားျပင္ႀကီးသာ၊ ေဖာက္က်ီစ်ီးကို၊ လြန္၍လားလီပါလွ်က္၊ ကန္ရွည္မွာဆိုက္မနား၊ ဟာလဘင္းေခၚ၊ စုကၠရာကို၊ လွ်င္စြာခ်ီတက္လားလည္း၊ ရီကင္းနားဆည္ႀကီးသာ၊ ပတၲလီကို၊ ထိုခါဆိုက္ေရာက္ပါ၍၊ ပင္း၀ါရြာမေရာက္ခင္၊ ရခိုင္၀န္သာ၊ ေမာင္စံေပ်ာ္သည္၊ ယင္းမွာၾကားလီက်င္၏၊ သားေမာင္ပင္င၀ိုက္ေက၊ ငါရို႕သက္သည္၊ အခုသီရမည္ဟု၊ ဖက္ယပင္းငိုၾကခါ၊ အတြင္း၀န္သည္၊ မွန္မွန္ၾကားလီပါ၍၊ ေၾကာက္၀ွန္ကာတုန္လႈပ္ျငား၊ မိုးဦးခါသည္၊ ဖားေသာ္ျမည္ေသာလားသို႕၊ တေသာေသာငိုလွ်က္သာ၊ တပ္လံုးသားသည္၊ ထြက္လားၿပီးလီပါက၊ ဖမ္းဆီးကာရွာမရ၊ တစစ္ေအာင္သည္၊ ကိုယ့္သွ်င္ဘုန္းေၾကာင့္ႏွင့္တည္း။ ခ်ီတက္ႄကြလိုက္လီခါ၊ ဖေလာင္းခ်ိတ္မွာ၊ လွ်င္စြာေရာက္တံုပါလည္း၊ ေတာင္ကိုသာေမွ်ာင္ကာလား၊ ရဲစုေခ်ာင္းလြန္၊ ခ်ီတက္ျပန္ေသာ္၊ အမွန္မတန္႔မနားတည္း။ ပန္းေမာ္ကားလက္၀ဲသာ၊ သင္းေပါင္းေခ်ာင္းကို၊ ပါယ္၍လြန္ခဲ့ပါလွ်က္၊ ျမင္းမ်က္ႏွာေတာင္အနား၊ လားလီပါေသာ္၊ ငတ္ေမာ္ဆိုက္ေရာက္ျငားက၊ ရဲမက္မ်ားသိန္းဗိုလ္ပါ၊ ေညာင္းညာၿဖီလွ်က္၊ ဆိုင္းငံ့နီရပါသည္၊ ေမာင္ေတာတပ္မွာတည္းေလ။ ။
ေမာင္ေတာတပ္မွာ၊ ဆိုက္ေရာက္ပါသည္ယင္းခါတြင္၊ ဥာဏလွ်င္ၿမိဳ႕စာရြီး၊ လက္၀ဲဖက္မွာ၊ တပ္မေတာ္ကို၊ ၿဖိဳကာထြက္၍ၿပီးလွ်က္၊ ေၾကာက္၀ွမ္ႀကီးတုန္လႈပ္ကာ၊ ေအာက္သားပ်က္သည္၊ လ်ိဳ႕၀ွက္နီလီပါက၊ ယင္းေသာခါကိုယ့္သခင္၊ အေနာက္ငယ္ကို၊ လက္၀ယ္သိမ္းယူက်င္၍၊ အစလွ်င္ပဌမ၊ ေႏွာင္းေဖာ္ရႊီကို၊ ကၽြန္းအုပ္ခန္႔ပီးခလွ်က္၊ ခ်ီတက္ႄကြလားၾကခါ၊ အလယ္သညာ၊ ကုလားရြာမွာ၊ လွ်င္စြာေရာက္လီပါက၊ ယင္းတြင္သာဆိုက္မနား၊ ေက်ာက္ပန္းစြယ္ကို၊ လက္ယာပါယ္ေယွာင္ထားလွ်က္၊ တေသာေသာခ်ီၾကခါ၊ ျပည္ထိပ္မွတ္သည္၊ မယူနတ္ႀကီးေမာ္သို႔၊ ဆိုက္ေရာက္ခါတံုၿပီးမွ၊ မ်ားဗိုလ္ပါသည္၊ ယင္းတြင္တပ္ႀကီးခ်၍၊ တန္႕ရပ္ၾကနီေသာခါ၊ (------)၊ သင့္ရာသားႏွင့္၊ မိမၼသားသူငယ္မ်ား၊ ဥပမာသည္၊ သားလင္ေရာက္လာျငားသို႕၊ ရႊင္ေပ်ာ္ပါး၀မ္းႀကီးသာ၊ အဖူးလက္ေဆာင္၊ မ်ားေျမာင္ပို႔ဆက္လွာ၏၊ ခ်ီတက္ကာတေသာေသာ၊ ဦးရာဇ္ေတာင္သည္၊ သွ်င္ပင္ဓါတ္ေရာက္ျငားက၊ အထြတ္ဖ်ားေစတီမွာ၊ တင္းခြန္ကုကၠား၊ မုေလးပြားကို၊ လွ်င္ျငားပူေဇာ္ပါလွ်က္၊ လားလီကတံုခါေပ၊ ကုလားပံုးကို၊ လက္၀ဲထားကာသည္တည့္။ ဆင္ခံ၀ယ္ဆိုက္ေရာက္က၊ ကိုယ့္သခင္သည္၊ ယင္းတြင္တပ္ဦးခ်လွ်က္၊ ကုလားကအေဟာဒါ၊ မာတဒိန္ကို၊ စာႏွင္စီလႊတ္ပါ၏၊ ေခ်ာင္းဖလာတပ္ထဲ၀ယ္၊ တလိုင္းေအာက္သား၊ သွ်မ္းအမ်ားကို၊ လွ်င္လ်ားထြက္လားလီဟု၊ ၾကံကာေပနီေသာခါ၊ နင္ရို႕မ်ားသည္၊ က်င္းက်င္းအကုန္စြာကို၊ ရဲမက္ေတာ္ဂူရာက၊ သတ္ျဖတ္မည္ဟု၊ အကယ္တည့္တည့္ေျပာ၍၊ ခုလွ်င္လ်ားတုတ္ေႏွာင္မည္၊ တမန္လႊတ္လွ်က္၊ ေခၚဗတ္ေျပာတံုေပလည္း၊ နားမလည္းေအာက္သားမွာ၊ ေကာင္းမည္ထင္ဗ်ာ၊ ယင္းတြင္တြင္းတူးပါလွ်က္၊ ႄကြက္ဟန္သာနီတံုျငား၊ စာေရးႀကီးသည္၊ င၀ိုက္ေကႏွင့္၊ နားခံေမာင္လံုးမ်ားရို႕၊ အမွားမွားနီၾကခါ၊ ကိုယ့္သခင္သည္၊ ယင္းတြင္မာန္ႀကီးပါ၍၊ ေဂၚမီေတာ္ေမာ္သတ္ႏွင့္၊ ေမာေဇာ္ကတ္တင္၊ ေသာက္သတ္လွ်င္လည္း၊ ခုပင္ခ်ီလားၾကဟု၊ ႏႈတ္သံျမခ်ခါ၀ယ္၊ ရီဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္၊ လွ်င္ေစာခ်ီတက္လီ၍၊ တိုက္ၾကၿပီးတံုေသာခါ၊ သွ်မ္းေအာက္သားသည္၊ ၿပီးျငားမလြတ္ပါတည္း။ နားခံေတာ္ေမာင္လံုးမွာ၊ လက္၀ါးေပါက္လွ်က္၊ ပုန္းေရွာက္ထြက္ၿပီးပါ၏၊ င၀ိုက္ေကစာရြီးမူ၊ ေအာက္သားမ်ားသည္၊ သဲဖ်ားႄကြီလႈပ္တုန္မွ်၊ အငတ္မႈမစစ္သာ၊ လင္းကဲအသြင္၊ ေတာထဲ၀င္၍၊ ယင္းတြင္ၿပီးလီက်င္က၊ ေခ်ာင္းဖလာတပ္ႀကီးကို၊ ဘုန္းေတာ္အားႏွင့္၊ လွ်င္လ်ားတိုက္ခိုက္ၿဖိဳသည္၊ ၿငိဳးသိုစကားေၾကာင့္ေလ။ ။
ၿငိဳးသိုမွန္စြာ၊ တိုက္ၾကပါသည္ယင္းခါတြင္၊ အုန္းတပင္တပ္မမွာ၊ မိုးေကာင္းဗိုလ္ႏွင့္၊ ငေခ်းၾကားလီပါက၊ ေၾကာက္၀ွမ္ကာတံုလႈပ္ျငား၊ တပ္လံုးသူသည္၊ ေဆာင္းတြင္ခ်ဳပ္ထားငါးသို႕၊ သီမိေမာအသြယ္သြယ္၊ ေၾကာက္၀ွမ္ႀကီး၍၊ ထြက္ၿပီးၾကလီ၏။ ခ်ီတက္ေပကိုယ့္သခင္၊ ကၽြဲျခံေတာင္မွာ၊ လွ်င္စြာဆိုက္ေရာက္က်င္က၊ မ်ားလူသွ်င္ရဲမက္ေတာ္၊ ကၽြဲႏြားေတာင္းလတ္ပါသည္၊ ပြင့္ေလာင္းလ်ာမယ့္သခင့္၊ ရခိုင္ျပည္၀ယ္၊ ဟိသည္လူမြန္းဖ်င္ကို၊ စုလံုးက်င္ေခၚေသာခါ၊ သလြန္ေတာင္ကို၊ စီရင္အုပ္ထိန္းပါလွ်က္၊ ကၽြန္းအုပ္သာငေရွာက္ေဖြ၊ ေတာင္ဖက္ကၽြန္းကို၊ ထိမ္းသိမ္းစီရင္ေပ၍၊ ေဖာ္ရွီသည္ကၽြန္းအုပ္ကား၊ ၀မ္းႀကီးသာ၍၊ လွ်င္စြာေရာက္လာျငားတည့္။ မူဇဲကကၽြန္းအုပ္သာ၊ ငေၾကာင္ၿပိန္းေတာ၊ လွ်င္ေစာေရာက္ၾကလာလွ်က္၊ စစ္ေတြမွာေကာင္းစံရႊီ၊ ေတာင္ရင္းကၽြန္းနီ၊ ေပၚထြန္း၀ီႏွင့္၊ ျပေသွ်၀င္းကၽြန္းနီ၏၊ ျပားကၽြန္းဆီအသက္ႏွံ၊ က်ိန္းရွိေနာက္မွာ၊ ကၽြန္းအုပ္ေမာင္သာၾကံလွ်င္၊ လာၾကျပန္တံုေသာခါ၊ ျပည္လံုးသားသည္၊ ေသာေသာရုရုဆာ၍၊ ဆိုက္ေရာက္လာတံုေပက၊ မယ့္ခ်စ္ေမာင္သည္၊ ယင္းတြင္အားႀကီးရ၏၊ လိုသမွ်ကၽြဲႏြားေပ၊ ဆန္ရီစပါး၊ ဆီပ်ားေထာပတ္မ်ားကို၊ ယူေဆာင္လာဆက္ပီးခါ၊ ---
ေသာေသာရုရုဆာလ်က္၊ ၿပီးလီခါတံုကေပ၊ ေမာင္စံေပ်ာ္ႏွင့္၊ နားခံငက်က္ေကတည္း။ င၀ိုက္ေကေမာင္ရဲသာ၊ ေလးေယာက္စံုသည္၊ ပူးတံုဖက္ၾကပါလွ်က္၊ ငိုၾကရာတသွ်ဳတ္သွ်ဳတ္၊ ၾကက္သိမ္း၀ွန္သည္၊ လိပ္ျပာထြက္လုတ္လုတ္တည္း။ ဆစၦီစုတ္ေမ်ာက္ရီငန္၊ သူငယ္သားကို၊ ဖမ္းစားသည့္ဟန္သို႔၊ မ်က္ဆန္သာချပဴးျပဴး၊ ဆံပင္ဖားရား၊ ၀မ္းဖားဖားသည္၊ ၿခီကိုကားရားျပဳလွ်က္၊ ဖားျပဳတ္အသြင္၊ သွ်မ္းေအာက္သားရို႕၊ ၿပီးျငားက်င္သည္၊ ေငြေတာင္ေပါက္၀ကေလ။ ။
ေငြေတာင္ေပါက္က၊ ၿပီးလားၾကသည္ယင္းမွသာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေခၚတြင္၊ ၀န္ငမင္သည္၊ သဲဖ်ားၾကသိမ္း၀ွန္၍၊ အၾကံကိုရွာမရ၊ ၿပီးလားၾကသည္၊ ဘီလူးမတန္းခါးမွတည့္။ ပန္းစ်ီးေျမာင္းကိုလြန္၊ မိုးႀကိဳးဂ်ိဳင္ကို၊ စိုင္ကာလားလီပါလွ်က္၊ ၀က္ေခ်ာင္းသာပယ္လြန္ျငား၊ တက္လီပါေသာ္၊ ခ်င္းရြာေတာင္ၿခီနားက၊ ပုန္းလ်ိဳးျငားကုတ္ရႈတ္ကာ၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဧကန္၊ အတြင္း၀န္သည္၊ အမွန္ၿပီးလီပါက၊ ရွာၾကရာတေသာေသာ၊ ဂ်ီဒရယ္သည္၊ ဆတ္ငယ္ကိုယ္အလားသို႔၊ လမ္းစပ္ၾကားျခံဳထဲမွာ၊ ၿမိဳ႕သူႀကီးကို၊ အလွ်င္ဖမ္းမိပါ၏၊ သကၠရာဇ္မွာတေထာင္ျဖစ္၊ တရာ့သွ်စ္ဆယ္၊ စြန္း၀ယ္သွ်စ္ခုႏွစ္က၊ တန္းခူး၏လဆန္းမွာ၊ ဆယ့္ေလးရက္သည္၊ ေသာက္ၾကာနိတြင္မွာတည္း။ တပို၀္ေက်ာ္နီထြက္၀ယ္၊ ရန္ခပ္သိမ္းကို၊ ေပ်ာက္ၿငိမ္းေအာင္ျမင္ေပက၊ ၀မ္းသာေထြအားရက်င္၊ ဓည၀တီ၊ ရခိုင္ျပည္ႀကီးတြင္၌၊ ပုရိန္ျပင္အထဲမွာ၊ ျမသြင္နတ္ကို၊ ပသပူေဇာ္ပါလွ်က္၊ ေကာင္းသည့္ခါနိရက္၀ယ္၊ ရဲမက္ဗိုလ္ပါ၊ လူတကာကို၊ ယင္းမွာစုရံုးပါ၍၊ ရခိုင္ျပည္ၿမိဳ႕ထဲမွာ၊ ဘာသာေလွ်ာက္၊ ေျပာင္းမီးေပါက္သို႕၊ ပစ္ေျမွာက္ပူေဇာ္ပါလွ်က္၊ ေအာက္သားသာပိုင္ကာလ၊ သွ်င္ဘုရင္မွာ၊ နန္းသက္ေဖာ္၍၊ ေရႊဂူေစတီမဟု၊ ေခၚတြင္ထလူတကာ၊ တိုက္၀န္မင္းသည္၊ တည္ရင္းေစတီေတာ္ကို၊ ၿဖိဳဖ်က္ကာပစ္လွ်က္ေပ၊ ယင္းေတာင္ထိပ္မွာ၊ အိမ္ႀကီးေဆာက္လုပ္တည္၏၊ ကိုယ့္ျပည္၀ယ္သွ်င္မင္းႀကီး၊ ေကာလိယရာဇာ၊ တည္လုပ္ပါသည္၊ သွ်င္ေတာ္မဟာထီးကို၊ ခ်ိဳးဖဲ့ၿပီးလႊင့္ပစ္ကာ၊ ေစာမြန္တည္ျပဳ၊ မင္းဗာလုပ္သည္၊ တံတိုင္းၿမိဳ႕၀င္းေတာ္ကို၊ ၿဖိဳဖ်က္ကာပစ္၍ေပ၊ သိုက္စာထြက္ကို၊ သွ်မ္းေအာက္သားသည္၊ လိုက္လွ်င္းျပဳၾကသည္တည္း။ ေနာင္ခါ၀ယ္တံုၿပီးမွ၊ မယ့္သက္သွ်င္ကို၊ ယင္းတြင္အာဏာခ်လွ်က္၊ ဂူရာႏွင့္ျမင္းစီးသာ၊ စဖာအိတ္သည္၊ နီဖို႔လိုင္းအိမ္ေတာ္ကို၊ ေဆာက္လုပ္ကာပီးရမည္၊ ေတာင္းလတ္ပါေသာ္၊ လြတ္လပ္ခန္႔ခဲြေပလ်က္၊ ၀ါးသက္ေကႀကိမ္သစ္ပင္၊ ဗဲကပ္သားႏွင့္၊ လွ်င္ေစာေဆာက္လုပ္က်င္၏။ ရာေထာင္ပင္အိမ္မက၊ လုပ္ရပါသည္၊ ယင္းခါတဌာနတည္း။ ေခၚတြင္ၾကလူတကာ၊ ရာပသိန္သတ္၊ မင္းျမတ္ႏႈတ္ေရႊ၀ါႏွင့္၊ ဟႃမြက္ကာခ်လတ္သည္၊ ရမ္းျပည့္ၿမိဳ႕ႏွင့္၊ သံတဲြမာန္ေအာင္၀ယ္၌၊ ဟိနီသည့္ေအာက္သားကို၊ ေဇာ္ေနဟုမွတ္၊ မယ္ကာရီသတ္သည္၊ လြတ္လပ္တိုက္ခီဆိုက၊ ကတ္တင္ဗိုလ္ေမေဇာ္သတ္၊ သေဘၤာစီးကာ၊ ခ်ီၾကပါသည္၊ ျမစ္မွာစင္းခ်င္းစပ္မွ်၊ လြတ္လပ္သာခ်ီလား၍၊ မာန္ေအာင္ၿမိဳ႕မွာ၊ လွ်င္ေစာေရာက္လီ၏ေလ။ ။
ေရာက္ၾကဧကန္၊ တိုက္ၾကျပန္သည္အမွန္သာ၊ ယင္းေသာခါၿမိဳ႕၀န္ကား၊ ရဲစက္ေကသည္၊ ထို၀ယ္သွ်မ္းေအာက္သားလည္း၊ ေၾကာက္၀ွန္ျငားမၾကံသာ၊ ကိုယ့္မယားကို၊ လက္ဖ်ားဆဲြကိုင္က်င္လွ်က္၊ မ်ားတကာေဖာ္မရ၊ ႏွစ္ေယာက္တည္းပင္၊ ေတာထဲ၀င္၍၊ ျခံဳတြင္ပုန္းလ်ိဳးၾကလွ်က္၊ တခဏနီေသာခါ၊ ေဇာ္ေနာ္ေခၚမွတ္၊ မယ္ကာရီသတ္သည္၊ ၀န္းပတ္ထားလွ်င္းပါ၏၊ ဖမ္းဆီးကာယူ၍ေပ၊ ႏွစ္ေယာက္စံုကို၊ လြယ္ကူရလီသည္တည့္။ သေဘၤာတြင္ေဆာင္ၿပီးခါ၊ ကုလီကတၲာ၊ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္မွာ၊ လွ်င္စြာပို႕လီပါ၏၊ ရမ္းျပည့္မွာ၀န္ျပဳသူ၊ ေမာင္ယံကလည္း၊ အကယ္ၾကားလီတံုက၊ ေမာင္ဗ်ဲမူအခြန္၀န္၊ ႏွစ္ေယာက္လူသည္၊ တိုင္ပင္ျပဳၾကျပန္၏၊ အသတ္ခံနီးေသာခါ၊ ငါရို႔သက္သည္၊ ဆံုးပ်က္မည္ခႏၶာတည္း။ သူရို႕သာမေရာက္ခင္၊ ၿမိဳ႕ႀကီးကိုလႊတ္က်င္လွ်က္၊ ထြက္၍ၿပီးၾကက်င္အံ့။ ေျပာတိုင္ပင္ျပဳၿပီးခါ၊ ေအာက္သားမိုက္သည္၊ ထြက္လားၿပီလီပါ၏၊ သံတဲြမွာတဌာန၊ ၿမိဳ႕သူႀကီးဟန္၊ ငပန္းစံကို၊ လွ်င္ျမန္ခြတ္ထစ္ၾက၏။ ၿမိဳ႕၀န္ကားေရႊမန္းသာ၊ ေအာက္သားမ်ားသည္၊ ေသာေသာရုရုဆာလွ်က္၊ ေတာင္ရိုးသာစီး၍ေပ၊ ၿပီးလားျငားသည္၊ အရွိႏိုင္ငံျပည္သို႔၊ ဖမ္းဆီးေဖြရွာမရ၊ သံုးၿမိဳ႕စံုကို၊ လက္၀ယ္သိမ္းရံုးရ၏။ ပိုးေလာက္မွ်တေကာင္ပင္၊ သွ်မ္းေအာက္သားကို၊ ေငါက္ေငါက္ေထာင္၍မျမင္တည္း။ ရခိုင္တြင္ၿမိဳ႕ႀကီးမွာ၊ ရာပသိမ္သတ္၊ မင္းျမတ္ႏႈတ္ေရႊ၀ါႏွင့္၊ ကိုယ့္ျပည္ရြာကၽြန္းမ်ား၀ယ္၊ တန္သည့္သူကို၊ အရာခန္႔အပ္မည္ဟု၊ ဟႃမြက္ေထြဆိုၿပီးခါ၊ အသီးသီးသည္၊ ကိုင္းေခ်ာင္းကၽြန္းမ်ားစြာကို၊ ကၽြန္းအုပ္သာေခ်ာင္းစားခန္႔၊ ပရန၀ါ၊ ထိုခါပီးဆင့္အပ္၏။ ေနာက္တထပ္အမိန္႔ေတာ္၊ ရခိုင္သားသည္၊ အမ်ားၿမိဳ႕ကၽြန္းရြာ၌၊ ဟိနီက်င္လူရို႕မွာ၊ ေအာင္ေက်ာ္ပန္းရႊီ၊ ေသာ္တလီကို၊ ႏိႈင္းယွဥ္ဖက္မဲ့သာတည္း။ ငါ့ထံမွာျမဲခစား၊ အက်ိဳးေတာ္ကို၊ ၿပီးေအာင္ေဆာင္ရြက္ျငား၏၊ ပီကၽြန္းႏွင့္ယိုးကၽြန္းေပ၊ ဦးရစ္ေတာင္လည္း၊ ယင္းတြင္ပါလီစီေလာ့။ ပီေခ်ာင္း၀ယ္ေလးၿမိဳ႕သာ၊ ယိုးေခ်ာင္းနယ္လည္း၊ ထိုခါထည့္လိုက္ပါ၍၊ ကၽြန္းအုပ္သာခန္႔၍ေပ၊ သားစိုင္ၿမီးဆက္၊ မပ်က္စားရလီအံ့၊ ဟႃမြက္ထြီဆိုေသာခါ၊ ဖဲြဒါးႀကီးသည္၊ လွ်င္ေစာရြီးတံုပါလွ်က္၊ ပရန၀ါဆပ္ႀကီးခတ္၊ ငါးရြက္စာကို၊ ထိုခါခ်က္ခ်င္းအပ္က၊ မယ့္သက္မွတ္ပြင့္ေလာင္းလ်ာ၊ ကၽြန္းေခ်ာင္းဖ်ားကို၊ သိမ္းျငားျပဳစုပါ၍၊ သင့္ရာရာအလံုးကို၊ ခ်မ္းၿငိမ္းသာယာ၊ မစပါသည္၊ ကိုယ့္မွာသားရင္းပမာသို႔၊ ရွိျပဳက်ိဳးကုသိုလ္ကံ၊ မိဘရပ္ၿမီရခိုင္ျပည္မွာ၊ လြယ္လြယ္ေရာက္လာျပန္၍၊ ေပ်ာ္စံပါးတေသာေသာ၊ မြီးမိခင္သည္၊ ႏို႔သွ်င္ေခၽြးမမ်ားကို၊ မျခားဆံတမွ်င္၊ ႏွံသည္သက္ကို၊ တရက္မကြာခ်င္ဘဲ၊ ႏႊဲေပ်ာ္ရႊင္နီၾက၏။
(ဆက္ရန္)
ဘုရားသမိုင္းလကၤာ
မဟာသကၠရာဇ္ (၁၂၃) ခုႏွစ္တြင္
သဗၺၫုျမတ္စြာဘုရား ဓည၀တီ ေတာင္စဥ္ (၇) ခု႐ိုင္ႏွင့္တကြ
ၿမိဳ႕ႀကီးဒြါရာ၀တီသို႕ စႏၵသူရိယမင္းႀကီး
ပင့္ဖိတ္ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ တိမ္ဆီေကာင္းခင္ ေ၀ဟာခြင္မွ
ႄကြခ်ီေတာ္မူျခင္းအေၾကာင္း ဘုရားသမိုင္းလကၤာ။
နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆတိ။
စႏၵသူရိယ၊ နာမထင္လင္း၊ ျပည္သွ်င္မင္း၏၊ ၫြတ္စင္းေကာ္ေရာ္၊ ေတာင္းပန္ေသာ္ေၾကာင့္၊ သံုးေဘာ္မ်က္႐ႈ၊ သဗၺၫုလည္း၊ ၀ိသုႀကံဳဖန္၊ ဘံုဗိမာန္ျဖင့္၊ တိမ္ယံေကာင္းခင္၊ ေ၀ဟာခြင္မွ၊ မ်ားဖ်င္သံဃာ၊ ေထရ္ငါးရာႏွင့္၊ မဟာသကၠရာဇ္၊ တရာ့ႏွစ္ဆယ္၊ စြန္း၀ယ္သံုးခု၊ ဥတုဂိ ံမွံ၊ ႏြီလကဆုန္၊ ပူဟုန္ျပင္းစြာ၊ ၀ိသာခါလွ်င္၊ မကြာယွဥ္ထ၊ ထိုသည္လ၌၊ ဓည၀တီ၊ ၿမိဳ႕ဌာနီသို႕၊ ႄကြခ်ီၿပီးခါ၊ ျပည္ဓညာကို၊ ၀ါစာႏႈတ္ထြက္၊ မိန္႕ႃမြက္ဗ်ာဒိတ္၊ ပန္းတံဆိပ္ကို၊ ခပ္ႏွိပ္ၿပီးခါ၊ မဟာမုနိ၊ တုမဟိသည္၊ ႏွံမ့္သိေပၚထင္၊ ႐ုပ္ရွင္ေတာ္ကို၊ သြန္းေသာ္ၿပီးမွ၊ မ်ားလွသံဃာ၊ အရိယာလွ်င္၊ ျခံကာ၀န္းရံ၊ ရထားပ်ံျဖင့္၊ တိမ္ယံမို႕မို႕၊ ေကာင္းခင္သို႕လွ်င္၊ တက္ၿပီးက်င္မွ၊ စက္ရွင္ျဖန္႕ျမန္း၊ ဒြါရာနန္းသို႕၊ ႄကြလွမ္းေသာခါ၊
အဥၥနာနဒီ၊ ေခၚမည္တြင္လစ္၊ ေလးၿမိဳ႕ျမစ္သို႕၊ လြန္ရစ္ၿပီးခါ၊ ျမတ္စြာဘုန္းႀကီး၊ ေစာထြတ္ထီးလည္း၊ မိူးသီးနတ္ေတာင္၊ ထိပ္လည္ေကာင္၌၊ တန္႕ေအာင္မခၽြတ္၊ မတ္မတ္ရပ္လွ်က္၊ နီလတ္ၿပီးခါ၊ လက္ယာေတာ္ရံ၊ ၾသရသံဟု၊ ေထရ္မြန္သာရိ၊ မည္ဟိသညာ၊ ပုတၱရာကို၊ မိန္႕မွာႃမြက္ၾကား၊ ဗ်ာဒိတ္ထားယင့္၊ ဘုရားသာသနာ၊ ႏွစ္ေထာင္မွာ၀ယ္၊ စြန္းကယ္ငါးရာ၊ လြန္ေသာခါလွ်င္၊ ေတဇာေမာက္ၿပီး၊ မိုးသီးနတ္ေတာင္၊ ထိပ္လယ္ေကာင္၌၊ ျမင့္ေခါင္ဘုရား၊ ငါ႐ုပ္ပြားကို၊ အမ်ားျပည္သူ၊ သွ်င္လူရဟန္း၊ ၀မ္းပန္းတသာ၊ တည္ထားလာအံ့။
(ဒါးလက္နဒီသို႕ ၾကြခ်ီေတာ္မူခန္း)
ဤသို႕ျမတ္စြာ၊ မိန္႕မွာစကား၊ ဗ်ာဒိတ္ထားလွ်က္၊ ဆက္လက္တဖန္၊ ႄကြခ်ီျပန္ေသာ္၊ ေသာင္ယံကမ္းစြယ္၊ အသြယ္သြယ္ျဖင့္၊ ျမစ္ငယ္ဒါးလက္၊ ထုိေတာင္ထက္၌၊ ရပ္လွ်က္ၿပီးခါ၊ မိန္႕သည္မွာကား၊ ျမစ္ဒါးလက္တြင္၊ နီက်င္မ်ားစြာ၊ လူေလးျဖာ႐ို႕၊ မကြာနိည၊ ျမျမျမရွင္၊ ငါ့႐ုပ္သြင္ကို၊ မ်ားဖ်င္သာသနာ၊ ငါးေထာင္ၾကာေအာင္၊ တည္ကာလည္းျပဳ၊ ရည္သြန္းထုအံ့။ ဤသို႕သံုးလု၊ မိန္႕ေတာ္ျပဳလွ်က္၊ ဆက္လက္တဖန္၊ လွမ္းႄကြျပန္ေသာ္၊ ျမလွ်ံနဒီ၊ အမ္းေခ်ာင္းဆီသို႕၊ ေရာက္လီေသာခါ၊ ေတာင္ထိပ္ခ်ာ၀ယ္၊ ရပ္ခါတန္႕တန္႕၊ လက္ေတာ္ဆန္႕လွ်က္၊ မိန္႕ခြန္းသံသာ၊ ႃမြက္သည္မွာကား၊ ေနာင္ခါကလ၊ ငါလြန္ကေသာ္၊ ႏွစ္ရာေက်ာ္လစ္၊ သကၠရာဇ္သာသနာ၊ ထိုေရာခါ၀ယ္၊ ဓမၼာေသာက၊ နာမထင္လင္း၊ တရားမင္းလည္း၊ သွ်င္ရင္းျမတ္စြာ၊ သာသနာကို၊ ရွည္ၾကာေသာ္အား၊ တည္ထားတံုဘိ၊ ဇမၺဳဒိၿမီ၊ ႏွံမ့္ပါစီဟု၊ အာ႐ံုျပဳလွ်က္၊ ေကာင္းမႈလီလီ၊ ဓါတ္ေစတီေပါင္း၊ သွ်စ္ေသာင္းထင္ေပၚ၊ ေလးေထာင္ေက်ာ္ကို၊ ပူေဇာ္ၫြတ္ေပ်ာင္း၊ တည္တံုေလွ်ာင္းမွ၊ အမ္းေခ်ာင္းသာခြင္၊ တန္႕ေတာ္ျပင္၌၊ ငါလွ်င္စင္စစ္၊ ႀကိဳးၾကာျဖစ္ဖူး၊ ယင္းေက်းဇူးေၾကာင့္၊ လူမႈးထြတ္ထား၊ ျမတ္ဘုရား၏၊ ေၾကာသားေတာ္ျဖစ္၊ ဓါတ္ေတာ္စစ္ကို၊ တည္ျဖစ္ၿပီးခါ၊ ကိုးကြယ္ရာကို၊ တန္႕တင္ဆိုအံ့။ တျဖာထိုအမ္း၊ လက္၀ဲကမ္းခြင္၊ လုတ္ရပ္တြင္လည္း၊ ၫြန္႕ရွင္ဘုန္းလု၊ သဗၺၫု၏၊ ၀ွမ့္ဆုထြက္ေပၚ၊ လက္၀ဲေတာ္ျမတ္၊ လက္လႈတ္ဓါတ္ကို၊ တည္လတ္ၿပီးခါ၊ ကိုးကြယ္ရာတြင္၊ လုတ္ဟုတြင္အံ့။
(မဟီရာနဒီေခၚေသာ မအီေခ်ာင္းသို႕ ႄကြခ်ီေတာ္မူခန္း)
သို႕လွ်င္ဘုန္းေမာ္၊ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကို၊ မိန္႕ေဖာ္ႃမြက္ဟ၊ ေဟာၿပီးမွလွ်င္၊ ယင္းကတဖန္၊ နတ္ဗိမာန္ျဖင့္၊ ေ၀ယံတိမ္ၾကား၊ ႄကြဗ်ာလားေသာ္၊ ျမင့္မားထြတ္ေခါင္၊ ျမင့္ေစာက္ေတာင္ထက္၊ ရပ္လွ်က္ေကာင္းခင္၊ နီၿပီးက်င္မွ၊ ဘုန္းသွ်င္သက်၊ ျမတ္ဇိနလည္း၊ ႃမြက္ဟသံသာ၊ ႏႈတ္ေရႊၾကာျဖင့္၊ သာရိပုတၱရာ၊ ေထရ္မဟာကို၊ မိန္႕မွာစကား၊ ဗ်ာဒိတ္ထားယင့္၊ သံုးပါးနဒီ၊ မဟီအမ္းမန္း၊ ျဖစ္ထြန္းေပၚလာ၊ ျမစ္သံုးျဖာကို၊ စဲြကာေခၚဘိ၊ ႀတိနဒီ၊ ေတာင္ထြတ္မည္၏၊ ယင္းသည္ေတာင္မင္း၊ ေတာင္ၿခီရင္း၌၊ မယြင္းေနာင္ခါ၊ မဟီရာဟု၊ ၿမိဳ႕ငယ္တခု၊ တည္ထားျပဳအံ့။ သံုးလုထြတ္ထား၊ ျမတ္ဘုရား၏၊ ဘ၀မ်ားစြာ၊ ႏုစဥ္ခါ၀ယ္၊ ကုန္းမွာကားဆင္၊ ရီလွ်င္နဂါး၊ ျဖစ္ဘူးျငား၍၊ ဆင္ကားျဖစ္ရာ၊ ယင္းၿမိဳ႕ရြာ၌၊ ျမတ္စြာဗုဒၶ၊ ႏုတၱရ၏၊ ေတဇေရာင္လွ်ံ၊ ၀ဲေအာက္အံကို၊ ဘုန္းလွ်ံေတာက္ထ၊ သူရိယမုခါ၊ မင္းရာဇာလည္း၊ ေဒ၀ါသိၾကား၊ နတ္အမ်ားႏွင့္၊ ၫြတ္တြားဦးလည္၊ ေစတီတည္၍၊ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္၊ ျပဳမည္လတ္ဟု၊ လုထြတ္စိုးဖ်ား၊ ျမတ္ဘုရားလည္း၊ ေဟာၾကားၿပီးခါ၊ ထက္အာကာမွ၊ ဆင္းဗ်ာႄကြလတ္၊ ဆင္နတ္နဂါး၊ ျဖစ္ျငားထိုခါ၊ ေပ်ာ္စံရာဟု၊ နာလာဂီရိ၊ ေတာင္ေပၚဟိသည့္၊ ႀတိေသလ၊ နာမထြန္းေျပာင္၊ ေက်ာက္ေဆာင္ဆင့္တင္၊ ေပၚထက္တြင္လွ်င္၊ သွ်င္ေတာ္မတ္မတ္၊ ေကာင္းခင္ရပ္မွ၊ တန္႕ရပ္ၿပီးခါ၊ နီတံုပါလွ်က္၊ ရွိခါကာလ၊ ဘ၀မ်ားစြာ၊ သံသရာတြင္၊ မကြာတူကြ၊ ျဖစ္ထေသာခါ၊ နာဂါဟတိ၊ စြယ္ဟိျဖဴစင္၊ ဆဒၵါဆင္ျမတ္၊ ျဖစ္တံုလတ္၍၊ သတ္မွတ္ခင္တြယ္၊ ညီဆင္ငယ္အား၊ ျမသားနဒီ၊ ျမစ္မဟီ၏၊ ကမ္းဆီလက္၀ဲ၊ ေၾကာ္ေႄကြးဖိုးေခါင္၊ အညာေတာင္ဟု၊ ေခၚေဆာင္တြင္ထ၊ ရြာဂါမ၌၊ လုဒၵကစစ္၊ မုဆိုးျဖစ္၍၊ ေတာပစ္လည္လား၊ ထြက္လီျငားေသာ္၊ ၿမိဳင္ဖ်ားေတာခြင္၊ ဘုရားသွ်င္ကို၊ တြိျမင္ေသာခါ၊ လြန္စြာအားရ၊ ၀မ္းေျမာက္လွ၍၊ ျဖဴဆြသဒၶါ၊ ေစတနာျဖင့္၊ နံ႕သာႀကိဳင္မႊန္း၊ မာလာပန္းကို၊ လွဴဒါန္းၿပီးခါ၊ ကန္ေတာ့လာေသာ္၊ ျမတ္စြာလုဘ၊ မုနိႏၵလည္း၊ ဓမၼရီအီး၊ တိုက္ေကၽြးၿပီးေသာ္၊ ရွိကျဖစ္ေၾကာင္း၊
(တရြက္ေပ်ာက္)
ထြန္းလင္းေသာခါ၊ သာသနာလွ်င္၊ ေရာင္၀ါညီညီး၊ အေခါင္နီးေသာ္၊ ႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္၍၊ စြန္းေပၚေလးရာ၊ ေနာေနာမွာကား၊ ဦးသုစိတၱသာရ၊ နာမတြင္ဆန္း၊ ေထရ္ရဟန္းသည္၊ ျဖဴရႊန္းသဒၶါ၊ ေစတနာျဖင့္၊ သာယာရႊင္လန္း၊ ေမာင္အီးခ်မ္းႏွင့္၊ ၀မ္းပန္းတသာ၊ သာသနာလွ်င္၊ စည္ရာစည္ေၾကာင္း၊ ျမစ္နဒီေလ၊ မဟီေခ်ာင္းမွာ၊ စုေပါင္းၿပီးခါ၊ ႀကိဳးစားလာအံ့။
(လမၺဳနဒီဟုေခၚေသာ လမုေခ်ာင္းသို႕ ႄကြေရာက္ေတာ္မူခန္း)
ဤသို႕စကား၊ ဗ်ာဒိတ္ထားလွ်က္၊ ဆက္လက္တဖန္၊ ခ်ီႄကြျပန္ေသာ္၊ ၀ါလမၺဳတ၊ နာမတြင္ေလွ်ာင္း၊ ထိုသည္ေခ်ာင္းသို႕၊ အေပါင္းသံဃာ၊ ေထရ္ငါးရာႏွင့္၊ ႄကြလာေသာခါ၊ ရန္ေတာင္သာတြင္၊ ျမတ္စြာမတ္မတ္၊ ရပ္တံုလတ္၍၊ မိန္႕မွတ္စကား၊ ဤသို႕ၾကား၏၊ ခ်စ္သားလိမၼာ၊ သာရိပုတၱရာ၊ ဤေတာင္မွာ၀ယ္၊ ရွိခါကာလ၊ ဘ၀မ်ားစြာ၊ သံသရာ၌၊ ငါလွ်င္စစ္စစ္၊ ရစ္မင္းျဖစ္ဘူး၊ ယင္းေက်းဇူးေၾကာင့္၊ အထူးေနာင္ခါ၊ ဤနီရာ၌၊ ဓည၀တီ၊ ပူရီသနင္း၊ ျပည္သ်င္မင္းလွ်င္၊ သွ်င္ရင္းေတာ္ျမတ္၊ ဦးဆက္ဓါတ္ကို၊ ေလးျမတ္႐ိုက်ိဳး၊ ဂူပုထိုးဟု၊ ျမတ္ႏိုးၾကည္သာ၊ တည္ထားလာအံ့။
ထိုမွတေၾကာင္း၊ လမၺဳေခ်ာင္း၏၊ ကမ္းေထာင္း၀ဲလက္၊ ေတာင္ကုန္းထက္၌၊ ငွက္မင္းရာဇာ၊ သာလိကာလွ်င္၊ ထိုခါစင္စစ္၊ အမွန္ျဖစ္၏၊ ပြင့္သစ္ထင္ရွား၊ ငါဘုရား၏၊ ရင္သားေတာ္ဓါတ္၊ ေစတီျမတ္ကို၊ တည္လတ္ၿပီးခါ၊ ကိုးကြယ္ရာ၏။ တျဖာတခန္း။ လက္ယာကမ္းစြယ္၊ ေတာင္ကုန္းငယ္၌၊ မ်ိဳးႏြယ္သက္ဆင္း၊ ေတာၾကက္မင္းလည္း၊ ျဖစ္ျခင္းတခါ၊ ထိုနီရာတြင္၊ ဗုဒၶါေစာျမတ္၊ ေၾကာ႐ိုးဓါတ္ကို၊ ျပည္ျမတ္ဓညာ၊ မင္းရာဇာ႐ို႕၊ သဒၶါယံုၾကည္၊ ေစတီတည္လွ်က္၊ ကိုးကြယ္ဆည္းခ၊ ပူေဇာ္ၾကအံ့။ ယင္းကတေၾကာင္း၊ လမၺဳေခ်ာင္းဖ်ား၊ လက္ယာနားတြင္၊ ေတာင္ကုန္းျပင္၌၊ ငါလွ်င္စစ္စစ္၊ ဂ်ီမင္းျဖစ္၍၊ ႏွစ္ခ်စ္ရႊင္ေပ်ာ္၊ နီခဲ့ေသာ္ေၾကာင့္၊ ထြန္းေပၚေရာင္လွ်ပ္၊ ေပါင္ေတာ္ဓါတ္ကို၊ ေနာင္မွတ္ကိုးစား၊ ဗိုလ္လူမ်ား႐ို႕၊ အားထားႏိုင္စြမ္း၊ မွီျငမ္းသမႈ၊ တည္ထားျပဳအံ့။
ထိုမွတဖန္၊ ၀ါလမၺဳတ၊ နာမတြင္ျငား၊ ယင္းေခ်ာင္းဖ်ား၀ယ္၊ ၿမိဳ႕ငယ္တခု၊ တည္ထားျပဳ၍၊ ေကာင္းမႈေကာ္ေရာ္၊ ႐ုပ္ထုေတာ္၌၊ ဓါတ္ေတာ္သြင္းခါ၊ ဌာပနာလွ်က္၊ မင္းရာဇာၿမီး၊ ဖြားေတာ္ထြီးဟု၊ မည္ပီးေခၚေလွ်ာင္း၊ မင္းဖေလာင္းလွ်င္၊ ေသာင္းေသာင္းဥေၾသာ္၊ သာဓုေခၚ၍၊ ပူေဇာ္၀တ္ျပဳ၊ ႐ုပ္ဆင္းထုကို၊ မွတ္႐ႈပိုင္းျခား၊ ဘုရားၾကက္ဆိုင္း၊ ဘဲြ႕ေတာ္လႈိင္းသည္၊ မွတ္ပိုင္းလမၺဳသမိုင္းတည္း။
(တရြက္ေပ်ာက္)
ေဖာင္ေတာ္ကပ္ရာ၊ ယင္းေဒသာ၌၊ ဓညာျပည္မွ၊ ပင့္လာၾကသည္၊ ေလာကမွန္ကူ၊ သယမၻဴ၏၊ ဆယ့္ႏွစ္ဆူျဖစ္၊ ဓါတ္ေတာ္စစ္ကို၊ ႏြယ္ျမစ္စိုင္လာ၊ ျမင့္ရွည္ၾကာေအာင္၊ တည္ခါလုပ္မွတ္၊ ဘဲြ႕ေတာ္ထပ္သည္၊
တြင္လတ္ေဖာင္ေတာ္ဦးေစတီတည္း။
ေဖာင္ေတာ္ဦးဆီ၊ ယင္းေစတီမွ၊ တလီရွိဖက္၊ ေတာင္ကုန္းထက္၌၊ သိန္းငွက္ျဖစ္ဘူး၊ ေတာင္ေတာ္ဦး၀ယ္၊ က်င္းတူးၿပီးခါ၊ ဌာပနာလွ်က္၊ ျမတ္စြာသွ်င္ေက်ာ္၊ ဓါတ္မြီေတာ္ကို၊ ထြန္းေပၚဓည၊ မင္းဒသလွ်င္။ လွပဆန္းၾကယ္၊ ေစတီတည္၍၊ ကိုးကြယ္ဆည္းခ၊ ပူေဇာ္ၾကအံ့၊ ဌာနတည္ရာ၊ ယင္းၿမိဳ႕ရြာကို၊ ေနာင္ခါကာလ၊ သမယ၌၊ တြင္ထမယုတ္၊ ၿမိဳ႕ေတာင္ကုတ္ဟု၊ ေခၚစျပဳသည္၊ မွတ္႐ႈေတာင္ဦးနဒီတည္း။
(ဒြါရာ၀တီမည္ေသာ သံတဲြၿမိဳ႕ေတာ္သို႕ ႄကြခ်ီေတာ္မူခန္း)
ယင္းသို႕စကာ၊ ဗ်ာဒိတ္ထားလွ်က္၊ မိန္ၾကားၿပီးခါ၊ ၿမိဳ႕ဒြါရာသို႕၊ တိမ္လႊာေကာင္းခင္၊ ေ၀ဟာခြင္ျဖင့္၊ စက္ရွင္ျဖန္႕ျမန္း၊ ႄကြဗ်ာလွမ္းေသာ္၊ ထီးနန္းေအာင္ခ်ာ၊ ၿမိဳ႕ဒြါရာကို၊ ၀င္ပါတံုလွ်က္၊ ၿမိဳ႕ရွိဘက္ခြင္၊ ၀န္းက်င္ယူဇနာ၊ ထက္၀က္ကြာတြင္၊ ျမတ္စြာဘုန္းလူ၊ ရပ္ေတာ္မူသည္၊ ျပည္သူအ၀ွမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းတည္း။
ၿငိမ္းခ်မ္းၾကည္ျဖဴ၊ ရပ္ေတာ္မူရာ၊ ကုန္းျမင့္သာမွ၊ ဒြါရာ၀တီ၊ ေနာက္ရပ္ဆီသို႕၊ ၾကည့္လီၿပီးခါ၊ မိန္႕မွာစကား၊ ဤသို႕ထား၏၊ ခ်စ္သားလိမၼာ၊ သာရိပုတၱရာ၊ အတီတာလွ်င္၊ ရွိခါကာလ၊ ဘ၀မ်ားစြာ၊ သံသရာ၌၊ ဒြါရာ၀တီ၊ ဌာနီၾကငွာန္း၊ ေအာင္ခ်ာနန္းကို၊ သိမ္းျမန္းစိုးစံ၊ ညီလာခံ၍၊ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ၊ မင္းရာဇာလ်င္၊ သတၱ၀ါစင္စစ္၊ (--) လွ်င္ျဖစ္၏၊ ထြန္းသစ္ေရာင္ေပၚ၊ ဤကုန္းေတာ္မွ၊ ႏွစ္ေဖာ္ဥႆဘ၊ ကြာထလွမ္းေထာက္၊ အေနာက္ေျမာက္ေဆာင္၊ ၀ါသုေတာင္၌၊ ဘုန္းေရာင္ထြန္းသစ္၊ ႃမြီငန္းျဖစ္ဘူး၊ ယင္းေက်းဇူးေၾကာင့္၊ လူမႈးျမတ္စြာ၊ ငါလြန္ခါလွ်င္၊ ေရာင္၀ါလွ်ပ္လွ်ပ္၊ အံေတာ္ဓါတ္ကို၊ တည္လတ္ၿပီးခါ၊ ကိုးကြယ္ရာကို၊ အံေတာ္ေခၚအံ့။
တျဖာထိုမွ၊ ၀ါသုရဟု၊ နာမထြန္းေျပာင္။ အံေတာ္ေတာင္မွ၊ ေနာက္ေတာင္စြမ္းမွာ၊ ယူဇနာ၀က္၊ ကြာလွ်က္တမူ၊ ေရာဟမူတြင္၊ ငါလွ်င္စင္စစ္၊ ခါမင္းျဖစ္ရာ၊ ယင္းေတာင္သာတြင္၊ ျမတ္စြာဘုန္းလူ၊ လြန္ေတာ္မူေသာ္၊ ၀ွမ့္ဆူေက်ာ္လတ္၊ နံ႐ိုးဓါတ္ကို၊ ေလးျမတ္ယံုၾကည္၊ ေစတီတည္ရာ၊ ယင္းၿမိဳ႕ရြာကို၊ နံေတာ္ေခၚအံ့။ ေရာထဘူဋ၊ နာမေခၚေဆာင္၊ အံေတာ္ေတာင္မွ၊ ေရႊေရာင္လက္လက္၊ ရွိေတာင္ဘက္၌၊ တည္လွ်က္၀ီးကြာ၊ ဂါ၀ုတ္သာတြင္၊ မာလာသီရိ၊ ပန္းအိအိႏွင့္၊ မဏိေကသ၊ နာမထြန္းေျပာင္၊ ထိုသည္ေတာင္၌၊ ဘုန္းေခါင္တလီ၊ စာမရီတဇာစ္၊ ဧကန္ျဖစ္၍၊ သွ်င္စစ္ဘုန္းလူ၊ လြန္ေတာ္မူလွ်င္၊ ဆူဆူထြတ္ျမတ္၊ ဆံရွင္ဓါတ္ကို၊ တည္လတ္ၿပီးခါ၊ ကိုးကြယ္ရာ၏၊ မိန္႕မွာစကား၊ ဤသို႕ၾကားၿပီး၊ အဇဋာျပင္၊ ထက္ေကာင္းခင္မွ၊ စက္ရွင္ျဖန္႕ခါ၊ ေခတၱရာဟု၊ သညာဆန္းၾကည္၊ ရေသ့ျပည္သို႕၊ ဦးတည္ျဖန္႕ျမန္း၊ ႄကြခ်ီလွမ္းသည္၊ တိမ္ပန္းတိမ္နီေရာင္သို႕တည္း။
(ဤတြင္ ဘုရားသမိုင္းလကၤာ ၿပီးျပည့္စံု၏)
နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆတိ။
စႏၵသူရိယ၊ နာမထင္လင္း၊ ျပည္သွ်င္မင္း၏၊ ၫြတ္စင္းေကာ္ေရာ္၊ ေတာင္းပန္ေသာ္ေၾကာင့္၊ သံုးေဘာ္မ်က္႐ႈ၊ သဗၺၫုလည္း၊ ၀ိသုႀကံဳဖန္၊ ဘံုဗိမာန္ျဖင့္၊ တိမ္ယံေကာင္းခင္၊ ေ၀ဟာခြင္မွ၊ မ်ားဖ်င္သံဃာ၊ ေထရ္ငါးရာႏွင့္၊ မဟာသကၠရာဇ္၊ တရာ့ႏွစ္ဆယ္၊ စြန္း၀ယ္သံုးခု၊ ဥတုဂိ ံမွံ၊ ႏြီလကဆုန္၊ ပူဟုန္ျပင္းစြာ၊ ၀ိသာခါလွ်င္၊ မကြာယွဥ္ထ၊ ထိုသည္လ၌၊ ဓည၀တီ၊ ၿမိဳ႕ဌာနီသို႕၊ ႄကြခ်ီၿပီးခါ၊ ျပည္ဓညာကို၊ ၀ါစာႏႈတ္ထြက္၊ မိန္႕ႃမြက္ဗ်ာဒိတ္၊ ပန္းတံဆိပ္ကို၊ ခပ္ႏွိပ္ၿပီးခါ၊ မဟာမုနိ၊ တုမဟိသည္၊ ႏွံမ့္သိေပၚထင္၊ ႐ုပ္ရွင္ေတာ္ကို၊ သြန္းေသာ္ၿပီးမွ၊ မ်ားလွသံဃာ၊ အရိယာလွ်င္၊ ျခံကာ၀န္းရံ၊ ရထားပ်ံျဖင့္၊ တိမ္ယံမို႕မို႕၊ ေကာင္းခင္သို႕လွ်င္၊ တက္ၿပီးက်င္မွ၊ စက္ရွင္ျဖန္႕ျမန္း၊ ဒြါရာနန္းသို႕၊ ႄကြလွမ္းေသာခါ၊
အဥၥနာနဒီ၊ ေခၚမည္တြင္လစ္၊ ေလးၿမိဳ႕ျမစ္သို႕၊ လြန္ရစ္ၿပီးခါ၊ ျမတ္စြာဘုန္းႀကီး၊ ေစာထြတ္ထီးလည္း၊ မိူးသီးနတ္ေတာင္၊ ထိပ္လည္ေကာင္၌၊ တန္႕ေအာင္မခၽြတ္၊ မတ္မတ္ရပ္လွ်က္၊ နီလတ္ၿပီးခါ၊ လက္ယာေတာ္ရံ၊ ၾသရသံဟု၊ ေထရ္မြန္သာရိ၊ မည္ဟိသညာ၊ ပုတၱရာကို၊ မိန္႕မွာႃမြက္ၾကား၊ ဗ်ာဒိတ္ထားယင့္၊ ဘုရားသာသနာ၊ ႏွစ္ေထာင္မွာ၀ယ္၊ စြန္းကယ္ငါးရာ၊ လြန္ေသာခါလွ်င္၊ ေတဇာေမာက္ၿပီး၊ မိုးသီးနတ္ေတာင္၊ ထိပ္လယ္ေကာင္၌၊ ျမင့္ေခါင္ဘုရား၊ ငါ႐ုပ္ပြားကို၊ အမ်ားျပည္သူ၊ သွ်င္လူရဟန္း၊ ၀မ္းပန္းတသာ၊ တည္ထားလာအံ့။
(ဒါးလက္နဒီသို႕ ၾကြခ်ီေတာ္မူခန္း)
ဤသို႕ျမတ္စြာ၊ မိန္႕မွာစကား၊ ဗ်ာဒိတ္ထားလွ်က္၊ ဆက္လက္တဖန္၊ ႄကြခ်ီျပန္ေသာ္၊ ေသာင္ယံကမ္းစြယ္၊ အသြယ္သြယ္ျဖင့္၊ ျမစ္ငယ္ဒါးလက္၊ ထုိေတာင္ထက္၌၊ ရပ္လွ်က္ၿပီးခါ၊ မိန္႕သည္မွာကား၊ ျမစ္ဒါးလက္တြင္၊ နီက်င္မ်ားစြာ၊ လူေလးျဖာ႐ို႕၊ မကြာနိည၊ ျမျမျမရွင္၊ ငါ့႐ုပ္သြင္ကို၊ မ်ားဖ်င္သာသနာ၊ ငါးေထာင္ၾကာေအာင္၊ တည္ကာလည္းျပဳ၊ ရည္သြန္းထုအံ့။ ဤသို႕သံုးလု၊ မိန္႕ေတာ္ျပဳလွ်က္၊ ဆက္လက္တဖန္၊ လွမ္းႄကြျပန္ေသာ္၊ ျမလွ်ံနဒီ၊ အမ္းေခ်ာင္းဆီသို႕၊ ေရာက္လီေသာခါ၊ ေတာင္ထိပ္ခ်ာ၀ယ္၊ ရပ္ခါတန္႕တန္႕၊ လက္ေတာ္ဆန္႕လွ်က္၊ မိန္႕ခြန္းသံသာ၊ ႃမြက္သည္မွာကား၊ ေနာင္ခါကလ၊ ငါလြန္ကေသာ္၊ ႏွစ္ရာေက်ာ္လစ္၊ သကၠရာဇ္သာသနာ၊ ထိုေရာခါ၀ယ္၊ ဓမၼာေသာက၊ နာမထင္လင္း၊ တရားမင္းလည္း၊ သွ်င္ရင္းျမတ္စြာ၊ သာသနာကို၊ ရွည္ၾကာေသာ္အား၊ တည္ထားတံုဘိ၊ ဇမၺဳဒိၿမီ၊ ႏွံမ့္ပါစီဟု၊ အာ႐ံုျပဳလွ်က္၊ ေကာင္းမႈလီလီ၊ ဓါတ္ေစတီေပါင္း၊ သွ်စ္ေသာင္းထင္ေပၚ၊ ေလးေထာင္ေက်ာ္ကို၊ ပူေဇာ္ၫြတ္ေပ်ာင္း၊ တည္တံုေလွ်ာင္းမွ၊ အမ္းေခ်ာင္းသာခြင္၊ တန္႕ေတာ္ျပင္၌၊ ငါလွ်င္စင္စစ္၊ ႀကိဳးၾကာျဖစ္ဖူး၊ ယင္းေက်းဇူးေၾကာင့္၊ လူမႈးထြတ္ထား၊ ျမတ္ဘုရား၏၊ ေၾကာသားေတာ္ျဖစ္၊ ဓါတ္ေတာ္စစ္ကို၊ တည္ျဖစ္ၿပီးခါ၊ ကိုးကြယ္ရာကို၊ တန္႕တင္ဆိုအံ့။ တျဖာထိုအမ္း၊ လက္၀ဲကမ္းခြင္၊ လုတ္ရပ္တြင္လည္း၊ ၫြန္႕ရွင္ဘုန္းလု၊ သဗၺၫု၏၊ ၀ွမ့္ဆုထြက္ေပၚ၊ လက္၀ဲေတာ္ျမတ္၊ လက္လႈတ္ဓါတ္ကို၊ တည္လတ္ၿပီးခါ၊ ကိုးကြယ္ရာတြင္၊ လုတ္ဟုတြင္အံ့။
(မဟီရာနဒီေခၚေသာ မအီေခ်ာင္းသို႕ ႄကြခ်ီေတာ္မူခန္း)
သို႕လွ်င္ဘုန္းေမာ္၊ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကို၊ မိန္႕ေဖာ္ႃမြက္ဟ၊ ေဟာၿပီးမွလွ်င္၊ ယင္းကတဖန္၊ နတ္ဗိမာန္ျဖင့္၊ ေ၀ယံတိမ္ၾကား၊ ႄကြဗ်ာလားေသာ္၊ ျမင့္မားထြတ္ေခါင္၊ ျမင့္ေစာက္ေတာင္ထက္၊ ရပ္လွ်က္ေကာင္းခင္၊ နီၿပီးက်င္မွ၊ ဘုန္းသွ်င္သက်၊ ျမတ္ဇိနလည္း၊ ႃမြက္ဟသံသာ၊ ႏႈတ္ေရႊၾကာျဖင့္၊ သာရိပုတၱရာ၊ ေထရ္မဟာကို၊ မိန္႕မွာစကား၊ ဗ်ာဒိတ္ထားယင့္၊ သံုးပါးနဒီ၊ မဟီအမ္းမန္း၊ ျဖစ္ထြန္းေပၚလာ၊ ျမစ္သံုးျဖာကို၊ စဲြကာေခၚဘိ၊ ႀတိနဒီ၊ ေတာင္ထြတ္မည္၏၊ ယင္းသည္ေတာင္မင္း၊ ေတာင္ၿခီရင္း၌၊ မယြင္းေနာင္ခါ၊ မဟီရာဟု၊ ၿမိဳ႕ငယ္တခု၊ တည္ထားျပဳအံ့။ သံုးလုထြတ္ထား၊ ျမတ္ဘုရား၏၊ ဘ၀မ်ားစြာ၊ ႏုစဥ္ခါ၀ယ္၊ ကုန္းမွာကားဆင္၊ ရီလွ်င္နဂါး၊ ျဖစ္ဘူးျငား၍၊ ဆင္ကားျဖစ္ရာ၊ ယင္းၿမိဳ႕ရြာ၌၊ ျမတ္စြာဗုဒၶ၊ ႏုတၱရ၏၊ ေတဇေရာင္လွ်ံ၊ ၀ဲေအာက္အံကို၊ ဘုန္းလွ်ံေတာက္ထ၊ သူရိယမုခါ၊ မင္းရာဇာလည္း၊ ေဒ၀ါသိၾကား၊ နတ္အမ်ားႏွင့္၊ ၫြတ္တြားဦးလည္၊ ေစတီတည္၍၊ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္၊ ျပဳမည္လတ္ဟု၊ လုထြတ္စိုးဖ်ား၊ ျမတ္ဘုရားလည္း၊ ေဟာၾကားၿပီးခါ၊ ထက္အာကာမွ၊ ဆင္းဗ်ာႄကြလတ္၊ ဆင္နတ္နဂါး၊ ျဖစ္ျငားထိုခါ၊ ေပ်ာ္စံရာဟု၊ နာလာဂီရိ၊ ေတာင္ေပၚဟိသည့္၊ ႀတိေသလ၊ နာမထြန္းေျပာင္၊ ေက်ာက္ေဆာင္ဆင့္တင္၊ ေပၚထက္တြင္လွ်င္၊ သွ်င္ေတာ္မတ္မတ္၊ ေကာင္းခင္ရပ္မွ၊ တန္႕ရပ္ၿပီးခါ၊ နီတံုပါလွ်က္၊ ရွိခါကာလ၊ ဘ၀မ်ားစြာ၊ သံသရာတြင္၊ မကြာတူကြ၊ ျဖစ္ထေသာခါ၊ နာဂါဟတိ၊ စြယ္ဟိျဖဴစင္၊ ဆဒၵါဆင္ျမတ္၊ ျဖစ္တံုလတ္၍၊ သတ္မွတ္ခင္တြယ္၊ ညီဆင္ငယ္အား၊ ျမသားနဒီ၊ ျမစ္မဟီ၏၊ ကမ္းဆီလက္၀ဲ၊ ေၾကာ္ေႄကြးဖိုးေခါင္၊ အညာေတာင္ဟု၊ ေခၚေဆာင္တြင္ထ၊ ရြာဂါမ၌၊ လုဒၵကစစ္၊ မုဆိုးျဖစ္၍၊ ေတာပစ္လည္လား၊ ထြက္လီျငားေသာ္၊ ၿမိဳင္ဖ်ားေတာခြင္၊ ဘုရားသွ်င္ကို၊ တြိျမင္ေသာခါ၊ လြန္စြာအားရ၊ ၀မ္းေျမာက္လွ၍၊ ျဖဴဆြသဒၶါ၊ ေစတနာျဖင့္၊ နံ႕သာႀကိဳင္မႊန္း၊ မာလာပန္းကို၊ လွဴဒါန္းၿပီးခါ၊ ကန္ေတာ့လာေသာ္၊ ျမတ္စြာလုဘ၊ မုနိႏၵလည္း၊ ဓမၼရီအီး၊ တိုက္ေကၽြးၿပီးေသာ္၊ ရွိကျဖစ္ေၾကာင္း၊
(တရြက္ေပ်ာက္)
ထြန္းလင္းေသာခါ၊ သာသနာလွ်င္၊ ေရာင္၀ါညီညီး၊ အေခါင္နီးေသာ္၊ ႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္၍၊ စြန္းေပၚေလးရာ၊ ေနာေနာမွာကား၊ ဦးသုစိတၱသာရ၊ နာမတြင္ဆန္း၊ ေထရ္ရဟန္းသည္၊ ျဖဴရႊန္းသဒၶါ၊ ေစတနာျဖင့္၊ သာယာရႊင္လန္း၊ ေမာင္အီးခ်မ္းႏွင့္၊ ၀မ္းပန္းတသာ၊ သာသနာလွ်င္၊ စည္ရာစည္ေၾကာင္း၊ ျမစ္နဒီေလ၊ မဟီေခ်ာင္းမွာ၊ စုေပါင္းၿပီးခါ၊ ႀကိဳးစားလာအံ့။
(လမၺဳနဒီဟုေခၚေသာ လမုေခ်ာင္းသို႕ ႄကြေရာက္ေတာ္မူခန္း)
ဤသို႕စကား၊ ဗ်ာဒိတ္ထားလွ်က္၊ ဆက္လက္တဖန္၊ ခ်ီႄကြျပန္ေသာ္၊ ၀ါလမၺဳတ၊ နာမတြင္ေလွ်ာင္း၊ ထိုသည္ေခ်ာင္းသို႕၊ အေပါင္းသံဃာ၊ ေထရ္ငါးရာႏွင့္၊ ႄကြလာေသာခါ၊ ရန္ေတာင္သာတြင္၊ ျမတ္စြာမတ္မတ္၊ ရပ္တံုလတ္၍၊ မိန္႕မွတ္စကား၊ ဤသို႕ၾကား၏၊ ခ်စ္သားလိမၼာ၊ သာရိပုတၱရာ၊ ဤေတာင္မွာ၀ယ္၊ ရွိခါကာလ၊ ဘ၀မ်ားစြာ၊ သံသရာ၌၊ ငါလွ်င္စစ္စစ္၊ ရစ္မင္းျဖစ္ဘူး၊ ယင္းေက်းဇူးေၾကာင့္၊ အထူးေနာင္ခါ၊ ဤနီရာ၌၊ ဓည၀တီ၊ ပူရီသနင္း၊ ျပည္သ်င္မင္းလွ်င္၊ သွ်င္ရင္းေတာ္ျမတ္၊ ဦးဆက္ဓါတ္ကို၊ ေလးျမတ္႐ိုက်ိဳး၊ ဂူပုထိုးဟု၊ ျမတ္ႏိုးၾကည္သာ၊ တည္ထားလာအံ့။
ထိုမွတေၾကာင္း၊ လမၺဳေခ်ာင္း၏၊ ကမ္းေထာင္း၀ဲလက္၊ ေတာင္ကုန္းထက္၌၊ ငွက္မင္းရာဇာ၊ သာလိကာလွ်င္၊ ထိုခါစင္စစ္၊ အမွန္ျဖစ္၏၊ ပြင့္သစ္ထင္ရွား၊ ငါဘုရား၏၊ ရင္သားေတာ္ဓါတ္၊ ေစတီျမတ္ကို၊ တည္လတ္ၿပီးခါ၊ ကိုးကြယ္ရာ၏။ တျဖာတခန္း။ လက္ယာကမ္းစြယ္၊ ေတာင္ကုန္းငယ္၌၊ မ်ိဳးႏြယ္သက္ဆင္း၊ ေတာၾကက္မင္းလည္း၊ ျဖစ္ျခင္းတခါ၊ ထိုနီရာတြင္၊ ဗုဒၶါေစာျမတ္၊ ေၾကာ႐ိုးဓါတ္ကို၊ ျပည္ျမတ္ဓညာ၊ မင္းရာဇာ႐ို႕၊ သဒၶါယံုၾကည္၊ ေစတီတည္လွ်က္၊ ကိုးကြယ္ဆည္းခ၊ ပူေဇာ္ၾကအံ့။ ယင္းကတေၾကာင္း၊ လမၺဳေခ်ာင္းဖ်ား၊ လက္ယာနားတြင္၊ ေတာင္ကုန္းျပင္၌၊ ငါလွ်င္စစ္စစ္၊ ဂ်ီမင္းျဖစ္၍၊ ႏွစ္ခ်စ္ရႊင္ေပ်ာ္၊ နီခဲ့ေသာ္ေၾကာင့္၊ ထြန္းေပၚေရာင္လွ်ပ္၊ ေပါင္ေတာ္ဓါတ္ကို၊ ေနာင္မွတ္ကိုးစား၊ ဗိုလ္လူမ်ား႐ို႕၊ အားထားႏိုင္စြမ္း၊ မွီျငမ္းသမႈ၊ တည္ထားျပဳအံ့။
ထိုမွတဖန္၊ ၀ါလမၺဳတ၊ နာမတြင္ျငား၊ ယင္းေခ်ာင္းဖ်ား၀ယ္၊ ၿမိဳ႕ငယ္တခု၊ တည္ထားျပဳ၍၊ ေကာင္းမႈေကာ္ေရာ္၊ ႐ုပ္ထုေတာ္၌၊ ဓါတ္ေတာ္သြင္းခါ၊ ဌာပနာလွ်က္၊ မင္းရာဇာၿမီး၊ ဖြားေတာ္ထြီးဟု၊ မည္ပီးေခၚေလွ်ာင္း၊ မင္းဖေလာင္းလွ်င္၊ ေသာင္းေသာင္းဥေၾသာ္၊ သာဓုေခၚ၍၊ ပူေဇာ္၀တ္ျပဳ၊ ႐ုပ္ဆင္းထုကို၊ မွတ္႐ႈပိုင္းျခား၊ ဘုရားၾကက္ဆိုင္း၊ ဘဲြ႕ေတာ္လႈိင္းသည္၊ မွတ္ပိုင္းလမၺဳသမိုင္းတည္း။
(တရြက္ေပ်ာက္)
ေဖာင္ေတာ္ကပ္ရာ၊ ယင္းေဒသာ၌၊ ဓညာျပည္မွ၊ ပင့္လာၾကသည္၊ ေလာကမွန္ကူ၊ သယမၻဴ၏၊ ဆယ့္ႏွစ္ဆူျဖစ္၊ ဓါတ္ေတာ္စစ္ကို၊ ႏြယ္ျမစ္စိုင္လာ၊ ျမင့္ရွည္ၾကာေအာင္၊ တည္ခါလုပ္မွတ္၊ ဘဲြ႕ေတာ္ထပ္သည္၊
တြင္လတ္ေဖာင္ေတာ္ဦးေစတီတည္း။
ေဖာင္ေတာ္ဦးဆီ၊ ယင္းေစတီမွ၊ တလီရွိဖက္၊ ေတာင္ကုန္းထက္၌၊ သိန္းငွက္ျဖစ္ဘူး၊ ေတာင္ေတာ္ဦး၀ယ္၊ က်င္းတူးၿပီးခါ၊ ဌာပနာလွ်က္၊ ျမတ္စြာသွ်င္ေက်ာ္၊ ဓါတ္မြီေတာ္ကို၊ ထြန္းေပၚဓည၊ မင္းဒသလွ်င္။ လွပဆန္းၾကယ္၊ ေစတီတည္၍၊ ကိုးကြယ္ဆည္းခ၊ ပူေဇာ္ၾကအံ့၊ ဌာနတည္ရာ၊ ယင္းၿမိဳ႕ရြာကို၊ ေနာင္ခါကာလ၊ သမယ၌၊ တြင္ထမယုတ္၊ ၿမိဳ႕ေတာင္ကုတ္ဟု၊ ေခၚစျပဳသည္၊ မွတ္႐ႈေတာင္ဦးနဒီတည္း။
(ဒြါရာ၀တီမည္ေသာ သံတဲြၿမိဳ႕ေတာ္သို႕ ႄကြခ်ီေတာ္မူခန္း)
ယင္းသို႕စကာ၊ ဗ်ာဒိတ္ထားလွ်က္၊ မိန္ၾကားၿပီးခါ၊ ၿမိဳ႕ဒြါရာသို႕၊ တိမ္လႊာေကာင္းခင္၊ ေ၀ဟာခြင္ျဖင့္၊ စက္ရွင္ျဖန္႕ျမန္း၊ ႄကြဗ်ာလွမ္းေသာ္၊ ထီးနန္းေအာင္ခ်ာ၊ ၿမိဳ႕ဒြါရာကို၊ ၀င္ပါတံုလွ်က္၊ ၿမိဳ႕ရွိဘက္ခြင္၊ ၀န္းက်င္ယူဇနာ၊ ထက္၀က္ကြာတြင္၊ ျမတ္စြာဘုန္းလူ၊ ရပ္ေတာ္မူသည္၊ ျပည္သူအ၀ွမ္း ၿငိမ္းခ်မ္းတည္း။
ၿငိမ္းခ်မ္းၾကည္ျဖဴ၊ ရပ္ေတာ္မူရာ၊ ကုန္းျမင့္သာမွ၊ ဒြါရာ၀တီ၊ ေနာက္ရပ္ဆီသို႕၊ ၾကည့္လီၿပီးခါ၊ မိန္႕မွာစကား၊ ဤသို႕ထား၏၊ ခ်စ္သားလိမၼာ၊ သာရိပုတၱရာ၊ အတီတာလွ်င္၊ ရွိခါကာလ၊ ဘ၀မ်ားစြာ၊ သံသရာ၌၊ ဒြါရာ၀တီ၊ ဌာနီၾကငွာန္း၊ ေအာင္ခ်ာနန္းကို၊ သိမ္းျမန္းစိုးစံ၊ ညီလာခံ၍၊ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ၊ မင္းရာဇာလ်င္၊ သတၱ၀ါစင္စစ္၊ (--) လွ်င္ျဖစ္၏၊ ထြန္းသစ္ေရာင္ေပၚ၊ ဤကုန္းေတာ္မွ၊ ႏွစ္ေဖာ္ဥႆဘ၊ ကြာထလွမ္းေထာက္၊ အေနာက္ေျမာက္ေဆာင္၊ ၀ါသုေတာင္၌၊ ဘုန္းေရာင္ထြန္းသစ္၊ ႃမြီငန္းျဖစ္ဘူး၊ ယင္းေက်းဇူးေၾကာင့္၊ လူမႈးျမတ္စြာ၊ ငါလြန္ခါလွ်င္၊ ေရာင္၀ါလွ်ပ္လွ်ပ္၊ အံေတာ္ဓါတ္ကို၊ တည္လတ္ၿပီးခါ၊ ကိုးကြယ္ရာကို၊ အံေတာ္ေခၚအံ့။
တျဖာထိုမွ၊ ၀ါသုရဟု၊ နာမထြန္းေျပာင္။ အံေတာ္ေတာင္မွ၊ ေနာက္ေတာင္စြမ္းမွာ၊ ယူဇနာ၀က္၊ ကြာလွ်က္တမူ၊ ေရာဟမူတြင္၊ ငါလွ်င္စင္စစ္၊ ခါမင္းျဖစ္ရာ၊ ယင္းေတာင္သာတြင္၊ ျမတ္စြာဘုန္းလူ၊ လြန္ေတာ္မူေသာ္၊ ၀ွမ့္ဆူေက်ာ္လတ္၊ နံ႐ိုးဓါတ္ကို၊ ေလးျမတ္ယံုၾကည္၊ ေစတီတည္ရာ၊ ယင္းၿမိဳ႕ရြာကို၊ နံေတာ္ေခၚအံ့။ ေရာထဘူဋ၊ နာမေခၚေဆာင္၊ အံေတာ္ေတာင္မွ၊ ေရႊေရာင္လက္လက္၊ ရွိေတာင္ဘက္၌၊ တည္လွ်က္၀ီးကြာ၊ ဂါ၀ုတ္သာတြင္၊ မာလာသီရိ၊ ပန္းအိအိႏွင့္၊ မဏိေကသ၊ နာမထြန္းေျပာင္၊ ထိုသည္ေတာင္၌၊ ဘုန္းေခါင္တလီ၊ စာမရီတဇာစ္၊ ဧကန္ျဖစ္၍၊ သွ်င္စစ္ဘုန္းလူ၊ လြန္ေတာ္မူလွ်င္၊ ဆူဆူထြတ္ျမတ္၊ ဆံရွင္ဓါတ္ကို၊ တည္လတ္ၿပီးခါ၊ ကိုးကြယ္ရာ၏၊ မိန္႕မွာစကား၊ ဤသို႕ၾကားၿပီး၊ အဇဋာျပင္၊ ထက္ေကာင္းခင္မွ၊ စက္ရွင္ျဖန္႕ခါ၊ ေခတၱရာဟု၊ သညာဆန္းၾကည္၊ ရေသ့ျပည္သို႕၊ ဦးတည္ျဖန္႕ျမန္း၊ ႄကြခ်ီလွမ္းသည္၊ တိမ္ပန္းတိမ္နီေရာင္သို႕တည္း။
(ဤတြင္ ဘုရားသမိုင္းလကၤာ ၿပီးျပည့္စံု၏)
